kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 23-01-2009 voor het laatst bewerkt.

William Forsythe

Amerikaanse Choreograaf, geboren in 1949 te New York City, woont In Frankfurt a.M.

William Forsythe wordt algemeen beschouwd als een van de meest toonaangevende choreografen ter wereld. In de jaren tachtig liet hij de balletwereld op haar grondvesten schudden door de klassieke ballettaal van haar gevoelige schoonheid en lieflijke lyriek te ontdoen. Hij ontwierp een bewegingsstijl die complex en onconventioneel hoekig is en hij probeert daarin de grenzen van wat fysiek coördineerbaar is te overschrijden.

Forsythe behandelt de dans bovendien niet vanuit een gangbaar emotioneel of psychologisch gezichtspunt, maar als een proces van abstractie. Hij beschouwt dans als een vorm van denken, als een medium waarmee hij vorm kan construeren, analyseren en transformeren.

Forsythe zoekt naar die opeenvolgingen van posities die de dansers voor uitdagingen stellen, waar de natuurlijke dynamiek verstoord wordt en de dansers bijna uit balans raken: "Ik kijk graag naar mensen die beslissingen nemen. Ik zoek naar een intelligente manier om te dansen. Voor mij blijft het bewegen en het coördineren van het lichaam de hoogste vorm van denken".

dans aan de Jacksonville Universiteit in Florida en later aan de Joffrey Ballet School.

In 1973 wordt hij door John Cranco naar Duitsland gehaald om te dansen bij diens Stuttgarter Ballett. Aanvankelijk is hij werkzaam als danser en uiteindelijk als huischoreograaf.
Zijn eerste ballet creëert hij in 1976 voor het dansgezelschap Noverre. Deze choreografie Urlicht is een pas de deux op muziek van Gustav Mahler.

Na een aantal jaren als danser bij het Stuttgarter Ballett werkzaam te zijn geweest, kiest hij voor een bestaan als freelance choreograaf. Hij werkt o.a. voor het Italiaanse Henzes Festival in Montepulciano, het Nederlands Dans Theater, de Deutsche Oper Berlin, het Joffrey Ballet en het Ballet de l'Opéra de Paris.

Een jaar na de creatie van Gänge, het eerste avondvullende ballet voor ballett Frankfurt, wordt Forsythe in 1984 artistiek leider van het gezelschap en in 1989 tevens intendant.

Gaf William Forsythe de gevestigde balletconventies al een duwtje in Artifact, met Impressing the Czar uit 1988 raakte hij van God los. In dit avondvullend stuk neemt Forsythe het volledige paradigma van de dans op de schop door middel van een wervelende inventaris van alle mogelijke dansvormen die van commentaar worden voorzien, gedeconstrueerd en weer tot leven geroepen in een roes van theatrale verbeelding. Het resultaat is volgens The New York Times. een complexe lappendeken van briljante klassieke dans, absurde grappen en, in het laatste deel, wellicht de beste hedendaagse commentaar op het corps de ballet: achtendertig als schoolmeisjes verklede danseressen in een opzwepende, rellerige stammendans.
Dit vijfdelig ballet staat bekend als een van Forsythes 'oeuvres-phare', waarin hij door middel van dans commentaar geeft op het medium zelf. Het is overvloedig en divers qua genres en stijlen, gaande van ballet op pointes tot breakdance, van verbluffende danstechnische hoogstandjes tot hilarische tekstpassages. Een uitzinnige parodie op klassiek ballet zoals het destijds aan het hof van de tsaar bedreven werd. In drie aktes onthult Forsythe de conventies van de grote klassiekers ('Potemkins Unterschrift'), het hart van de virtuoze balletdans ('In the middle, somewhat elevated') en de val van deze culturele erfenis ('La Maison de Mezzo-Prezzo'). Daarna volgt een vrolijke tribale dans met een opzwepend ritme ('Bongo Bongo Nageela'). De zweverige 'maître de plaisir', Mr. Pnut, leidt het stuk tenslotte naar de finale ('Mr. Pnut goes to the top'). - Koninklijk Ballet van Vlaanderen (KBvV) o.l.v. Kathryn Bennetts - gedurende 15 jaar de rechterhand van Forsythe in Frankfurt - in eer werd hersteld, met het bekende gevolg: staande ovaties in Edinburgh, een publiek "en état de vertige absolu" in Montpellier (Le Figaro), een knocked out Mick Jagger die absoluut de cast wilde ontmoeten, en zo verder de halve wereld rond.

