kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Benny Goodman

Benny Goodman Orchestra Sing Sing Sing from Hollywood Hotel

eigenlijk Benjamin David Goodman geboren Chicago, 30-5-1909, gestorven New York, 13-6-1986
Amerikaans bandleider en klarinettist

Benny Goodman was het achtste kind van de immmigranten David Goodman and Dora Grisinsky Goodman, die Rusland verlieten om te ontvluchte aan het antisemitisme. Zijn moeder leerde nooit Engels spreken. Zijn vader werkte voor een kleermaker om zijn grote gezin te onderhouden, dat uiteindelijk uitgroeide tot twaalf kinderen, en had moeite de eindjes aan elkaar te knopen.

Toen Benny 10 jaar oud was stuurde zijn vader hem naar de Kehelah Jacob Synagogue in Chicago om muziek te studeren. Daar leerde hij klarinet te spelen onder leiding van Franz Schoepp, een lid van het Chicago Symphony, terwijl twee van zijn broers tuba en trompet leerden spelen. Hij speelde ook in de jongensclub band van Jane Addam's Hull-House, waar hij les kreeg van de directeur James Sylvester.

Zijn aanleg werd al direct duidelijk. Al op zeer jonge leeftijd werd hij professioneel muzikant en speelde in verschillende bands in Chicago. Toen hij 11 jaar was speelde hij in zijn eerste pitband en nadat hij op zijn veertiende jaar de school verliet om carrière te maken in de muziek werd hij lid van de American Federation of Musicians.

Toen zijn vader stierf, gebruikte de 15 jaar oude Benny het geld dat hij verdiende om zijn familie te ondersteunen. In deze jaren in Chicago speelde hij met vele musici die later nationale bekendheid verwierven, zoals Frank Teschemacher en Dave Tough.

Toen Benny Goodman 16 jaar was werd hij door de Ben Pollack band ingehuurd en verhuisde naar Los Angeles. Hij bleef vier jaar bij de band en werd een gevierd solist. In 1929, het jaar dat het begin van de Grote Depressie inluidde en een ellendige tijd voor Amerika, verliet Goodman de Ben Pollack band om mee te doen aan opname sessies en radio shows in New York City.

In 1933 begon Benny Goodman te werken met John Hammond, een jazz promotor, die later vele artiesten zou helpen hun opname carrières te lanceren, waaronder Billie Holliday en Count Basie. Hammond wilde dat Goodman opnames zou maken met de drummer Gene Krupa en trombonist Jack Teagarden, wat resulteerde in het begin van Benny's nationale populariteit.

In 1942 trouwde Benny Goodman met Alice Hammond Duckworth, John Hammond's zuster, en kreeg twee dochters: Rachel, die een concertpianiste werd en Benji, die celliste werd.

Benny Goodman leidde zijn eerste band in 1934 en speelde enkele maanden in Billy Rose's Music Hall, waar ze Fletcher Henderson's arrangementen speelden samen met bandleden als Bunny Berigan, Gene Krupa and Jess Stacy. De muziek die ze speelden had zijn wortels in de Zuidelijke jazz vormen, als ragtime en Dixieland, terwijl zijn structuur zich meer hield aan gearrangeerde muziek, dan aan zijn meer improvisorische jazz tegenhangers. Dit creëerde een toegankelijkheid dat een groot Amerikaans publiek aantrok. Amerika hoorde Benny's band toen hij zich had verzekerd van een wekelijks engagement voor zijn band op de NBC radio show "Let's Dance", die werd opgenomen met publiek in de studio.

De nieuwe swing muziek kreeg de jongeren aan het dansen toen op 21 augustus 1935 Goodman's band in de Palomar Ballroom in Los Angeles speelde. Het optreden was opzienbarend en markeerde het begin van de jaren dat Benny zou regeren als 'King' van het 'Swing' tijdperk.

Tieners en studenten vonden nieuwe dansstappen uit bij deze nieuwe muzieksensatie. Benny Goodman's band, samen met vele anderen, werd enorm succesvol onder luisteraars van verschillende pluimage van over het hele land.
Gedurende dezelfde periode werd Benny ook beroemd om zijn 'kleurenblindheid' ten aanzien van rassenscheiding en vooroordeel. De pianist Teddy Wilson, een Afro-Amerikaan, trad voor het eerst op in het Benny Goodman Trio in het Congress Hotel in 1935. Het jaar erop voegde hij Lionel Hampton toe aan zijn Benny Goodman Quartet. Hoewel dit niet de eerste groep was die zowel zawrten als blanken in zijn bezetting had, zorgde Goodman's nationale populariteit ervoor dat rassenmenging in bandjes meer geaccepteerd werd in de heersende muziekstroming. Benny zei eens: "If a guy's got it, let him give it. I'm selling music, not prejudice." (Als iemand het heeft, laat het hem geven. Ik verkoop muziek, geen vooroordeel.)

