kunstbus

Dit artikel is 24-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Eurovisie Songfestival

Het Eurovisie Songfestival is sinds 24 mei 1956 een jaarlijkse presentatie en competitie van liedjes, en wordt uitgezonden op televisie (maar voornamelijk radio in de eerste jaren) door heel Europa. Meer recent wordt het festival ook in landen buiten Europa uitgezonden. Ook op het internet is het festival te volgen.

festival heeft de naam te danken aan het Eurovision TV Distribution Network, een onderdeel van de European Broadcasting Union (EBU). Aan het songfestival kan ieder actief EBU-lid meedoen, waardoor ook landen buiten Europa die mogelijkheid krijgen. Het gaat hier om Israël, Marokko, Tunesië, Algerije, Egypte, Libanon, Libië, Syrië en sinds kort Georgië en Armenië.

Behalve bij het eerste festival, toen slechts zeven landen deelnamen, dingt per land één liedje mee.

De eer van het organiseren van het Eurovisiesongfestival gaat naar de winnaar van het voorgaande jaar. Soms wordt gesuggereerd dat sommige landen kansloze deelnemers sturen omdat de kosten van het songfestival voor de organiserende omroep te hoog zouden zijn.

Vele popgroepen en -zangers begonnen hun carrière met deelname aan het songfestival. Desondanks waren Nana Mouskouri, Julio Iglesias, Cliff Richard, Olivia Newton-John, ABBA en Céline Dion de enige deelnemers die werkelijk wereldfaam verkregen.

Jurering
De winnaar van het festival wordt bepaald door het geven van punten door ieder deelnemend land aan hun tien favoriete liedjes. In alle landen geschiedt dit inmiddels verplicht door middel van televoting. Iedere kijker kan telefonisch op het liedje van zijn of haar voorkeur stemmen. Deelnemende landen mogen niet op zichzelf stemmen. De kritiek hierop is dat de stemmen van kleine landen net zo zwaar wegen als van grote landen terwijl er minder mensen hebben gestemd.

Het eerste festival, 1956
Deelnemers: België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, West-Duitsland, Zwitserland
Het eerste songfestival, gebaseerd op het Italiaanse Festival van San Remo, vond plaats in 1956, toen zeven landen meededen, ieder met twee liedjes. Het festival van 1956 was alleen op de radio te beluisteren, de jaren daarna werd het op televisie uitgezonden.

Al snel groeide het aantal deelnemende landen verder: Denemarken (1957), Oostenrijk (1957), Verenigd Koninkrijk (1957), Zweden (1958), Monaco (1959), Noorwegen (1960), Finland (1961), Joegoslavië (1961), Spanje (1961), Portugal, (1964), Ierland (1965), Malta (1971), Israël (1973), Griekenland (1974), Turkije (1975)

. Denemarken deed tussen 1966 en 1978 niet mee omdat de omroep aldaar het festival naar eigen zeggen een toonbeeld van slechte smaak vond.
. In 1970 trokken de andere Scandinavische landen, Oostenrijk en Portugal zich eenmalig terug na het debacle van 1969, toen er op het festival in Madrid maar liefst vier winnaars waren. Datzelfde festival in Madrid werd geboycot door Oostenrijk, vanwege het regime van dictator Franco in Spanje.

ABBA
Waren het eerst vooral de traditionele chansons die het goed deden op het festival, in 1974 won de Zweedse groep ABBA met Waterloo (en werd daarna wereldberoemd), en de intrede van popgroepen en daarmee een stuk modernisering. In 2005 werd deze plaat in het Deense Kopenhagen gekozen tot beste songfestivalhit aller tijden.

In de jaren '80 kwamen er ook weer nieuwe landen bij: Marokko (1980), Cyprus (1981), IJsland (1986)

. Monaco trad terug uit het festival om uiteindelijk pas na maar liefst 25 jaar weer terug te keren in het festival. Tussen 1979 en 2004 heeft Monaco dus niet meer deelgenomen.
. Na het debacle van 1980 (voorlaatste plaats met 7 punten) keerde Marokko nooit meer terug naar het festival. Er wordt zelfs gefluisterd dat de toenmalige koning, Hassan II, zou verboden hebben dat Marokko ooit nog mocht deelnemen.

In de jaren '90 kwamen er wederom landen bij: Bosnië en Herzegovina (1993), Kroatië (1993), Slovenië (1993), Estland (1994), Hongarije (1994), Litouwen (1994), Polen (1994), Roemenië (1994), Rusland (1994), Slowakije (1994), (VJR) Macedonië (1998)

In 1992 waren er uiteindelijk 23 deelnemers, toen er zich nieuwe ontwikkelingen voordeden. Joegoslavië, of wat daarvan overbleef, zou voor de laatste keer deelnemen in 1992 met de zangeres Extra Nena. Op dat moment waren Slovenië en Kroatië reeds onafhankelijk en zonden het festival zelfstandig uit.

Aantal liedjes
Door een groeiend aantal potentiële deelnemers is sinds 1993 gezocht naar verschillende manieren om het aantal deelnemers te beperken, zodat ook de Oostbloklanden die zich vanaf dat jaar aanmeldden mee konden doen zonder dat het programma te lang werd. Een liedje mag niet langer duren dan drie minuten.

