kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Musique-Concrete

Stijlrichting in de muziek van de 20e eeuw.

Het begrip Musique concrète werd bedacht door Pierre Schaeffer in 1949; hij doelde daarmee op schrift gestelde ruis- en toonstructuren, die electronisch nabewerkt en via luidsprekers worden weergegeven.

In tegenstelling met de electronische muziek zijn de uitgangsmaterialen geen synthetische, maar concrete geluiden van de technische en natuurlijke omgeving zoals bijvoorbeeld muziekinstrumenten of vogelgeluiden. Daarmee hoopte men een zekere levendigheid, die bij de electronische muziek ontbreekt te behouden, respectievelijk in de muziek over te brengen.
Voor het overige zijn de methoden dezelfde als bij de electronische muziek. Het uitgangsmateriaal wordt opgenomen en middels scheiding, deformatie, transformatie, montage en vermenging electronisch nabewerkt. In een partituur is daarbij niet voorzien.

De openbare uitvoering van zo'n compositie met de titel Orphée 53 - een lyrisch spektakel van de "Groupe de musique concrète", waarachter zich Pierre Schaeffer en Pierre Henry verborgen, stootte tijdens de Donaueschinger muziekdagen 1953 bij het publiek op grote afwijzing (Donaueschinger is een klein stadje in Duitsland; de muziekdagen voor hedendaagse toonkunst).. De kritiek van collega-componisten, waarbij in het bijzonder vanaf 1958 Pierre Boulez gerekend werd, richtte zich in de tijd daarna vooral tegen de formele willekeur, de zich voortdurend herhalende gelijke effecten en de technische minderwaardigheid van het bewerkte materiaal.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 190.