kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 24-05-2008 voor het laatst bewerkt.

Walter Piston

Amerikaans componist en schrijver, geboren Rockland, Maine 20 januari 1894, gestorven Belmont, Massachusetts 12 november 1976

Walter Piston bekleedde als componist en pedagoog een vooraanstaande functie in de Verenigde Staten.

Three Pieces for Flute, Clarinet and Bassoon

Piston, de kleinzoon van een Italiaanse zeeman die emigreerde naar Maine, bracht het grootste deel van zijn leven door in New England. Hij werd geboren in Rockland Maine en verhuisde met zijn familie naar Boston in 1905. Piston studeerde vanaf 1912 aan de Massachussetts Normal Art School, waar hij schilderen en architectuurtekenen studeerde en zijn aanstaande vrouw leerde kennen, de schilder Kathryn Nason. Piston had zichzelf piano en viool geleerd, wat hij speelde in dans-bandjes en theaterorkesten in de omgeving van Boston. Later leerde hij de saxofoon te bespelen en andere instrumenten, zodat hij tijdens de W.O. I in de band van de marine kon spelen. In 1916 ging hij in militaire dienst en bracht drie jaar door in de band van de marine, waarin hij saxofoon speelde.

In 1920 ging Piston naar de Harvard universiteit in Massachusetts, waar hij contrapunt studeerde bij Archibald Davison, canon en fuga bij Clifford Heilman, harmonieleer voor gevorderden bij Edward Ballantine en compositie en muziekgeschiedenis bij Edward Burlingame Hill. Piston werkte vaak als assistent voor de verschillende muziek-professoren daar en hij was dirigent van het studentenorkest.

Nadat hij zijn studie summa cum laude afsloot werd hem de John Knowles Paine Traveling Fellowship toegekend, waardoor hij in het buitenland kon studeren. Van 1924-26 verbleef Piston is Parijs, waar hij aan de École Nationale de Musique studeerde, compositie en contrapunt bij Nadia Boulanger, compositie bij Paul Dukas en viool bij George Enescu. Zijn eerste gepubliceerde werk was de compositie Three Pieces for Flute, Clarinet and Bassoon (drie stukken voor fluit, klarinet en fagot) uit 1925.

Piston keerde terug naar Harvard in 1926, waar hij les gaf tot aan zijn pensioen in 1960 aan onder meer Leonard Bernstein, Samuel Adler, Arthur Berger, Elliott Carter, Irving Fine, John Harbison, Daniel Pinkham, Frederic Rzewski en Harold Shapero.

Piston componeerde meer dan 40 orkestwerken, in opdracht van en uitgevoerd door orkesten uit de hele Verenigde Staten, waarvan elf door het Boston Symphony Orchestra onder leiding van Serge Koussevitzky.

Piston won twee Pulitzerprijzen, één voor zijn Symphonie No. 3 (1947) en de andere voor zijn Symphonie No. 7 (1960). Voorts kreeg hij drie New York Music Critic's Circle Awards voor zijn Symphony No. 2, Viola Concerto en String Quartet No. 5 en ontving hij acht ere-doctoraten. Ook werd hij gekozen voor het American Institute and Academy of Arts and Sciences , ontving hij een Naumburg Award, een Guggenheim Fellowship, de Coolidge Medal en Officier van de Ordre des Arts et des Lettres van Frankrijk.

Piston was een befaamd pedagoog en auteur van een serie nu veel gebruikte muziektheoretische boeken, waaronder Principles of Harmonic Analysis 1933, Harmony (1941), Counterpoint (1947) en Orchestration (1955).

websites: artofthestates.org, www.schirmer.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 184.