kunstbus
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Willem Breuker

Willem Breuker Kollektief - Mandelay Song

Nederlands saxofonist en componist, geboren 4 november 1944 in Amsterdam.

Zijn werk houdt het midden tussen "klassieke" muziek en jazz. Hij wordt vaak geassocieerd met het culturele verzet van de jaren '60, maar heeft tevens weinig affiniteit met de Haagse School rondom Louis Andriessen. Willem Breuker introduceerde in 1964 met de Willem Breuker-groep de free jazz in Nederland.

Leven
Breuker werd geboren in Amsterdam. Als kind leerde hij klarinet spelen; later ging hij ook verschillende saxofoons bespelen. Hier ontwikkelde hij al een sterke afkeer van muziektheorie en oefenen, en een voorliefde voor spontaniteit. Zo kwam hij begin jaren '60 in de jazzwereld terecht. Hij beoefende de streng-experimentele free jazz met zijn vijfmanscombo Free Jazz Inc., waar hij echter kort na de oprichting in 1965 weer uitstapte, omdat hij, hoewel zelf ook links, de medecomboleden wel erg politiek geëngageerd vond; zozeer dat dit hun idee van de muziek zou overschaduwen.

In 1966 kwam hij in de finale van het Loosdrechts Jazz Concours met een experimenteel stuk: Litanie voor de 14e juni, 1966, refererend aan de politie-acties tegen de Provo-beweging. De finale werd op tv uitgezonden en vestigde Breukers naam. Hij trad enkele keren op in de big band van Boy Edgar, die echter zijn composities niet accepteerde. Hij speelde tevens in het meer vooruitstrevende orkest van Günter Hampel. In 1967 richtte hij met geestverwanten Misha Mengelberg en Han Bennink de Instant Composers Pool op. Uit een korte samenwerking met Louis Andriessen werd het Orkest de Volharding geboren, waar Breuker in 1974 werd uitgezet: hij was het niet eens met het idioom.

Willem Breuker Kollektief
In dat jaar richtte hij zijn eigen orkest op: het Willem Breuker Kollektief. Hierin kreeg elke musicus een gelijke plaats als solist, en was er steeds ruimte voor eigen zeggenschap over wat er gespeeld werd. Breukers ideaal was het gezelschap zoveel mogelijk onafhankelijk te maken van subsidie, waarin hij redelijk slaagde. Vanaf eind 1976 organiseerde hij de Klap op de Vuurpijl, een muziekavond die steeds in de dagen rond Oud en Nieuw georganiseerd wordt om het culturele vacuüm in die periode op te vullen. Deze traditie heeft het orkest sindsdien met succes volgehouden.

De stijl van Breuker en zijn orkest is eclectisch: er worden elementen van klassieke muziek, jazz, popmuziek, wereldmuziek, enz. in vermengd tot een geheel waarin iedere speler zijn stem heeft. Onvoorspelbaarheid staat hoog in het vaandel, en Breuker laat graag bewust "foute" noten in zijn stukken voorkomen, waarop de solisten dan weer kunnen voortborduren. De componist omschrijft zijn muziek graag als 'mensen-muziek': de spelers zijn er niet om een opgelegd werk uit te voeren, maar creëren het in hoge mate zelf.


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_Breuker


Pageviews vandaag: 306.