kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Peter Maxwell Davies

(Sir sinds 1987) geb. Manchester 8-9-1934
Brits componist

Zijn eerste belangrijke muzikale ervaring deed hij op toen hij vier jaar was bij een uitvoering van Gilbert and Sullivan's The Gondeliers en vlak hierna kreeg hij pianolessen. Zijn ouders stimuleerden hem enorm en hij werd al snel aangetrokken tot componeren. In 1942 werd er voor het eerst een piano werk van hem gespeeld in het 'BBC Home Service's Children's Hour' programma. Veel meer werken van hem als jongeling volgden.

Omdat muziek op 'Leigh Grammar School' ontmoedigd werd, ging hij onafhankelijk verder met zijn muziekstudie door in de Henry Watson Library grote hoeveelheden partituren te bestuderen en door de komst van het 'BBC Third Programme, dat hem kennis liet maken met onbekende muziek en zijn culturele en wetenschappelijke interesse verbreedde. Hij leerde veel symfonische standaardwerken uit zijn hoofd, maar concentreerde zich ook op polyfonie van de Renaissance, zowel als Indiase muziek. Nadat hij zijn a-levels had gehaald op school werd hij toegelaten tot zowel de 'Royal Manchester College of Music' als de 'Manchester University'. Hij behaalde een 'Master of Arts degree' op de universiteit voor een dissertatie over de ritmische oragnisatie van Indiase Ragas.

Op het 'Royal Manchester College' werd in de compositieles weinig aandacht besteed aan de muziek van de 20ste eeuw, waarop Davies met een aantal medestudenten Alexander Goehr, Harrison Birtwistle, Elgar Howarth en John Ogdon een gelijkgestemd groepje vormde. Hun leraar Richard Hall, de enige die kennis over de hedendaagse muziek bezat, steunde hen en ze richtten een ensemble op 'New Music Manchester' geheten, wat ze de naam 'The Manchester School' opleverde.
Hun repertoire bestond uit eigen composities, evenals verschillende werken van hedendaagse Europese componisten, waar ze via Goehrs vader, de dirigent Walter Goehr aan konden komen. Ze speelden minstens een keer in Londen.

Terwijl hij op het college zat schreef hij een strijkkwartet voor 'the Society for the Promotion of New Music', wat direct werd afgewezen als onspeelbaar, vervolgens schreef hij zijn trompet sonate voor Elgar Howarth en hemzelf of John Ogden om uit te voeren. Hij beschreef het als Opus No. 1, en schreef vervolgens vijf pianowerken, Op. 2, waarna hij besloot geen opus nummers meer aan zijn composities te geven. Zijn oeuvre omvat zeer veel werken in alle genres, meer dan 60 orkestwerken, theaterwerken, koorwerken, kamermuziek, ballet- en filmmuziek en een grote hoeveelheid lesmateriaal voor kinderen van verschillende leeftijden en vele gelegenheidswerken, die hij vaak zeer snel componeerde.

Davies kreeg een beurs van de Italiaanse overheid waarmee hij van 1957-1958 kon studeren bij de Italiaanse componist Goffredo Petrassi in Rome. Petrassi's strengheid was cruciaal bij het voltooien van Davies eerste grote orkestwerk getiteld Prolation. De titel verwijst naar een van de fundamentele beginselen van middeleeuwse en renaissance polyfonie, die hij in veel van zijn vroege werken samen gebruikt met seriƫle methoden. Prolation werd het belangrijkste werk in zijn vroege ontwikkeling, hij won hiermee de 'Olivetti Composition Prize' en vertegenwoordigde Engeland hiermee op het festival georganiseerd door de 'International Society for Contemporary Music'.

Vanwege zijn belangstelling voor muziekpedagogiek werd hij 'Head of Music' aan de Cirencester Grammar School van 1959 tot 1962. Daar deed hij baanbrekend werk op het gebied van musiceren en betrok daar kinderen bij die geen noten konden lezen.

Na 1962 zette hij zijn studie voort bij Roger Sessions aan de 'Graduate Music School' van Princeton University. In 1967 richtte hij samen met Birtwistle het kamerensemble Pierrot Players op (vanaf 1970: The Fires of London, opgeheven in 1987), dat zich o.m. specialiseerde in 'play- acting': het gelijktijdig musiceren en acteren. Davies heeft voor dit ensemble, dat hij ook dirigeerde, een groot aantal werken geschreven.

Sinds 1970 woont Davies op het eiland Hoy in Orkney (Schotland), waarvan het landschap en de verhaalcultuur voor zijn recentere werk een inspiratiebron vormen.

Bron: Peter Maxwell Davies Peter Maxwell Davies, die eerder dit jaar zijn 70ste verjaardag vierde, toont een veerkracht waar veel componisten een puntje aan kunnen zuigen. Toen de platenmaatschappij van Maxwell Davies werd verkocht betekende dit een behoorlijk deel van zijn levenswerk dat op geluidsdrager is vastgelegd, uit de schappen verdween. Dit was voor hem niet het moment om bij de pakken neer te zitten, maar maandenlange onderhandelingen te openen om de copyrights op zijn werk terug te kopen. Vervolgens opende hij op zijn website een winkel waar bezoekers voor bedragen tussen de anderhalve euro en twaalf euro complete audio bestanden van zijn muziek kunnen downloaden. Ook is het mogelijk om zelf een CD samen te stellen.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 232.