kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Mozart Camargo Guarnieri

Mozart Camargo Guarnieri geboren Tietê (Sao Paulo) 1-2-1907, gestorven Sao Paulo 13-1-1993
Braziliaans componist, dirigent en pedagoog

Mozart Camargo Guarnieri komt uit een gezin met negen kinderen, waarvan er vier zonen namen dragen van componisten: Mozart, Bellini, Rossini en Verdi.

Zijn eerste muzieklessen kreeg hij van zijn vader en van een leraar in het dorp. Toen hij 10 jaar was nam hij zijn eerste compositielessen bij professor Virgínio Dias.

In São Paulo studeerde hij bij Ernani Braga, Antonio de sá Pereira en vooral Lamberto Baldi, aan wie hij zijn derde symfonie opdroeg.
In 1927 werd Guernieri docent voor piano aan het Conservatório Dramático e Musical de São Paulo.

Guarnieri's interesse in de Braziliaanse folklore werd opgewekt door Mário de Andrade, de grote Brazilaanse geleerde en criticus die de Braziliaanse tradities nieuw leven inblies door zijn onvermoeibaar onderzoek door het land.
Andrade bleef een grote interesse in de carrière van Guarnieri houden omdat hij in hem een componist zag die een bastion vormde tegen de verdunnende invloed van het Europese academisme.

In 1938 won hij voor zijn werk Flor de Tremembé voor 15 soloinstrumenten een prijs, die verbonden was met een studiebeurs voor Frankrijk. Hoewel Guarnieri zijn hele carrière een toegewijde nationalist bleef, nam hij de Europese elementen in zich op tijdens zijn studies in Parijs waar hij werkte met Charles Koechlin.

Dirigeren leerde hij bij François Rühlmann aan de Parijse Opera.

Hij keerde terug naar Brazilië tijdens de uitbraak van de WO II en vlak daarna ging hij naar de VS op uitnodiging van de Pan American Union. Verschillende van zijn werken werden uitgevoerd in New York en er werden hem verschillende prijzen toegekend, waaronder de eerste prijs van de 'Philadelphia Free Library Fleischer Music Collection' voor zijn Violin Concerto en een prijs van de 'Chamber Music Guild' van Washington D.C. in 1944 voor zijn tweede strijkkwartet.

Behalve dat Guernieri belangrijk was als componist, had hij ook een grote invloed op de muziekeducatie in Brazilië, in het bijzonder na zijn terugkeer uit Europa.
Hij werd in 1945 levenslang lid gemaakt van de vereniging van de Academia Brasileira de Música. In 1960 werd hij directeur van het Conservatório Dramático e Musical in São Paulo.

Als dirigent trad hij op met de meeste vooraanstaande Europese en Amerikaanse orkesten, en bleef een leidende rol spelen in orkest- en koor-organisaties in Brazilië tot aan zijn dood.

Guarnieri schreef een komische opera: Pedro Malazarte, 1932; veel orkestmuziek (w.o. piano- en vioolconcerten), enkele werken voor kamermuziekbezettingen, pianowerken en liederen.Hoewel zijn muziek zeker de moeite waard is trof hem hetzelfde lot als vele van zijn collega componisten uit Brazilië: de schaduw van Heitor Villa- Lobos.

Werk: Angustia, voor strijkkwartet (1932); Cantilenas, voor cello en piano (1974/82); Ponteio e Dança voor cello en piano (1946; Sonata no. 1, voor cello en piano (1931); Sonata no. 2, voor cello en piano (1955); Sonata no. 3, voor cello en piano (1977); Sonata no. 2, voor viool en piano (1933); Sonata no. 3, voor viool en piano (1950); Sonata no. 5, voor viool en piano (1961); Sonata no. 6, voor viool en piano (1963); Sonata no. 7, voor viool en piano (1978); Strijkkwartet no. 1 (1932); Strijkkwartet no. 2 (1944); Strijkkwartet no. 3 (1962); Trio, voor viool, cello, en piano (1931); Trio, voor viool, viola, en cello (1931); Abertura Concertante, voor orkest (1942), alleen voor Brazilië en Zuid-Amerika.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 227.