kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 18-05-2009 voor het laatst bewerkt.

Peter Adriaansz

Nederlandse componist, geb. 1966, Seattle, Washington

Biografie
Peter Adriaansz studeerde orgel aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij o.a. Leo van Doesselaar, Bert Matter en Wim van Beek. In 1992 behaalde hij zijn solistendiploma. Hij volgde aanvullende zomercursussen bij Michel Chapuis, Harald Vogel en Guy Bovet. Compositie studeerde hij aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag (bij Louis Andriessen, Brian Ferneyhough en Jan van Vlijmen) en aan het Rotterdams Conservatorium (bij Peter-Jan Wagemans en Klaas de Vries), alwaar hij in 1994 met onderscheiding afstudeerde.

Sinds 1993 werkt Adriaansz professioneel als componist. Naast componist is hij ook organisator, o.a. van een klein festival voor nieuwe orgelmuziek (Amsterdamse Oude Kerk, 1993). Tevens leidt hij regelmatig concerten van het Luistermuseum in.

Als organist was hij verbonden aan de Oud-Katholieke Kerk te Den Haag.

Zijn werken variëren van composities voor orgel tot kamermuziek en werken voor harmonieorkest. Adriaansz' werk wordt met grote regelmaat in binnen- en buitenland uitgevoerd door ensembles en orkesten als Orkest de Volharding, Nieuw Ensemble, Doelenensemble, Slagwerkgroep Den Haag, Aurelia Saxofoon Kwartet, Schönberg Ensemble, Maarten Altena Ensemble, Ives Ensemble, Radio Filharmonisch Orkest en Radio Symfonie Orkest, en door diverse buitenlandse gezelschappen als ensemble KORE, Continuüm, Arraymusic, crashEnsemble, eNsemble, het Ural Philharmonisch Orkest en eNsemble MusikFabrik.

Belangrijk in zijn carrière waren de premières van Chant Ascendant in 1994 en Comfort for Orchestra in 2001. Deze twee werken waren behoorlijk controversieel.
Adriaansz' muziek kenmerkt zich door een zekere doelgerichtheid en een streven naar onpersoonlijkheid, waarin struktuur, vorm en ritme de belangrijkste ingrediënten zijn. In zijn werk is Adriaansz op zoek naar muzikale waarheid, terwijl flexibiliteit en balans ook aanwezig zijn. Hiermee doelt hij op een structureel en formeel waterdicht compositiesysteem. "Je kunt als componist wetmatigheden maken waar geen speld tussen te krijgen is. Dat is voor mij een vorm van muzikale waarheid." Deze muzikale waarheid is volgens hem de essentie van muziek. "Ik probeer alles van mijn materiaal af te schaven wat kan afleiden van de essentie. Ik hoop dat het publiek kan genieten van de vorm of de structuur, want persoonlijk kan mij dat erg opwinden."
Hij is niet bepaald geïnteresseerd in grootse speculaties over menselijke omstandigheden, culturele tradities, geschiedenis of persoonlijke gevoelens van de componist, maar veel meer in een benadering waarbij de componist geheel ondergeschikt is aan zijn onderwerp.

Sinds 1998 is Peter Adriaansz artistiek leider van Slagwerkgroep Den Haag Holland Festival 2001 kreeg Adriaansz de opdracht Comfort for Orchestra te schrijven voor het Radio Filharmonisch Orkest. Battle Hymns is geschreven voor het Big Bang Festival in 2000-01.
Voor het vijfentwintigjarig jubileum van Slagwerkgroep Den Haag schreef hij Composition in 3 Parts voor slagwerkensemble, saxofoonkwartet en blazers.
In 2003 schreef hij werken in opdracht van het Ives Ensemble: 6 Parts for 7 (or more) Players en 9 through 99, een canonische vertaling van de driehoek van Pascal.
Adriaansz werkte in 2004 aan een compositie voor viool en piano en aan een stuk voor drie elektrische gitaren en basgitaar.

Peter Adriaansz is getrouwd met de componiste Seung-Ah Oh.

werken:
3-pt. (untampered) Product (1998) van Peter Adriaansz is een ensemblestuk waarin de onderkant van het harmonium als het ware wordt versterkt door een trombone, de bovenkant uitgebreid met een piccolo (of fluit), en het slagwerk voor de ritmische component zorgt.

Comfort
De componist zorgde voor een rel in het Amsterdamse Concertgebouw door zijn iets te baldadig uitgevallen orkestwerk Comfort.

Structure # VIII
Structures VIII van Peter Adriaansz is gebaseerd op de techniek van zgn. available pitches, een techniek waarbij de musici hun tonen kiezen uit akkoorden van beschikbare tonen. Het werk is geïnspireerd door een natuurkundig unicum, de zgn. Schwarzchild Radius: een punt in het centrum van een zwart gat waar zowel zwaartekracht als tijd-ruimte oneindig zijn en tijd ophoudt te bestaan.

Chromatic Fundamentals (No. 22)
Geconstrueerd rond een betrekkelijk eenvoudig principe, bouwt het uit naar steeds complexere vormen waarbij grote afstanden over het klavier moeten worden overbrugd. Snelle herhaalde patronen krijgen een tegenstem in het middenregister, terwijl de bassen wijde stappen zetten. Melodische lijnen vervliegen zodra ze opkomen. Tegenover de razernij van het eerste deel staat een fragiel middenstuk, waarin telkens in korte glissandi naar haar tonen wordt toegegleden. Het derde deel doet op het eerste gehoor mechanisch aan, maar oneffenheden en snelle zijpaadjes maken er een organisch geheel van. Je hoort het systeem dat Adriaansz toepast, maar daar doorheen ook de betrokkenheid van de musici. Bron: Brabants Dagblad door René van Peer

Bron: www.donemus.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 97.