kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 08-12-2008 voor het laatst bewerkt.

Pierre Schaeffer

Frans componist, schrijver en biograaf, Nancy 1910 – Milles 1995

Pierre Schaeffer was een pionier op het gebied van de musique concrète. Zijn geschriften bevatten geschreven en uitgezonden essays, korte romans en biografieën vaak georienteerd op de ontwikkeling van het genre, zowel als de theorieën en filosofieën over muziek in het algemeen.

biografie
Schaeffer's ouders waren beiden musici, zijn vader een violist en zijn moeder een zangeres. Hij studeert aan de École Polytechnique en na een leertijd bij de Radiodiffusion- Television Francaises (RTF) krijgt Schaeffer een full-time baan als ingenieur en omroeper. Tijdens de bezetting van Frankrijk door de Duitsers is hij lid van het verzet.
Nadat Schaeffer snel gepromoveerd is in 1942, haalt hij de RTF corporatie over (welke onder controle van de Duitse bezettingsmacht staat) om een nieuwe studio op te zetten Studio d'Essai later hernaamd in Club d'Essai. Hier heeft hij de middelen van RTF tot zijn beschikking, zoals platenspelers, plaatopname apparatuur, mixers en een grote bibliotheek van opnamen van geluidseffecten.

Het is hier dat Pierre Schaeffer in de vroege veertiger jaren begint te experimenteren met opnamen en andere apparaten, de geluiden die ze maken en de applicatie hiervan. Werkend met gevonden geluidsfragmenten, zowel muziek- als omgevingsgeluiden, stelt hij zijn eerste tape-machine werken samen, collages van geluiden, gamanipuleerd in hoogte, lengte en amplitude, met als eindresultaat een radicale nieuwe interpretatie van muzikale vorm en perceptie.

In 1948 lanceert Schaeffer een nieuwe benadering tot de muziek, welke hij de musique concrète noemt. In oktober 1948, zendt Schaeffer zijn eerste musique concrète werk uit op de Franse Radio Étude aux Chemins de Fer (Spoorbaan studie), een assemblage van treingeluiden (van zijn wielen, zijn machines en fluiten). Hoewel de reactie van het publiek varieert van geamuseerd ongeloof tot oprechte woede, zijn verschillende componisten en uitvoerders geïntrigeerd, waaronder Pierre Henry, met wie hij in 1949 gaat samenwerken en Luc Ferrari en Iannis Xenakis, met wie hij later zal gaan samenwerken.
Olivier Messiaen is ook een gast bij Schaeffer, die de studenten Karlheinz Stockhausen en Pierre Boulez meeneemt.

Het werk wordt dat jaar gevolgd door verscheidene andere studies en Schaeffer voltooit in 1948 zijn Etude Pathetique en in 1949 zijn Suite pour 14 Instruments.

In 1950 werken Schaeffer en Pierre Henry samen aan Symphonie pour un Homme Seul (symfonie voor een man alleen), een werk in twaalf delen dat gebruik maakte van de geluiden van het menselijk lichaam. Het werk wordt dat jaar voor het eerst ten gehore gebracht tijdens een live concert van concrete muziek. Maurice Béjart maakt in 1955 een choreografie op het werk.

In 1951 richt Schaeffer met Pierre Henry de Groupe de Recherche de Musique Concrete op, een studio met nieuwe taperecorders die hij zelft ontworpen heeft om aan de ongewone technische vereisten van het genre te voldoen. Componisten als Karlheinz Stockhausen, Darius Milhaud en Pierre Boulez creëren werken in de studio.

Hij blijft componeren en na Henry's vertrek in 1958 richt Scahaeffer een nieuwe studio op Groupe de Recherches Musicales (GRM), met Luc Ferrari, Iannis Xenakis en anderen. Op aandringen van Schaeffer wordt GRM al snel onderdeel van een nieuw gevormd instituut het Institut National Audiovisuel (INA), een sectie van het Office de Radio Television Francaise (ORTF), waarin hij van 1960 tot 1975 de leiding heeft over Le Service de la Recherche (De Onderzoeksdienst).

Zijn muzikale activiteiten in de periode 1960-1975 zijn voornamelijk gewijd aan schrijven, waaronder de voltooiing van zijn belangrijke werk Traite des Objets Musicaux (1966).

websites: www.emfmedia.org, allmusic.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 16.