muziekbus







Mol

mol (de ~, ~len, ~en)
1 [muz.] muziekteken dat aanduidt dat een noot een halve toon verlaagd moet worden.

Het teken b (mol) betekent dat de noot een halve toon is verlaagd.

Het molteken of alteratie-teken in de muziek wordt op de lijn van de notenbalk geplaatst van de noot die men een halve toon wil verlagen. Dit is de normale muzieknotatie als men binnen een toonsoort het gebruikelijke toonafstandsschema wil handhaven, of wanneer men juist van het schema binnen de gestelde toonsoort wil afwijken.

Een herstellingsteken (~) maakt kruis of mol ongedaan.
Het herstellingsteken voor de mol ziet eruit als een b met vierkante buik met nog een streep rechts van de buik naar beneden geschreven.

De benaming van een verlaagde toon eindigt typisch op -es. Voor verhoogde en verlaagde tonen heeft men via de Franse toepassing van de Guidonische lettergrepen een speciale benaming gevonden: de fis (verhoogde F) is bijvoorbeeld een samentrekking van fa dièse en de bes (verlaagde B) van si bémol.

Op die manier verkrijgt men de verhoogde tonen: ais (A#), bis (B#), cis (C#), dis (D#), eïs (E#), fis (F#) en gis (G#).
Voor de verlaagde tonen krijgt men dan: as (vereenvoudiging van a-es) (A-mol), bes (B-mol), ces (C-mol), des (D-mol), es (vereenvoudiging van e-es) (E-mol), fes (F-mol) en ges (G-mol).

Men kan dit benoemsysteem verder toepassen voor dubbelverhoogde en dubbelverlaagde tonen: aisis (ais-is) (A##), enz. en voor de verlaagde tonen: ases (as-es) (A-dubbelmol), enz.

In het Engels heet een verhoogde C niet Cis maar C sharp (C#), een verlaagde B niet Bes maar B flat (Bb).

In Nederland en Engeland worden de noten met a-b-c aangeduid, in Frankrijk, Spanje, Italië, Rusland e.d. met do-re-mi. In Frankrijk met ut-ré-mi. In Duitsland wordt het a-b-c gebruikt, maar een B wordt daar geschreven als een H en een Bes (verlaagde B) als een B. Vandaar dat Bach zijn naam kon spellen in muzieknoten.

Het Molteken is geldig in heel het woord of tot een verdeelteken. Het hoeft niet voor de noot zelf te staan. In de gebruikelijke muzieknotatie kan een mol op een aantal manieren voorkomen.
Als toevallige verlaging vlak voor een noot: de verlaging geldt de hele verdere maat voor dat octaaf
Als systematische verlaging om de toonsoort weer te geven: (vlak na de sleutel, dan geldt de verlaging het hele verdere muziekstuk en voor alle octaven.
Als waarschuwing: de mol wordt ten overvloede gebruikt, bijvoorbeeld omdat in de vorige maat een noot hersteld was.
Als dubbelmol (twee mol-tekens achter elkaar) voor een dubbele verlaging. Een b wordt een beses.
Als halve mol (bovenkant van de ronding weggelaten): om een kwarttoon verlaging aan te geven.

n.b. De Duitse benaming moll is een aanduiding voor de kleine-tertstoonsoort, ook wel mineur genoemd.

privacybeleid