Goodman's succes als een icoon van het Swing tijdperk, zette Time Magazin ertoe aan om hem in 1937 de "King of Swing" te noemen. Het jaar daarop, tijdens het hoogtepunt van het Swing tijdperk, maakte de Benny Goodman band, samen met muzikanten van de Count Basie en Duke Ellington band, geschiedenis als de eerste jazz-band die ooit in New York's presitigieuze Carnegie Hall speelde.

Na dit concert kwamen er veel wisselingen in de bezetting van de Benny Goodman band. Onder andere Gene Krupa verliet de band en daarop volgende versies van de bezetting waren o.a. Cootie Williams en Charlie Christian, alsook Jimmy Maxwell en Mel Powell.

Toen Amerika meer verwikkeld raakte in de W.O. II begon het Swing tijdperk te tanen. Hiervoor waren verschillende factoren verantwoordelijk, waaronder het verlies van muzikanten aan de dienstplicht en de limiet op brandstof voor toerende bands. Hoewel de dagen van de big band ten einde kwamen en er nieuwe muziekvormen opkwamen, bleef Benny muziek maken in de swing stijl. Hij liefhebberde in de "bop" beweging van de veertiger jaren, maar gaf zich nooit over, zoals de rest van de wereld, aan de allure van rock en roll invloeden van de vijftiger en zestiger jaren.
In plaats daarvan concentreerde Goodman zich op klassieke muziek. Hij soleerde met grote orkesten en studeerde bij de bekende klassieke klarinetspeler Reginald Kell.

Hoewel Benny Goodman's verdiensten vooral op het gebied van de jazz liggen, werd hij ook door kenners van de klassieke muziek als klarinettist zeer hoog aangeslagen. Aaron Copland, Paul Hindemith alsook Darius Milhaud droegen elk een klarinetconcert aan hem op, en ook Béla Bartók en Aram Katsjatoerian componeerden voor hem. In 1963 werkte Goodman mee aan de première van een sonate voor klarinet en piano van Francis Poulenc. De uitgever van een "School voor Klarinet" bleek tevens een uitstekend vertolker van het door hem op de plaat vastgelegde klarinetconcert KV 622 van Wolfgang Amadeus Mozart.

Deze optredens demonstreerden Benny Goodman's reikwijdte als muzikant. Zijn talent was onbetwistbaar, vanaf de tijd dat hij 10 jaar oud was, tot aan zijn opname sessies gedurende zijn carrière, maakte hij vrijwel nooit fouten. Kell hielp hem zijn technieken te verbeteren, waardoor zijn spel nog sterker werd.

In 1953 was er sprake van een gezamenlijk tournee van de Benny Goodman band en Louis Armstrong en zijn All Stars, maar de twee bandleiders maakten ruzie en de toer opende niet zoals gepland in Carnegie Hall. Het is niet zeker waarom de toer werd afgelast, of het vanwege Benny Goodman's ziekte was of vanwege het conflict tussen de twee bandleiders.
De komende tiental jaren markeerde de verspreiding van Goodman's muziek naar nieuw publiek over de hele wereld. 'The Benny Goodman Story', een film over zijn leven, werd in 1955 uitgebracht, waardoor nieuw en jonger publiek zijn muziek leerde kennen. Hij maakte toernees over de hele wereld, zowel naar Azië als naar Europa. Toen hij naar de USSR reisde, merkte een schrijver op dat "the swing music that had once set the jitterbugs dancing in the Paramount aisles almost blew down the Iron Curtain."

Tijdens de late zestiger en de zeventiger jaren, verscheen Benny in reünies met andere leden van zijn kwartet, waaronder Teddy Wilson, Gene Krupa en Lionel Hampton. In 1978 trad de Benny Goodman band ook op in Carnegie Hall om de dertigste verjaardag te vieren van het eerste jazz-concert aldaar.

In 1982 werd Benny Goodman geëerd door het Kennedy Center voor zijn levenslange prestaties in de swing muziek. In 1986, kreeg hij een eredoctoraat in muziek van Columbia University en de Grammy Award voor "Lifetime Achievement".
Hij bleef zijn muzieksoort spelen tijdens sporadische concerten tot aan zijn dood in juni 1986 door een hartaanval. Hij werd begraven, na een korte non-sektarische dienst waarbij zo'n 40 familieleden en vrienden aanwezig waren, op 15 juni 1986 op de Long Ridge Cemetery in Stamford, Connecticut. Gedurende zijn opzienbarende carrière, paste Benny Goodman zijn stijl nimmer aan de heersende trends aan, maar behield het originele geluid dat het Swing tijdperk definieerde en dat hem over de hele wereld beroemd maakte als de "King of Swing".

Bron: www.bennygoodman.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 421.