kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

The Velvet Underground


Rockband uit New York

Th Velvet Underground was een rockband uit New York, actief in de late jaren zestig en hoewel de band toen nauwelijks commercieel succes boekte, geldt de Velvet Underground vanaf de tachtiger jaren als een belangrijke invloed op bijna iedere alternatieve rockband.

Lou Reed en Sterling Morrison waren vrienden van de Syracuse universiteit.
Op een gegeven moment, toen Reed werkzaam was als songwriter voor Pickwick Records, werd John Cale binnengehaald als lid van een fictieve band die enkele van Reed's songs zou uitvoeren. Er was een band ontstaan en Lou Reed verhuisde naar Manhattan om samen met Cale aan muziek te werken.

Bij toeval ontmoette Reed Sterling Morrison in de metro en hun vriendschap werd hervat, waarop ze een trio vormden. Ze namen een demo op met vier songs, met versies van Venus in Furs en Heroin, dat flink circuleerde in Engeland. Hierop besloot John Cale naar het Verenigd Koninkrijk te vliegen om wat dingen te regelen voor de band, toen er een aanbieding gedaan werd in New York.

Vlak nadat ze de naam The Velvet Underground hadden aangenomen, naar een erotische roman, werd de band benaderd door een band promotor Al Aronowitz. Hij bood The Velvet Underground een openingsplaats met Aronowitz's andere band de Mydle Class. Angezien het trio besloot dat ze een drummer nodig hadden voor dit cruciale optreden, herinnerden ze zich een oud vriendje van Syracuse universiteit Jim Tucker en zijn zuster Maureen die dummer was. Na een korte auditie voor Reed in het huis van haar ouders werd Maureen lid van de band.

Toen Aronowitz zag wat de band live kon doen, besloot hij de band te boeken voor een permanent optreden in Café Bizarre in Greenwich Village. Één versie teveel van The Black Angel's Death Song was er de oorzaak dat ze ontslagen werden door het Café Bizarre.

Twee dagen voordat ze ontslagen werden had een groep art-scene figuren het café bezocht. Andy Warhol was meegenomen naar één van de optredens door de filmmaker van de Factory, Paul Morrisey, die dacht dat het een goed idee zou zijn voor de Factory om een eigen rockband tot hun beschikking te hebben. Met nieuwe versterkers en een nieuwe oefenplek in de Factory, leken The Velvet Underground eindelijk op hun weg te zijn.

Daarop stelde Andy Warhol voor, het voormalige model en nieuwe superster van de Factory, Nico, aan de band toe te voegen als zangeres bij de Velvets. De band zag niets in het idee, maar een deal is een deal en het werd nu, The Velvet Underground and Nico, met Lou Reed, die zijn songs zong en Nico, die haar speciaal geschreven nummers deed en tamboerijn speelde als ze niet zong.

Lou Reed en John Cale voelden hoe de leiding over de band van hen werd afgenomen, maar besloten zich met de golf mee te laten voeren en te zien wat er gebeurde.

Warhol had veel gebeurtenissen die plaatsvonden in de Factory gefilmd. Eens filmde hij een repetitie van The Velvet Underground, terwijl de NYPD (New York Police Department) een inval deed vanwege een klacht over geluidsoverlast en het hieruit resulterende filmmmateriaal was getiteld The Velvet Underground and Nico: A Symphony of Sound.

De films werden ook geprojecteerd op een muur achter de band voor enkele vroege optredens. Het idee werd later uitgebreid, met films, een lichtshow, fetisj dansers en de Velvet Underground and Nico, die de muziek verzorgden.
Paul Morrisey bedacht de naam The Exploding Plastic Inevitable en ze gaven al snel uitvoeringen door het land. Vervolgens zorgde Andy ervoor dat de band tekende bij het Verve label, een dochteronderneming van MGM.

Het album, THE VELVET UNDERGROUND AND NICO PRODUCED BY ANDY WARHOL (VerveV/V6-5008), met op de hoes de banaan van Andy Warhol, werd opgenomen in april 1966 in T.T.G. Studios in Hollywood, Californië. Met daarop veel songs van hoge kwaliteit van Lou Reed, waardoor het bijna een greatest hits collectie lijkt. Vanwege de controversiële aard van de teksten (drugs, perversie en moord) en problemen met de pelbare banaan, werd het album niet eerder uitgebracht dan in maart 1967, waardoor het de hype van de tournees van de multimediashow The Exploding Plastic Inevitable miste. De vroegere Factory ster Eric Emerson, die op een geprojecteerd plaatje stond achter de band op de achterhoes, klaagde MGM aan, bewerend dat zijn foto zonder toestemming gebruikt was. De plaat werd uit de distributie gehaald en opnieuw uitgebracht, waarbij de foto van Eric Emerson erafgehaald werd met airbrush, maar de aandacht rondom de band was voorbij.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 6.