muziekbus
Dit artikel is 11-02-2022 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Charles Lamoureux

Charles Lamoureux (Bordeaux 28-9-1834, Parijs 21-12-1899) Franse dirigent en violist aan de Opéra in Parijs, wiens voorspraak voor de muziek van Wagner onvermoeibaar was. Zijn wekelijkse symfonie concerten de Société des Nouveaux-Concerts (Concerts Lamoureux) dirigeerde hij van 1881 tot 1897.

Charles Lamoureux studeerde viool aan het conservatorium van Parijs bij Narcisse Girard, waar hij in 1854 een tweede prijs behaalde. Hij werd vervolgens aangenomen als violist aan de Opéra en kwam later bij de Société des Concerts du Conservatoire.

In 1860 was Lamoureux mede-oprichter van de Séances Populaires de Musique de Chambre en in 1872 richtte hij een kwartet op dat uiteindelijk de proporties van een kamerorkest bereikte.

Nadat Lamoureux naar Engeland gereisd was en daar geassisteerd had bij het Handel Festival, beloot hij iets dergelijks ook in Parijs te proberen. Rijk geworden door zijn huwelijk, zette hij de producties zelf op, wat leidde tot de oprichting van de Société Française de l'Harmonie Sacrée.
In 1873 dirigeerde Lamoureux de eerste uitvoering van Handel's Messiah in Parijs. Verder gaf hij uitvoeringen van Bach's Mattheus Passion, Handel's Judas Maccabaeus, Gounod's Gallia, en Massenet's Eve. Toen het geld opraakte aanvaardde Lamoureux posten aan de Opéra-Comique (1876) en de Opéra (1877-79), welke van korte duur waren, vanwege Lamoureux's neiging ruzie te maken over hun producties.

Daarna kreeg Lamoureux een contract bij het Théâtre du Château d'Eau, om wekelijks symfonie concerten te geven. De Société des Nouveaux-Concerts (welke bekend werden als de Concerts Lamoureux) werden door Lamoureux gedirigeerd van 1881 tot 1897, totdat hij opgevolgd werd door Camille Chevillard, zijn schoonzoon.
De concerten leverden een belangrijke bijdrage aan de populariteit van Wagner's muziek in Parijs.
Lamoureux's voorspraak van Wagner's muziek was onvermoeibaar. Toen hij in 1887 de eerste Franse uitvoering van Wagner's Lohengrin gaf aan het Eden-Théâtre, hielden de Chauvinisten buiten op straat demonstraties, waarbij zij de uitvoeringen afwezen als een niet vaderlandslievende daad. Ondanks deze tegenslag werd het werk twee jaar later opnieuw uitgevoerd aan de Opéra, die Lamoureux tot muzikaal directeur benoemde.

In 1893 maakte Lamoureux een toernee door Rusland. Hij bezocht Londen meerdere malen en gaf succesvolle concerten met zijn orkest in de Queen's Hall, waarbij hij eenmaal het podium deelde met Sir Henry Wood en Wood's eigen orkest.

Lamoureux stierf in Parijs in december 1899. Dankzij Lamoureux's initiatief en onder zijn directie was Tristan und Isolde eindelijk ten gehore gebracht in Parijs. Na een van de uitvoeringen van dit meesterwerk gedirigeerd te hebben, werd hij ziek en stierf binnen een paar dagen, de bemoediging ervaren hebbend, dat hij voor zijn dood getuige was geweest van de triomf van de zaak, waar hij zo moedig voor gestreden had.

Klik hier voor informatie over auteurs, literatuur en websites waar veelvuldig uit geciteerd of geparafraseerd is.