kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Sergej Rachmaninov

Sergei Rachmaninov speelt zijn piano concerto No 2, deze unieke opname werd gemaakt in 1929 voor RCA, met het Philadelphia Symphony Orchestra en de dirigent Leopold Stokowski

Sergej Rachmaninov geboren Oneg/Novgorod 1 april 1873, gestorven 28 maart 1943 in Beverly Hills
Russisch pianist, dirigent en componist

Naamsvarianten: Wasiljewitsj Rachmaninow, Sergei Vassilivich Rachmaninoff, Rachmaninow, Sergej Rachmaninov, Sergej Vassiljevitsj Rachmaninov

Rachmaninov werd geboren op zijn vaders landgoed in het district Nowgorod met zijn bloeiende volksmuziek, in de tijd dat Moessorgski de definitieve Boris Goedonov juist voltooid had en Tsjaikovski schetsen voor zijn Pianoconcert in bes maakte.

Op zijn 4e jaar was zijn moeder begonnen hem de beginselen van het pianospel en de muziektheorie bij te brengen. Een paar jaar later had zijn zusje Helena hem liederen van Tsjaikovski voorgezongen en zelfs laten begeleiden.

Hij was negen jaar toen bleek dat zijn vader zijn hele vermogen erdoor had gejaagd. Het landgoed werd verkocht en zijn ouders gingen scheiden.
De moeder vertrok met de kinderen naar Petersburg waar de moeder van Sergei's moeder bij hen kwam inwonen. Hier ging Rachmaninov studeren aan het Petersburgse conservatorium dat onder leiding stond van Rimsky Korsakov.

Tussen zijn tiende en zijn twaalfde jaar raakte zijn muziekstudie in een impasse. Het was zijn grootmoeder die er alles aan deed om zijn grote gaven in juiste banen te leiden (ook door kennismaking met andere kunsten). Zij zorgde ervoor, na ingewonnen raad, dat hij naar Moskou ging naar de strengere maar minder conservatieve compositieklas van de beroemde leraar Sverow. Rachmaninov studeerde aan het conservatorium van Moskou van 1885-92 piano onder Zverev (samen met Skrjabin en zijn neef Ziloti) en compositie bij Tanejev en Arensky.

Zo kwam Rachmaninov in de ' Moskouse school ' terecht, toentertijd rond de figuur Tsjaikovski geschaard. Hij voelde zich thuis in de Moskouse sfeer, raakte bevriend met Tsjaikovski en maakte snelle vorderingen in de studie. De gouden medailles voor piano en compositie werden een jaar vroeger uitgereikt dan eigenlijk mocht, de laatste ontving Rachmaninov in 1892, het jaar waarin hij de Pianoprelude in cis componeerde die hem over de hele wereld beroemd maakte.

Het Eerste Pianoconcert in fis was al uitgevoerd en de eindexamen opera Aleko oogstte onder leiding van de componist zelfs in Petersburg een succes.

In 1893 werd hij leraar piano aan het Moskouse Marijinski Instituut, waar hij van 1897 tot 1898 tevens de opera-afdeling leidde.

Hij besloot een Eerste Symfonie te schrijven.
Deze kwam in 1895, werd uitgevoerd in 1897 maar werd zeer slecht ontvangen. De criticus Cui schreef: 'Indien er in de hel een conservatorium zou zijn en een van zijn begaafdste leerlingen een programmasymfonie te schrijven zou krijgen met het onderwerp'de zeven plagen van Egypte' en die leerling zou dan een symfonie maken welke op die van Rachmaninov lijkt, dan zou hij zijn opdracht voortreffelijk vervullen en de helbewoners in verrukking brengen'
De symfonie is tijdens zijn leven nooit meer gespeeld.

Sergej Rachmaninov maakte regelmatig tournees in het buitenland.
Ondanks de stijgende roem van de fenomenale pianist en de waardering voor de uitstekende dirigent heeft de componist Rachmaninov zijn eerste grote teleurstelling niet kunnen verwerken. Een enorme depressie was daarvan het gevolg.

