kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Alberto Ginastera

Alberto Ginastera geb. Buenos Aires 11-4-1916, gest. Genève 25-6-1983
Argentijns componist en muziekpedagoog

Ginastera begon al heel jong muziek te studeren. Toen hij 12 jaar was ging hij naar het Williams conservatorium waar hij afstudeerde in 1935. Vanaf 1936 studeerde hij aan het Nationaal conservatorium in Buenos Aires bij Athos Palma, welke instelling hij in 1938 met een onderscheiding verliet en waar hij in 1941 hoogleraar compositie werd.

In 1942 kreeg Ginastera een schenking van de Guggenheim Foundation om naar de V.S. te komen. Hij stelde zijn bezoek uit tot 1945, toen Peron aan de macht kwam. Hij bleef in de V.S. tot 1947 en maakte daarna reizen door Amerika en Europa. Hij keerde terug naar Argentinië in 1955, na de val van Peron.

Zijn verblijf in de V.S. had grote invloed op zijn toekomstige werken en hij stichtte samen met andere Argentijnse componisten de Bond van Componisten. Ook was hij de oprichter van het La Plata conservatorium en het Latijns-Amerikaanse centrum voor gevorderde muziekstudies aan het Di Tella Instituut in Buenos Aires.

In 1958 werd hij hoofd van de Faculteit van Kunsten en Wetenschap aan de katholieke Argentijnse universiteit. In 1968 ging hij weer in de V.S. wonen en in 1970 vertrok hij naar Europa, waar hij zich in Genève vestigde.

Hij heeft vele opdrachten gehad, vele onderscheidngen gekregen en veel administratieve posten bezet. Hij heeft het meeste van zijn vroege werken vernietigd.

Zowel Ginastera's stijl als zijn oeuvre kan ingedeeld worden in drie perioden die hij noemde: Objective Nationalism (Objectief Nationalisme), Subjective Nationalism (Subjectief Nationalisme) en Neo-Expressionism (Neo-Expressionisme).

Objective Nationalism
Zijn vroege werken behoren tot de eerste periode. Ginastera gebruikt hier Argentijnse folklore en populaire elementen en presenteert deze op een directe vooruitstrevende manier. Hij werd ook beïnvloed door Stravinsky en in mindere mate door Bartok en Falla. Twee van zijn beroemdste werken uit deze periode zijn Danzas Argentinas op.2 voor piano en Estancia (ballet).

Subjective Nationalism
Vanaf 1948, de tijd die hij doorbracht in de V.S., begint hij meer vooruitsrevende compositei technieken te gebruiken. Hij wendt zich op natuurlijke wijze naar het 'Subjective Nationalism', zonder revolutionaire standpunten in te nemen. Hij doet afstand van populaire traditionele elementen, hoewel hij ze hoofdzakelijk voor symbolische doelen blijft gebruiken. Hij geeft de Argentijnse tradities nimmer op. Hij gebruikt ritmische contrasten en heeft een diep, spannend gevoel. De melodie is nog steeds belangrijk zowel als contrasten tussen spanning en ontspanning. De belangrijkste werken die tot deze periode behoren zijn Pampeana No. 3 voor orkest en zijn Piano Sonata No. 1, een van de hoofdbestanddelen van het repertoire van de pianisten van nu.

Neo-Expressionism
Zijn Neo-expressionistische periode begint rond 1958. In Ginastera's eigen woorden: "There are no more folk melodic or rhythmic cells, nor is there any symbolism". Er zijn echter constant Argentijnse elementen, zoals sterke obsessieve ritmes, meditatieve adagio's die doen denken aan de rust van de Pampa's, mysterieuze geluiden die herinneren aan de verborgen natuur van het land. Verschillende werken behorende tot deze periode, zijn o.a. zijn veel bekritiseerde opera Bomarzo, zijn Popul Vuh voor orkest en zijn Concerto No. 2 voor cello en orkest.

Alberto Ginastera behoort tot de meest vooraanstaande Argentijnse componisten.
Werken: pianomuziek, o.a. Piezas infantiles, Danzas Argentinas; kamermuziek; orkestmuziek, Sinfonía Porteña; Concierto Arg. voor piano en orkest; balletmuziek, Panambé, Impresiones de la Puna; opera's, Don Rodrigo, Bomarzo, Beatrix Cenci; liederen.

Bron o.a.: members.tripod.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 69.