kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Ruth Gipps

Ruth Gipps geb. Bexhill-on-Sea, Sussex, 20-2-1921, gest. Eastbourne 23-2-1999
Engels pianiste, hoboïste, dirigente en componiste

Op haar 4de jaar kreeg Ruth Gipps pianolessen van haar moeder en maakte later dat jaar haar debuut in Londen in de Grotrian Hall. In 1928 ging ze als intern naar de Brickwall School in Northiam. In 1929 trad ze op met haar eerste compositie, The Fairy Shoemaker, bij een concert tijdens het Brighton Festival. De uitgeverij Forsyth kocht het gelijk voor anderhalve guinea.

In 1936 ging ze studeren aan het Royal College of Music te Londen, compositie en theorie bij R.O. Morris en piano bij Arthur Alexander; ze werd lid van de koorklassen gedirigeerd door Reginald Jacques. In 1938 nam ze hobo lessen bij de meester Leon Goossens, maar omdat ze hem zo overdonderend vond schakelde ze over naar de leraar Harold Shepley. In datzelfde jaar ging ze naar de universiteit van Durham en slaagde voor het eerste deel van haar baccalaureaat in muziek en zes maanden later voor het tweede deel.

Hier ontmoette ze ook haar toekomstige man Robert Baker en ze begon compositie te studeren bij Gordon Jacob en piano bij Kendall Taylor. In 1940 won ze een Cobett prijs met haar strijkkwartet Sabrina Op. 13, ze voltooide haar Clarinet Concerto Op. 9 voor haar verloofde en begon te studeren bij Vaughan Williams.

Ruth Gipps was een geslaagde all-round musicus, als soliste op zowel de hobo als de piano evenals een vruchtbaar componiste. Op haar 33ste moest ze stoppen met optreden omdat haar rechterhand, gewond geraakt bij een fietsongeluk toen ze twaalf was, haar in de steek liet en ze besloot zich te concentreren op dirigeren en componeren.

De Symphony No. 2 Op. 30 betekende een ommekeer in Gipps carrière; voor het eerst uitgevoerd in 1946, was dit werk een voorbeeld van haar gerijpte stijl. Haar muziek wordt gekenmerkt door een knap gebruik van instrumentale kleur en de afwijzing van de trends in avantgarde moderne muziek, zoals het serialisme en de twaalftoonsmuziek. Zij beschouwde zelf haar orkestwerken, in het bijzonder haar vijf symfonieën, als haar beste werken.

Haar vroege carrière werd sterk beïnvloed door de discriminatie van vrouwen in de door mannen gedomineerde rangen van de muziekwereld (in het bijzonder compositie), door leraren, juryleden zowel als de wereld van muziekcritici.
Zij werd bijvoorbeeld niet eens in overweging genomen voor de positie van dirigent van het City of Birmingham Symphony Orchestra (C.B.S.O.), als opvolger van haar levenslange vriend George Weldon, omdat de gedachte aan een vrouwelijke dirigent "indecent" was. Terwijl zij tijdens de oorlog full-time orkestmusicus was in het C.B.S.O. en dit orkest verantwoordelijk was voor verschillende premières van haar composities, inclusief haar Symphony No. 2.
Hierdoor ontwikkelde zij een harde persoonlijkheid, die veel mensen niet aansprak, en een sterke overtuiging om zichzelf in haar werk te bewijzen.

Ruth Gipps richtte in 1955 het London Repertoire Orchestra op als een kans voor jonge professionele musici om in aanraking te komen met grote verscheidenheid aan muziek. Ook richtte zij in 1961 het Chanticleer Orchestra op, een professioneel ensemble dat in elk van zijn programma's vaak een première van een hedendaagse componist opnam.

Later bekleedde zij posten aan de faculteiten van Trinity College in Londen (1959-66), aan het Royal College of Music (1967-77) en daarna aan het Kingston Polytechnic.

Ruth Gipps stierf in 1999, aan de gevolgen van kanker en een beroerte, op 78 jarige leeftijd.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 38.