In 1994 veroorzaakte Forsythe een revolutie in het dansonderwijs met de baanbrekende cd-rom Improvisation Technologies: A Tool for the Analytical Dance Eye, die nog steeds wordt gebruikt door professionele gezelschappen, dansopleidingen, universiteiten, postdoctorale architectuuropleidingen en middelbare scholen.

Ballet Frankfurt speelt in de Oper und Schauspiel in Frankfurt en toert internationaal. Sinds 1999 treedt het gezelschap ook op in het Bockenheimer Depot (TAT) in Frankfurt, een voormalig tramdepot waar William Forsythe locatietheater ontwikkelt. In hetzelfde jaar wordt Forsythe hier tevens als artistiek leider benoemd.

Nadat het Ballett Frankfurt in 2004 werd opgeheven, richtte Forsythe een nieuw, onafhankelijk gezelschap op: The Forsythe Company. Forsythe’s meest recente werken worden exclusief opgevoerd door dit nieuwe gezelschap, terwijl zijn vroegere werk nog steeds op het repertoire van nagenoeg elk toonaangevend gezelschap ter wereld staat, waaronder het Kirov Ballet, The New York City Ballet, The San Francisco Ballet, The National Ballet of Canada, The Royal Ballet Covent Garden, en het Ballet de l’Opéra de Paris.
De twee artistieke bases van The Forsythe Company zijn Dresden en Frankfurt. Daarnaast verzorgt het gezelschap jaarlijks een reeks voorstellingen in de Schiffbauhalle van Schauspielhaus Zürich en maakt het regelmatig internationale tournees.

Met zijn choreografieopvattingen heeft Forsythe een bijdrage geleverd aan de belangrijkste internationale kunststromingen van onze tijd, van performancekunst en visual art tot architectuur en interactieve multimedia. Hij heeft architectuur- en performance-installaties ontwikkeld in opdracht van de stad Parijs, Daniel Libeskind in Duitsland, Artangel in Londen en Creative Time in New York.
In 1997 ging zijn korte film Solo in première tijdens de biënnale van het Whitney Museum.
In 2006 vond er in de Pinakothek der Moderne in München een grote overzichtstentoonstelling plaats van zijn performance-, film- en installatiewerk.

Tot zijn sleutelwerken behoren:
. 'Gänge' (1982),
. 'Artifact' (1984),
. 'Impressing the Czar' (1988),
. 'Limb’s Theorem' (1990),
. 'The Loss of Small Detail' (1991), in samenwerking met componist Thom Willems en ontwerper Issey Miyake,
. 'A L I E/N A©TION' (1992),
. 'Eidos: Telos' (1995),
. 'Endless House' (1999),
. 'Kammer/Kammer' (2000).

Prijzen:
. Bessie (1988, 1998, 2004).
. In 1991 werd hij in Parijs benoemd tot 'Chevalier des Arts et Métiers'.
. Laurence Olivier Award (1992, 1992).
. In 1997 kreeg hij in Berlijn het 'Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland'.
. Wexnerprijs (2002).
. In 2004 kreeg hij de Duitse Tanzpreis.
. Internationale critici hebben hem meermaals verkozen tot choreograaf van het jaar.

Forsythe wordt regelmatig uitgenodigd om lessen en workshops te geven op universiteiten en bij internationale cultuurinstellingen.
Hij was mentor Dans tijdens de eerste editie van het Rolex Mentor en Protégé Arts Initiative en is momenteel een van de artistiek leiders en docenten van het programma Dance Apprentice Network aCross Europe (D.A.N.C.E.). Forsythe is erelid van het Laban Centre for Movement and Dance in Londen en heeft een eredoctoraat van de Juilliard School in New York.

Websites:
. proto4.thinkquest.nl/dansmaar
. www.ndt.nl
. www.theforsythecompany.de


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 233.