In 1898 beleefde Rachmaninov een triomfantelijk succes als pianist en componist in Londen, waarop hem werd verzocht een nieuw werk voor Londen te componeren en dit zelf daar te komen spelen in het seizoen 1899/1900.
Hij begon aan het Tweede pianoconcert in c maar slaagde er vanwege zijn mentale inzinking voorlopig niet in deze af te ronden.

Een dagelijkse behandeling door de Moskouse psycho-therapeut dr. Dahl die met suggestie en hypnose werkte, maakte van Rachmaninov een ander mens. In 1901 voltooide Rachmaninov zijn tweede pianoconcert en het werd een ongekende zegetocht van een der meest gespeelde pianoconcerten die bestaan.

Van 1904 tot 1906 dirigeerde Rachmaninov aan het beroemde Bolsjoi theater en was daarna 3 jaar in Dresden werkzaam.

In 1909 schreef hij zijn derde pianoconcert tijdens een verblijf in Amerika.

Na de revolutie in 1917 verliet Rachmaninov Rusland definitief. Eerst vertrok hij met zijn familie naar Scandinavië.

In 1918 arriveerde hij in New York in Amerika, waar hij zich voorgoed vestigde, in staat van heimwee. Vanuit Amerika maakte hij vele concertreizen naar Europa. Hij verbleef perioden in Parijs, waar hij een uitgeverij oprichtte, Dresden en Zwitserland.

Rachmaninov schreef verder o.a. in 1934 zijn knappe Rapsodie op een thema van Paganini in 1936 zijn Derde Symfonie en in 1940 zijn Symfonische dansen.

Sergei Vasiljewits Rachmaninov stierf op 28 maart 1943 in Beverly Hills in de Verenigde Staten van Amerika.

Sergej Rachmaninov

Sergej Rachmaninov begon in 1882 aan zijn muziekstudie aan het conservatorium van St.-Petersburg. Drie jaar later ging hij naar het conservatorium in Moskou en kreeg daar pianolessen van A. Siloti. Samen met Alexander Skrjabin kreeg hij compositieleer van S. Tanejev en A. Arensky.

Vanaf 1904 bekleedde Rachmaninov voor de tijd van twee jaar het ambt van dirigent aan het Bolshoj Theater in Moskou. In 1906 verhuisde hij naar Dresden waar hij als pianovirtuoos werkzaam was. In 1909 reisde hij naar de Verenigde Staten, maar wees het aanbod van vaste dirigent van het Boston Symphony Orchestra van de hand.

Hij keerde in 1910 naar Moskou terug en zette zich daar intensief in voor de organisatie van het muziekleven. Bij het uitbreken van de revolutie in 1917 verliet Rachmaninov Rusland definitief en verbleef in Parijs en in de Verenigde Staten (vanaf 1935).

Rachmaninov, die bevriend was met Alexander Skrjabin, oogstte als pianist grandioze successen, maar brak als componist nooit definitief door. Zijn muziek, die werd beïnvloed door Franz Liszt, Frédéric Chopin en Peter Tchaikovsky, maakt vaak een sterk overladen indruk. Zijn melodiek heeft haar wortels in de Russische volksmuziek, en bij de instrumentatie geeft hij de voorkeur aan originele klankkleuren en illustratieve elementen.
Zijn werken worden gekenmerkt door sterke dynamische contrasten en stellen hoge eisen aan de uitvoerders ervan. In zijn laatste scheppingsperiode grijpt Rachmaninov ook terug op elementen uit de jazzmuziek.

Tot de beroemdste werken van de componist behoort de prelude voor piano in cis opus 3-2, die Rachmaninov schreef toen hij negentien was. Het tweede pianoconcert in c opus 18 (1901) doet het goed in de concertzalen. Hij schreef het in een periode dat een arts hem door hypnose van zijn aangeboren zwaarmoedigheid kon bevrijden. Rachmaninov schreef bovendien opera's, drie symfonieën, symfonische gedichten ("Het eiland der doden"), nog drie andere pianoconcerten, piano -en kamermuziek, koorwerken en ook liederen.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 31.