kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Melodrama

Italiaans: melodramma; dramma per musica, oorspronkelijk synoniem van opera, duidt sinds de tweede helft van de 18de eeuw aan: Het samengaan van een gesproken dramatische, lyrische of epische tekst met een, deze tekst onderbrekende of ondersteunende, interpreterende instrumentale begeleiding. Begeleidende muziek bij een gesproken tekst.

Als genre kwam het melodrama korte tijd in de mode dankzij G. Benda's Ariadne auf Naxos en Medea (1775), navolgingen van Jean-Jacques Rousseaus lyrische scene Pygmalion. Schumann, Liszt, Meyerbeer, R. Strauss en anderen schreven melodramatische balladen.

In opera, toneelmuziek etc. werd het melodrama vaak incidenteel toegepast, onder meer door Mozart in Zaïde en Thamos, door Beethoven in Egmont, Fidelio en Die Ruinen von Athen, door Weber in Der Freischütz, door Schubert in Fierrabras, door Schumann in Manfred, door Mendelssohn, Bizet, Grieg, Diepenbrock, Massenet, Busoni en anderen. Arnold Schönberg trachtte in Pierrot Lunaire de declamatie min of meer op toonhoogte te fixeren.

In de moderne opera- oratorium- en toneelmuziekliteratuur wordt het melodrama veel toegepast: Stravinsky, L'Histoire du soldat, Honegger, Milhaud, Badings, Van Lier, Gilson, S. Dresden, Strategier etc.

Als procédé is het melodrama op esthetische gronden vaak veroordeeld, door onder meer Wagner en Herder. Het literaire spektakelstuk dat met of zonder muzikale begeleiding, vooral in Frankrijk in de 19de eeuw bloeide is een afgeleid genre.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 24.