kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 10-01-2009 voor het laatst bewerkt.

Othmar Schoeck

Zwitsers componist en dirigent, geboren 1 september 1886 in Brunnen aan de Vierwaldstädter See, gestorven 8 maart 1957 in Zürich

Othmar Schoeck studeerde eerst aan het conservatorium te Zürich en daarna van 1907-1908 bezocht hij de meesterklas voor compositie bij Max Reger in Leipzig. Hij bleef de rest van zijn leven in Zürich.

Na zijn terugkeer in Zürich, was hij tot 1917 dirigent van verscheidene koren in en van 1917-44 leidde Schoeck de symfonieconcerten te St. Gallen.

In Zwitserland maakte Schoeck met zijn liederen, koorwerken en in het bijzonder zijn vioolconcert al gauw naam als componist. Zijn acht podiumwerken, waaronder zijn Liederzyklen hebben hem in de jaren 1920 zowel in de Duitssprekende landen als daarbuiten bekendheid gegeven.

Terwijl Schoeck met zijn opera in een akte Penthesilea (première 1927 in Dresden) nog in directe uitwisseling met de toenmalige avant garde stond, keerde hij zich in de jaren 1930 af van de hedendaagse stromingen. Op de basis van een "gematigde moderne" ontwikkelde hij zijn eigen klanktaal, die ook elementen van de nieuwe Duitse school of het classisisme bevat.
In zijn latere werk, na de Tweede Wereldoorlog kwam hij tot verinnerlijking en verdichting van zijn muzikale taal.

In 1928 werd Schoeck dr. honoris causa van de universiteit te Zürich. In 1934 vond er in Bern een Othmar-Schoeck festivalweek plaats.

Schoeck behoort met Arthur Honegger, Willy Burkhard en Frank Martin, tot de belangrijkste Zwitserse componisten. In het lied en de opera uit hij zijn muzikale persoonlijkheid wellicht het sterkst. Hij componeerde ca. 400 liederen, op teksten van onder meer Claudius, Goethe, Uhland, Eichendorff, Mörike, Lenau, Keller, Meyer en Hesse.

Vooral in later jaren verwierf Schoeck met zijn muziekdramatische werken grote bekendheid. Zijn opera's zijn uitmuntend door hun dramatische kracht en emotionele spanning. Een essentiële factor in al zijn vocale werken is de volkomen harmonie van tekst en muziek.

Tot aan zijn dood in 1957 werd Schoeck's werk internationaal geacht en werd hij door belangrijke vertolkers uitgevoerd, zoals Dietrich Fischer-Diskau. In de zestiger jaren verdween zijn werk echter als "niet in overeenstemming met de tijd" wijdverbreid uit de concertzalen.

Vanaf de late jaren tachtig is een nieuw ontwaakte interesse in de composities van Schoeck waarneembaar, dat zich uit in talrijke uitvoeringen evenals in een groeiende hoeveelheid opnamen en wetenschappelijke publicaties. De opera Penthesilea werd herontdekt als een van de belangrijkste podiumwerken uit de 20ste eeuw met uitvoeringen in Basel in 2007 en Dresden in 2008.

Werk: muziekdramatische werken: Erwin und Elmire (1911-16), Don Ranudo de Colibrados (1917-18), Das Wandbild (1918), Venus (1919-20), Penthesilea (1924-25), Vom Fischer und seine Frau (1928-30), Massimilla Doni (1934-35), Das Schloss Dürande (1938-39); koorwerken; orkestwerken: waaronder Sommernacht (1945), Suite (1945), celloconcert (1947), Festlicher Hymnus (1951), koorconcert (1951); vocale en instrumentale kamermuziek en liederencycli.

website: www.othmar-schoeck.ch


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 89.