kunstbus
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Eddy Christiani

Nederlands zanger en gitarist, laverend tussen jazz en luisterlied. In de jaren veertig en vijftig is hij de populairste Nederlandse artiest.

Christiani is een van de grote pioniers van de Nederpop. In 1939 was hij de eerste Nederlander die een elektrische gitaar (Epiphone model Electar Model M) bespeelde. Zijn gitaarsound werd bepalend voor het geluid van het Orkest Frans Wouters (met John de Mol, de opa van John de Mol op accordeon). In 1941 nam hij als eerste Nederlandse gitarist een elektrische gitaarsolo op in Ons Gebouw in Hilversum. 'The Windmill' was een door hemzelf geschreven instrumentaal nummer.

In 1943 moest hij wegens problemen met de Kultuurkamer onderduiken en ging naar Belgiƫ. Na de bevrijding van Brussel ging Eddy Christiani in een Engels legerorkest de Army Troupers spelen. Achter de frontlinies trok hij mee Duitsland in. In Bonn kon hij zich aansluiten bij de beroemde Cold Stream Guards (The Guards Divisional Dance Orchestra).In Hamburg trad Eddy als gastsolist met zijn elektrische gitaar op voor de BFN (British Forces Network) In 1946 keerde hij terug naar Nederland.

De populariteit van Eddy Christiani had in de periode na de oorlog reusachtige vormen aangenomen. Hij is een waar popidool geworden. Om aan de vele aanbiedingen te kunnen voldoen besloot Eddy samen met Frans Poptie in 1951 zijn eigen ensemble op te richten. Het Ensemble Eddy Christiani o.l.v. Frans Poptie.

In 1954 was hij de eerste Nederlander met een gouden plaat op 78-toeren met 'Zeemanshart'. Andere bekende hits van Eddy Christiani waren 'Zonnig Madeira (1943)', 'Ouwe Taaie (1943), 'Op De Woelige Baren (1948)', 'Kleine Greetje Uit De Polder (1950)', Spring Maar Achterop (1952), 'Daar Bij De Waterkant' en 'Rosemarie Polka (1953)'

De lezers van het muziekblad Tuney Tunes verkozen Eddy Christiani in 1953 tot de populairste zanger van Nederland. Hij bleef bovenaan in de poll staan tot en met 1956.

Na de opkomst van de rock-'n-roll stopte Christiani met het opnemen van platen en ging zich als gitarist toeleggen op begeleidings- en studiowerk.

Met 'Sucu Sucu (Mijn Sombrero)' maakte Eddy Christiani in 1961 een come-back. De Spaanse versie van de plaat werd in Amerika, Duitsland en Scandinaviƫ uitgebracht.

In 1962 ontdekten veel jonge aankomende gitaristen, dat het zangidool van hun ouders ook opwindende gitaarstukken kon spelen. Zijn single 'Little Geisha / Du, Du Liegst Mir Im Herzen' paste helemaal in de stijl van de Nederlandse gitaargroepen (Shadows- en Indorock bandjes). Eddy speelde de nummers op zijn Gretsch gitaar (model Chet Atkins Nashville ) en ze waren in een schitterende lange echo sound gedompeld. Zijn instrumental 'Wild Geese' werd in 1963 met succes door The Jumping Jewels gecoverd. Eddy Christiani werd in 1962 en 1963 door de lezers van het maandblad Muziek Parade uitgeroepen tot de populairste Nederlandse gitarist.

Met het combo van Tonny Eyk was Eddy sedert de zomer van 1966 jarenlang met zijn gitaar te zien op TV bij Willem Duys in 'Voor De Vuist Weg'.

In 1965 ontving hij de Gouden Harp voor zijn hele werk. In 2005 werd hem de Edison Oeuvreprijs lichte muziek uitgereikt wegens zijn 'enorme verdiensten in de nederlandse muziekgeschiedenis.'

Eddy Christiani is nog steeds actief als zanger.

In 2006 reikte Eddy Christiani, op initiatief van poppuntzeeland, voor het eerst de naar hem vernoemde Eddy Christiani Award uit. Dit gebeurde tijdens de tweedaagse popconventie popaanzee in Vlissingen. Ontvanger van de award was de gitarist Leendert Haaksma

Websites: GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Eddy_Christiani

Klik hier voor informatie over auteurs, literatuur en websites waar veelvuldig uit geciteerd of geparafraseerd is.


Er is nog niet op dit artikel gereageerd.

Pageviews vandaag: 144.