kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Theo Loevendie

Theo Loevendie in 1965

Ziggurat met Theo Loevendie's compositie op Ernst Jandl's gedicht "Calypso": "Ich was not yet in Brasilien...". Live met het Nieuw Ensemble in Groningen 2004

Nederlands componist, saxofonist, pianist en jazzmusicus, Amsterdam 17 september 1930

Theo Loevendie is componist van een veelzijdig oeuvre waarin elementen uit jazz, klassieke muziek, improvisatie en volksmuziek met elkaar geïntegreerd worden. Hij schreef veel werken waarin slagwerk en/of klarinet een belangrijk aandeel hebben. ook volksmuziek uit Turkije (een land waarnaar Loevendie vele reizen ondernam) heeft zijn grote belangstelling.

Theo Loevendie was een leerling aan het Amsterdams conservatorium (klarinet bij Ru Otto, theorie bij Ernest Mulder, compositie bij Leon Orthel).

Omdat hij weinig affiniteit had met het dogmatische serialisme, zocht Loevendie zijn weg eerst in de jazz. Hij had jarenlang eigen jazzgroepen, zoals het Consort en het Quartet (met Hans Dulfer, Arjen Gorter en Martin van Duynhoven), en was lid van Boy's Big Band. Als componist/improvisator (op sopraan- en altsaxofoon) en als leider van Boy Edgars Big Band en zijn eigen Theo Loevendie Consort groeide hij uit tot een internationaal vermaard jazzmusicus.

In 1968 maakte hij zijn late entree in de wereld van de gecomponeerde muziek met het werk Scaramuccia voor klarinet en orkest. Sindsdien heeft Loevendie een gevarieerd oeuvre ontwikkeld en worden zijn werken over de gehele wereld uitgevoerd, zowel in festivals van hedendaagse muziek als in reguliere concerten.

Van 1970 tot 1988 was Loevendie hoofdleraar compositie aan het Rotterdams Conservatorium. Hij doceerde onder andere jazz en improvisatie.

Enkele werken uit deze periode:
De Nachtegaal (naar een sprookje van Andersen, een theaterstuk uit 1974).
Liederencyclus Six Turkish folkpoems (1977) voor vrouwenstem en klein instrumentaal ensemble.
De verklanking van Andersens sprookje De nachtegaal (1979) en het orkestwerk Flexio (1979; Koussevitzky International Record Award).

In 1979 werd Loevendie voor zijn jazzactiviteiten de Wessel-Ilckenprijs toegekend; één van zijn jazzgrammofoonplaten was al in 1969 met een Edison bekroond.

In 1982 ontving Loevendie wederom een Edison. Ditmaal voor de grammofoonplaat van De Nachtegaal (1979) en in 1983 ontving hij de prijs van de Italiaanse RAI voor de tv-versie van dit werk dat sindsdien in vele talen over de hele wereld is vertoond.

In 1984 deelde hij met Pierre Boulez de Amerikaanse Koussevitzky International Record Award; Loevendie ontving de prijs voor Flexio (1979) dat gecomponeerd werd voor het 90-jarig jubileum van het Koninklijk Concertgebouworkest.

In de jaren tachtig en negentig ontwikkelde Loevendie zich steeds meer tot een operacomponist. Begin 1985 voltooide hij de opera Naima, waarvan de première in het Holland Festival 1985 heeft plaatsgevonden. Voor deze opera kreeg hij de Matthijs Vermeulenprijs 1986.

In 1988 ontving Theo Loevendie als eerste componist de prestigieuze 3M-prijs, als bekroning van zijn oeuvre en voor zijn vele verdiensten.

De kameropera Gassir, the Hero (1990) beleefde zijn wereldpremière in mei 1991 in Boston (V.S.). Zijn opera Esmée ging tijdens het Holland Festival 1995 in première en werd uitgevoerd in Berlijn.

Sinds 1995 doceerde hij compositie aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam, was hij centrale componist in vele festivals en gaf master classes over de gehele wereld.

In 1997 werd in Bielefeld (Duitsland) een nieuwe productie van zijn opera Esmée op de planken gezet.

In het Holland Festival 2001 ging zijn kameropera Johnny & Jones in première. Deze productie werd in 2003 in Dresden herhaald.

Tot zijn orkestwerken behoren een Pianoconcert (1995), een Vioolconcert (1998), een Klarinetconcert (2001) en Seyir (2002) voor 25 westerse en niet-westerse instrumenten (première op het Berliner Festspiele 2002).

Begin 2003 richtte Loevendie het ensemble Ziggurat op, een combinatie van westerse en niet-westerse instrumenten. Hij schreef sindsdien vele composities voor deze bezetting.

operina Babylon
een muzikale fantasie over leiding & misleiding
Theo Loevendie heeft een nieuw genre in het leven geroepen: de operina. Muziektheater dat in geen van de bestaande genres volledig in te passen is: een soort opera, maar zonder uitgebreide decors, ingehuurde zangers en dirigent. De zangers zijn afkomstig uit de vaste bezetting van het ensemble Ziggurat. (zie verder www.donemus.nl)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 19.