kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Oliver Knussen

Oliver Knussen geboren Glasgow 12-6-1952
Schots componist en dirigent

Oliver Knussen woonde lange tijd in de buurt van Londen, waar zijn vader jarenlang Eerste contrabassist van het London Symphony Orchestra was. In april 1968 maakte Knussen zijn debuut als dirigent bij het London Symphony Orchestra, met zijn First Symphony (1966-67), als vervanger voor Istvan Kertesz.

Oliver Knussen studeerde eerst compositie bij John Lambert, later in de VS aan het Tanglewood Music Centre en in Boston bij Gunther Schuller. In deze periode componeerde hij een serie werken, die in het repertoire zijn opgenomen van ensembles over de hele wereld: de Second Symphony (Margaret Grant Prize, Tanglewood 1971), Hums and Songs of Winnie-the-Pooh (1970-83), Océan de Terre (1972-73), Ophelia Dances, Book 1 (opdracht Koussevitzky centennial, 1975)

In 1975 keerde hij terug naar Engeland en produceerde een reeks van werken die Knussen stevig in het zadel zetten van de voorhoede van de hedendaagse Britse muziek: Trumpets (1975), the Triptych (Autumnal, Cantata, Sonya's Lullaby 1975-77), Coursing (1979) en de Third Symphony (1973-79). Dit laatste werk had een enorm succes sinds zijn première tijdens de Proms van 1979 onder directie van Michael Tilson Thomas. Er volgden zo'n 70 uitvoeringen in Europa en Amerika door dirignten als Vladimir Ashkenazy, Andrew Davis, Andre Previn, Sir John Pritchard, Sir Simon Rattle, Esa Pekka-Salonen, Gunther Schuller en de componist zelf.

De jaren 80 waren vooral gewijd aan de twee opera's geschreven in samenwerking met Maurice Sendak in opdracht van de Glyndebourne Festival Opera, Where the Wild Things Are (l979-83) en Higglety Pigglety Pop! (1984-90). Where the Wild Things Are werd, na zijn première in Londen in het National Theatre door Glyndebourne en het London Sinfonietta, uitgevoerd in producties te zien in Glyndebourne, in Amsterdam, Minneapolis, Chicago, Kansas City, New York City Opera, Los Angeles Music Center, Nuremberg en München.

Oliver Knussen heeft opgetreden als gastdirigent in vele delen van de wereld: in de VS met het Chicago Orchestra, het Cleveland Orchestra, het New York Philharmonic, het Boston Symphony Orchestra, het Tanglewood Music Center Orchestra, het San Diego Symphony, het Los Angeles Philharmonic en het St Paul Chamber Orchestra; in Europa met de Deense Radio, het Bayerisches Rundfunk Symfonie Orkest, het Asko Ensemble en Schoenberg Ensemble, Amsterdam; in Japan op het Music Today Festival, in Australia op het Melbourne Summer Music Festival, en als dirigent van het London Sinfonietta op toernee in de Sovjet Unie en vle andere delen van Europa.

In Groot Brittanië, is hij momenteel Conductor Laureate van het London Sinfonietta en verscheen regelmatig met het Scottish Chamber Orchestra, Philharmonia, BBC Symphony, City of Birmingham Orchestra en op de BBC Proms. Tussen 1992 en 1998 was hij regelmatig eerste gastdirigent van het Haagse Residentie Orkest.

In 1983 werd Oliver Knussen benoemd tot artistiek dircteur van het Aldeburgh Festival (welke functie hij behield tot 1998) en tussen 1986 en 1998 was hij mede coördinator van de Hedendaagse Muziek Activiteiten aan het Tanglewood Music Center.
Van 1990-92 bezette hij de componisten zetel bij de Chamber Music Society van het Lincoln Center, New York en in 1994 werd hij erelid van de American Academy of Arts and Letters. Hij werd CBE (Commander of the British Empire) in 1994.

Vaak uitgevoerde werken zijn onder meer Whitman Settings (1991-92) voor stem en piano of voor stem en orkest, Songs without Voices (1991-92) voor de Chamber Music Society van Lincoln Center, Two Organa 1994-99) voor het Schönberg Ensemble van Amsterdam en een Horn Concerto (1994) een opdracht van de Suntory Foundation en geschreven voor Barry Tuckwell. Een nieuw Violin Concerto, voltooid in de lente van 2002 voor Pinchas Zukerman heeft wereldwijd al 50 uitvoeringen beleefd en is stevig in het repertoire verankerd.

In 1995 tekende Oliver Knussen een exclusief contract met Deutsche Grammophon, om muziek van een reeks van 20ste eeuwse componisten op te nemen, inclusief zijn eigen muziek, en maakte voor hen een serie prijswinnende opnamen.

Bron: www.fabermusic.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 11.