kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 10-02-2010 voor het laatst bewerkt.

Steve Reich

Amerikaanse Musicus, 3 oktober 1936 in New York geboren, een van de belangrijkste twintigste-eeuwse, electronische componisten van de Minimal Music.

Steve Reich • Music for 18 Musicians CD Trailer

Studeerde filosofie aan Cornell University in 1957 en compositie aan de Juilliard School of Music te New York, alsmede van 1961 tot 1963 aan Mills College in Californië (bij Darius Milhaud en Luciano Berio).

De muziek van Reich hoort tot de Amerikaanse stroming minimal music. Daarbij worden kleine stukjes muziek heel vaak herhaald, waarbij ze af en toe een beetje veranderen. Dit kan heel lang doorgaan. Zijn preoccupatie met repetitieve structuren is voortgekomen uit experimenten met elektronische productiemethoden (Plastic haircut, 1964), waarbij hij ook tekstfragmenten muzikaal integreerde (It's gonna rain, 1965; Come out, 1966).

Hij richt in 1966 een eigen muziekensemble op: Steve Reich and Musicians, dat van drie tot twintig muzikanten uitgroeide en waarvoor hij tot 1978 de meeste van zijn composities zou schrijven. Deze groep bestaat nog, met een groot deel van de oorspronkelijke leden.

Het werk van Reich (en dan met name Drumming uit 1971), laat Afrikaanse invloeden zien. Reich werd in het bijzonder beïnvloed door Studies in African Music van A.M. Jones, over de muziek van de Ewe in Ghana. In 1970 reisde hij naar Ghana om de zeer gedifferentieerde slagwerktechnieken bij de Ewe in Ghana te studeren.

Bij Reich gaat het voortdurend om ontdekkingen. Het begon allemaal met twee bandrecorders die door een technisch defect net niet helemaal synchroon bleken te lopen: de basis voor zijn muziek van de graduele verandering.

Reich werkte lange tijd hoofdzakelijk met ritmische patronen die ten opzichte van elkaar worden verschoven. Deze werkwijze resulteert in een gradueel proces, ook wel phase shifting process genoemd. Een dergelijk proces kan zich over een groot tijdsverloop uitstrekken, wat blijkt uit Drumming, een anderhalf uur durend werk op basis van een enkel ritmisch patroon.

Na Drumming ging Reich verder met de phase shifting techniek die hij had ontwikkeld en begon ingewikkelder werken te schrijven. Hij onderzocht andere muzikale processen zoals augmentatie (tijdelijke verlenging van frasen en melodische fragmenten). In deze periode schreef hij werken als Music for Mallet Instruments, Voices and Organ (1973) en Four Organs.

Steve Reich: The Cave

In 1973/1974 bestudeerde hij de Balinese gamelanmuziek aan de universiteit van Berkeley in Seattle.

Het stuk Music for 18 musicians (1976) duurt bijna 13 minuten.

Sinds 1978 richt hij zich op grotere bezettingen, waarbij zijn aandacht vooral uitgaat naar het symfonieorkest (Music for a large ensemble, 1978; Variations for winds, strings and keyboards, 1979). Gelijktijdig met deze ontwikkeling hebben melodie en harmonie een belangrijker aandeel in zijn muziek gekregen.

Zijn inspiratiebronnen zijn ongelofelijk breed geschakeerd en multidisciplinair. De strenge canon- en contrapunttechnieken van Bach, de ontluikende meerstemmigheid van de middeleeuwen van o.a. Perotinus, ritmische patronen uit traditionele Afrikaanse volksmuziek, signaalsystemen van de Balinese gamelanmuziek, de beeldende kunst van Sol LeWitt en Richard Serra, naast jazzmuziek, Stravinsky, Bartók, Webern en Joodse liturgische muziek. Maar ook nieuwe technologie uit heden en verleden: het luchtschip ‘Hindenburg’, de Amerikaanse atoomproeven op de atol Bikini en wetenschappers van o.a. het Massachusetts Institute of Technology (MIT) en Oxford University over het klonen van schaap Dolly en de relatie met DNA-onderzoek.

Muziek met traditionele akoestische klanken ontwikkelt zich bij Reich tot door microfoons versterkte klanken, live muziek waarin tevoren opgenomen klanken worden geïnterpoleerd, videobeelden met muziek en videobeelden van muziek, waarin tekst en beeld onderdelen zijn van de muzikale compositie.

Steeds meer gaat muziek over muziek, over andere kunsten, over wetenschap, over technologie. Althans, sommige muziek, het meer interessante deel ervan waar grenzen vervagen. Deze ontwikkeling, die loopt vanaf het midden van de vorige eeuw, biedt voor de komende decennia ongekend wijdse perspectieven en werkelijk nieuwe mogelijkheden. Reich bewijst dat dit kan met volledig respect voor en wortelend in eeuwenlange tradities.

WERK: (behalve de genoemde): Piano phase (1967; piano en geluidsband); Violin phase (1967; viool en geluidsband); Four organs (1970); Clapping music (1972); Six pianos (1973); Music for mallet instruments, voices and organ (1973); Music for 18 instruments (1976); Octet (1979); Tehellim (1981; 1ste versie v. koor en instrumentaal ens., 2de versie v. koor en ork.); Desert music (1984; koor en ork.); sextet (1985); Electric counterpoint (1987); Different trains (1988); The cave (1992; muziektheater); Duet (1995; 2 violen); Proverbs (1995; ensemble). – Geschrift: Writings about music (1974).

Zie ook:
De objets trouvés van componist Steve Reich (Frans de Ruiter)


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 77.