Een flinke groep Oost-Europese landen die lid waren geworden van de EBU, wilde meedoen. Omdat 30 of meer landen op het songfestival iets te veel van het goede was, werd er na een proef met een voorronde voor "nieuwe" landen in 1993 in Ljubljana besloten tot een nieuw systeem, waarbij de landen die in de onderste posities eindigden - dit wisselde door de jaren heen tussen 5 en 8 landen - een jaar moesten overslaan.

1993 was het tevens het laatste jaar dat Luxemburg, 5-voudig winnaar van het Eurovisiesongfestival, ooit zou deelnemen aan het festival, daar zij niet zeker meer wist of zij aan de financiële verplichtingen zou kunnen voldoen wanneer zij het festival zou winnen.

Het afvalsysteem werd na enkele jaren tijdelijk (1997-2001) vervangen door een systeem waarbij de landen met het laagste puntengemiddelde over de laatste vijf jaar afvielen.

Italië liet het na 1997 (na al enkele jaren te hebben overgeslagen) afweten. De reden hiervoor is nooit officieel aangegeven, maar de nieuwe EBU-regel dat alle landen het festival voortaan live moesten uitzenden en de beperkte reclamemogelijkheden zouden hierbij een rol kunnen hebben gespeeld. Daarbij is het songfestival bij het Italiaanse publiek vrij onbekend en verre van populair. Het is daarom voor de Italiaanse omroep RAI commercieel veel minder interessant dan het nationale San Remo-festival.

Vanaf 1997 ging het songfestival verder met zijn tijd mee. Beslisten hiervoor de jury's (bestaande uit een mix van vakmensen en mensen die juist niets met de muziekwereld te maken hadden) over de te geven punten, vanaf nu waren het de mensen thuis die door middel van televoting per telefoon, en later ook per SMS de winnaar konden aanduiden. In 1997 kon dit in slechts 5 landen, maar in 1998 deden bijna alle deelnemende landen hieraan mee, en sinds 2004 is televoting verplicht in alle landen.

Lijst van Eurovisiesongfestivalwinnaars
Jaar, Land, Titel, Uitvoerende(n),
1956 Zwitserland Refrain Lys Assia
1957 Nederland Net Als Toen Corry Brokken
1958 Frankrijk Dors mon amour André Claveau
1959 Nederland Een beetje Teddy Scholten
1960 Frankrijk Tom Pillibi Jacqueline Boyer
1961 Luxemburg Nous les amoureux Jean-Claude Pascal
1962 Frankrijk Un premier amour Isabelle Aubret
1963 Denemarken Dansevise Grethe & Jørgen Ingmann
1964 Italië Non ho l'età Gigliola Cinquetti
1965 Luxemburg Poupée de cire, poupée de son France Gall
1966 Oostenrijk Mercie Chérie Udo Jürgens
1967 Verenigd Koninkrijk Puppet on a string Sandie Shaw
1968 Spanje La, la, la Massiel

1969 In 1969 wonnen vier landen. Er was toen nog geen regel in geval van meerdere winnaars:
Spanje Vivo cantando Salomé 1969
Frankrijk Un jour, un enfant Frida Boccara
Nederland De troubadour Lenny Kuhr
Verenigd Koninkrijk Boom bang-a-bang Lulu

1970 Ierland All kinds of everything Dana
1971 Monaco Un banc, un arbre, une rue Séverine
1972 Luxemburg Après toi Vicky Leandros
1973 Luxemburg Tu te reconnaitras Anne-Marie David
1974 Zweden Waterloo ABBA
1975 Nederland Ding-a-dong Teach-In
1976 Verenigd Koninkrijk Save Your Kisses for Me Brotherhood of Man
1977 Frankrijk L'oiseau et l'enfant Marie Myriam
1978 Israël A-ba-ni-bi Izhar Cohen
1979 Israël Hallelujah Milk & Honey (met zangeres Gali Atari)
1980 Ierland What's another year Johnny Logan
1981 Verenigd Koninkrijk Making your mind up Bucks Fizz
1982 Duitsland Ein bißchen Frieden Nicole
1983 Luxemburg Si la vie est cadeau Corinne Hermès
1984 Zweden Diggi-loo diggi-ley Herreys
1985 Noorwegen La det swinge Bobbysocks
1986 België J'aime la vie Sandra Kim
1987 Ierland Hold me now Johnny Logan
1988 Zwitserland Ne partez pas sans moi Céline Dion
1989 Joegoslavië Rock Me Riva (band)
1990 Italië Insieme: 1992 Toto Cutugno
1991 Zweden Fångad av en stormvind Carola Häggkvist (In 1991 eindigden Frankrijk en Zweden gelijk, maar Zweden won omdat het vaker 10 punten ontving.)
1992 Ierland Why me Linda Martin
1993 Ierland In your eyes Niamh Kavanagh
1994 Ierland Rock 'n roll kids Paul Harrington & Charlie McGettigan
1995 Noorwegen Nocturne Secret Garden
1996 Ierland The voice Eimear Quinn
1997 Verenigd Koninkrijk Love shine a light Katrina & the Waves
1998 Israël Diva Dana International
1999 Zweden Take me to your heaven Charlotte Nilsson
2000 Denemarken Fly on the wings of love Olsen Brothers
2001 Estland Everybody Tanel Padar, Dave Benton en 2XL
2002 Letland I wanna Marie N
2003 Turkije Everyway That I Can Sertab Erener
2004 Oekraïne Wild Dances Ruslana Lyzhichko
2005 Griekenland My Number One Helena Paparizou
2006 Finland Hard Rock Hallelujah Lordi


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Portaal:Eurovisie_Songfestival


Pageviews vandaag: 208.