kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Reinbert de Leeuw

Reinbert de Leeuw geboren Amsterdam 1938
Nederlands dirigent, pianist en componist

Hij is als leraar aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag verbonden voor zowel de uitvoering als de analyse van hedendaagse muziek.

Reinbert de Leeuw studeerde piano en muziektheorie in Amsterdam en compositie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Kees van Baaren.
In 1968 runde Reinbert de Leeuw samen met Louis Andriessen en J Bernlef de Charles Ives Society, die een kort leven beschoren was, maar waar wel een boek met de titel "Charles Ives" uit voortvloeide.

Als pianist kreeg de Leeuw vooral grote bekendheid door zijn interpretatie van de werken van Erik Satie. Als dirigent houdt hij zich vooral bezig met het uitvoeren van moderne muziek zoals tijdens de zogenaamde Rondom concerten, waarvan hij in 1972 medeoprichter was.

In 1974 richtte Reinbert de Leeuw het Schönberg Ensemble op dat onder zijn leiding grote roem heeft verworven met de uitvoering van het complete kamermuziek-oeuvre van Schönberg, Webern en Berg. Voorts dirigeerde hij onder meer de première van Jan van Vlijmens opera Un malheureux vêtu de noir (1991) en is hij regelmatig gastdirigent bij de belangrijkste Nederlandse orkesten, ensembles en het Nederlands Kamerkoor.

In 1992 was de Leeuw gastdirecteur voor het festival van Aldeburgh, Engeland en van 1994 tot 1998 artistiek directeur van het Tanglewood Festival. In 2001 werd hij artistiek adviseur en vaste gastdirigent voor hedendaagse muziek van twee Australische orkesten, het orkest van Melbourne en dat van Sydney.

Van 2001 tot 2003 was Reinbert de Leeuw artistiek directeur van de Zomeracademie van het Nederlands Jeugdorkest in Oosterbeek. Per 1 augustus 2004 is Reinbert de Leeuw hoogleraar aan de Universiteit Leiden voor 'uitvoerende en scheppende kunsten van de 19de, 20ste en 21ste eeuw'.

Naast kamermuziekwerken schreef de Leeuw onder andere Hymns and Chorals (1970), voor blazersensemble, elektrische gitaren en elektronisch orgel; de opera Reconstructie (1969), samen met Louis Andriessen, Misha Mengelberg, Peter Schat en Jan van Vlijmen; Abschied, symphonische Dichtung für grosses Orchester (1971?73), en de opera Axel, samen met Jan van Vlijmen (1977).
Reinbert de Leeuw publiceerde een boek over Charles Ives (samen met J. Bernlef) en een bundel Muzikale Anarchie, een verzameling van eerder in het tijdschrift De Gids verschenen beschouwingen over moderne muziek. Bovendien maakte hij met programmamaker Cherry Duyns een spraakmakende reeks van acht documentaires over hedendaagse componisten (de serie Toonmeesters), waarvan enkele afleveringen op verscheidene festivals zijn bekroond.

In maart 1992 ontving Reinbert de Leeuw samen met de Ierse dichter Seamus Heaney de Sikkensprijs 1991 "voor de manier waarop gebruik is gemaakt van kleur in niet-visuele uitingen". In 1992 werd hij tevens onderscheiden met het 3M Muzieklaureaat, de grootste Nederlandse muziekprijs. In maart 1994 verleende de Universiteit Utrecht tijdens haar 358e dies natalis een eredoctoraat aan Reinbert de Leeuw voor zijn werk als pianist en dirigent van het Schönberg Ensemble.

bron: www.donemus.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 9.