kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Napolitaanse-stijl

Napolitaanse stijl

Op het gebied van de opera werd in het laatste decennium der 17de eeuw Venetië overvleugeld door Napels, waar Francesco Provenzale en Pier Andrea Ziani, die Venetië de rug had toegekeerd, de eerste opera's schreven. Het stempel drukte evenwel Alessandro Scarlatti op de Napolitaanse operavorm. Deze hoogbegaafde en veelzijdige kunstenaar van onbegrijpelijke vruchtbaarheid legde in het muziekdrama de nadruk vooral op de zangkunst, die in zijn dagen in de kunst der castraten een niet meer geëvenaard hoogtepunt had bereikt.

In Italië bestonden er zelfs voor het eind van de zeventiende eeuw in de opera al duidelijke tendensen tot een stilering van de muzikale taal en een simpele muzikale textuur met concentratie op de enkele melodische lijn van de solostem, ondersteund door flatterende harmonieën. Het uiteindelijke resultaat was een operastijl waarbij het meer ging om elegantie en oppervlakkige effecten dan om dramatische kracht en waarachtigheid; al werden de dramatische zwaktes vaak goedgemaakt door de mooie muziek. Deze nieuwe stijl, die in de achttiende eeuw op de voorgrond trad, werd naar het schijnt in zijn beginfasen voornamelijk in Napels ontwikkeld, en wordt daarom vaak de Napolitaanse stijl genoemd. Een ariatype dat vaak wordt aangetroffen in de Italiaanse opera uit deze periode is de van een volksdans afgeleide siciliano, met een nogal melancholieke melodie in een 6/8 of 12/8 maat, met een wiegend, gepuncteerd ritme, doorgaans in mineur. Vaak wordt bij cadensen de kwint van de subdominant in mineur vervangen door een kleine sext, wat het akkoord oplevert dat bekend staat als de Napolitaanse sext (bijvoorbeeld F-Ab,-Db in c-mineur).

Zie ook Napolitaanse school.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 128.