kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 20-04-2008 voor het laatst bewerkt.

Willem Pelemans

Vlaams componist en muziekcriticus, geboren Antwerpen 6 april 1901, gestorven Sint- Agatha- Berchem 28 oktober 1991

Willem Pelemans was op muzikaal gebied voornamelijk autodidact. Vanaf zijn achttiende jaar kreeg hij wel enig privé-onderricht in orkestratie, contrapunt en harmonie van zijn gewezen muziekleraar aan de normaalschool Paul Lagye, maar verder ging zijn muzikale scholing niet. Niettemin bouwde hij een rijk gevulde carrière uit in de muziekwereld. Pelemans componeerde tot op hoge leeftijd meer dan 400 werken, waarvan meer dan 200 liederen. Daarnaast schreef hij symfonische muziek, concerto's, werken voor kamermuziek, (kamer)opera's, oratoria, cantates, balletmuziek, scènemuziek en zelfs een mis.

Eerst was Pelemans lange tijd onderwijzer aan een Brusselse normaalschool. Eind jaren '40 kreeg hij een baan als docent muziekgeschiedenis aan het Stedelijk Muziekconservatorium van Mechelen, en in 1967 werd hij zelfs benoemd tot ondervoorzitter van de in volle uitbouw verkerende Nederlandstalige afdeling van het Koninklijk Conservatorium te Brussel.

Zijn bredere rol in het (Vlaams/Brusselse) cultuur- en muziekleven begon echter veel vroeger. Zo was Pelemans van 1928 tot 1935 secretatis van de Vlaamse Club, een door August Vermeylen te Brussel opgericht gezelschap van dichters, schilders en musici, en werkte hij van 1928 tot 1940 samen met het theatergezelschap Rataillon. Dat gezelschap stond onder leiding van Albert Lepage en legde zich toe op experimenteel theater, waarbij Pelemans bij gelegenheid voor de muziek zorgde.

Vanaf 1944 was ook Pelemans' schrijvende en daardoor cultuuruitdragende rol belangrijk: als muziekredacteur van Het Laatste Nieuws recenseerde hij immers niet alleen concerten, maar legde hij zich ook toe op het voorstellen van jong muzikaal talent van eigen bodem. Het voorzitterschap van de Unie van Belgische Componisten dat hij van 1971 tot 1981 uitoefende kan bovendien in dezelfde zin worden gezien als een bijdrage tot het behartigen van autochtone componisten.

Daarnaast had Pelemans van 1931 tot 1938 reeds als programmator meegewerkt aan de programma's van de Librado bij het NIR. Daarbij probeerde hij op voorzichtige wijze meer "vooruitstrevende" muziek in de uitzendingen te verwerken, maar ondanks die gematigdheid kwam hij hierdoor in conflict met de liberale omroepstichting.
Net vóór en langere tijd na de tweede wereldoorlog verzorgde hij vervolgens los van Librado muziekkronieken voor de nationale omroep, onder andere de "mijmeringen van het melomaantje", waarmee hij een pionier was van de zogenaamde "radiocauserie".

Door deze diverse functies was Willem Pelemans een belangrijk figuur in 60 jaar muziekleven in Brussel/Vlaanderen/België, niet in het minst als promotor van "moeilijkere" muziek bij een breder publiek.

De sinds zijn overlijden in 1991 (28 oktober te Sint-Agatha-Berchem) uitgereikte prijs Willems Pelemans (later Jeanne en Willem Pelemans) huldigt in dezelfde geest muzikanten die een belangrijke rol hebben gespeeld (of spelen) in het uitdragen van Belgische muziek.

Bron: www.cebedem.be
Zie ook: www.liberaalarchief.be


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 316.