kunstbus
Dit artikel is 21-05-2008 voor het laatst bewerkt.
Mail uw opmerking over of aanvulling op dit artikel naar kunstbus@gmail.com

Bonnie Raitt



1972

Amerikaanse zangeres, liedjesschrijfster en gitaarspeelster, geboren 8 november 1949, Burbank (Californië).

De roodharige Bonnie Raitt is een van de meest gewaardeerde blanke Rhythm & Blues zangeressen van de bluesrock. Als een gerespecteerd slide-gitarist en soulvolle zangeres bouwde Raitt vanaf 1971 langzaam aan een indrukwekkende platencarrière, met de platina albums Nick Of Time ('90) en Luck Of The Draw ('91) als commerciële hoogtepunten.

Biografie
Ze is de dochter van Broadway musicalster John Raitt. Ze begon gitaar te spelen toen ze twaalf jaar oud was en raakte geïnteresseerd in de blues. Na de middelbare school in 1969 begon ze in folk en Rhythm and Bluesclubs te spelen. Ze veroorzaakte een kleine sensatie, want als blanke vrouw speelde ze geweldig slide-gitaar. Ze leerde persoonlijk zingen en gitaarspelen van Muddy Waters, Son House en John Lee Hooker. Ze maakte veel vrienden onder (toen nog levende) blues-legenden als: Howlin' Wolf, Mississippi Fred McDowell en in het bijzonder Sippie Wallace met wie ze later opnames zou maken.

In 1971 tekende ze al bij een platenmaatschappij en maakte een aantal onovertroffen platen, waarop ze werd bijgestaan door leden van Little Feat. "Give It Up" en "Takin'My Time" zijn klassiekers.

In 1983 werd ze geloosd door haar platenlabel, Warner Bros. Records, onder andere vanwege alcohol- en drugsgebruik, maar verdween allerminst uit de muziekscene.

Na meer dan 20 jaar opnames en optredens, bereikte Bonnie Raitt succes met haar tiende album. "Nick of Time" kwam in de top te staan in de Verenigde Staten en won drie Grammy Awards. Tegelijk kreeg ze een vierde Grammy voor haar duet "In the Mood" met John Lee Hooker op zijn album "The Healer".

Hierna kreeg ze nog drie Grammy Awards voor haar album uit 1991, "Luck of the Draw", waarna ze in 1994 nog twee Grammy's kreeg met haar album "Longing in Their Hearts".

Daarna werd het wat stiller rond de zangeres die meer tijd wilde besteden aan het gezinsleven. Na enkele op Afrikaanse muziek geënte projecten kwam ze met Silver Lining ('02) sterk terug. Op haar achttiende album doet Bonnie Rait weer gewoon wat ze het beste kan: het interpreteren van zorgvuldig uitgekozen liedjes van veelal onbekende songschrijvers. Zingen doet ze beter dan ooit, en ook gitaarspelen is ze niet verleerd. Door de medewerking van topproducers als Tchad Blake en Mitchell Froom klinkt de plaat als om door een ringetje te halen. Net als alle grote bluesartiesten wordt Bonnie Raitt met het verstrijken van de jaren alleen maar beter.


Copyright, This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the Wikipedia article http://nl.wikipedia.org/wiki/Bonnie_Raitt.



Pageviews vandaag: 10.