muziekbus







Marcel Dupre

Marcel Dupré geb. 3-5-1886 in Rouen, gest. 31-5-1971 in Meudon
Franse organist en componist

Dupré's vader Albert Dupré was een organist en zijn moeder Marie-Alice Chauviére was een cellist. In 1888 begon hij orgel te studeren bij Alexandre Guilmant en trad voor het eerst op in 1894.
Hij werd in 1902 toegelaten tot het conservatorium in Parijs, waar hij orgel piano en compositie studeerde bij Guilmant, Louis Vierne, Charles-Marie Widor en Diémer en won in 1905 de eerste prijs voor piano, in 1907 voor orgel en improvisatie en in 1909 voor fuga.

In 1906 werd hij Widor's assistent in de kerk St Sulpice, in Parijs, en kreeg in 1914 de Prix de Rome voor zijn cantate Psyché. In 1920 speelde hij geheel uit zijn hoofd de complete orgelwerken van J.S. Bach in een serie van tien optredens aan het coservatorium van Parijs, wat hem wereldfaam bezorgde.

In 1921 maakte Dupré zijn Amerikaanse debuut en in 1922 zijn tour door heel Noord en Zuid-Amerika. Hij maakte ook vele concertreizen door Europa en Australië.

In 1926 volgde hij Eugené Gigout op als professor voor orgel aan het conservatorium van Parijs en was van 1954 tot 56 directeur van dit instituut. In 1934 volgde hij zijn vriend en mentor Charles-Marie Widor op als organist van de kerk van St. Sulpice in Parijs, een betrekking die hij tot aan zijn dood behield.

Hij was wereldberoemd geworden om zijn improvisaties, die hij wanneer hij een thema presenteerde op datzelfde moment construeerde en dat overal waar hij kwam een groot publiek in zijn greep hield.
Hij was ook een uitnemend pedagoog, onder zijn leerlingen waren o.a. Olivier Messiaen en Marie-Claire Alain.
Na een lange succesvolle carrière als leraar, uitvoerder, componist en een van de grootste improvisators aller tijden, stierf Marcel Dupré rustig in zijn huis in Meudon op 30 mei 1971.

Als componist was hij met zijn symfonische orgelcomposities een directe navolger van Widor en Vierne, maar had een nog meer orkestrale stijl.

Werken: Sonate in b voor viool en piano; Préludes et fugues; Symphonie-Passion ; Variations sur un vieux Noël; Sept pièces (1931); 79 Chorals (1931); Le chemin de la Croix (1931-32); Trois élévations (1935); Angelus (1936); 3 Préludes et fugues (1938); Évocation (1941); Le Tombeau de Titelouze (1942-43); Suite (1944)
Geschriften: Méthode d'orgue (1925); Traité d'improvisation (1924); Cours d'harmonie (1936); Données élémentaires d'acoustique (1937); Exercises préparatoires à l'improvisation (1937); Cours de contrepoint; Cours de fugue (1938)

Bron o.a.:www.naxos.com/composer/btm.asp?fullname=Dupre,%20Marcel




privacybeleid