kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 02 07 2016 20:31 voor het laatst bewerkt.

Louis Spohr

(Ludwig) geboren 5 april 1784 in Braunschweig, gestorven 22 oktober 1859 in Kassel.

Duits violist, dirigent en componist

Louis Spohr, wiens ouders beiden musici waren, kreeg zijn eerste vioollessen op vijfjarige leeftijd bij onder meer Dufour. Deze haalde Spohrs ouders over hem naar Braunschweig te sturen om verder te studeren. Hij kreeg in Braunschweig vioolonderricht en contrapunt.

Op zijn vijftiende werd hij als kamermuzikant aangesteld aan het hertogelijk hof van Braunschweig. De muziekminnende hertog van Braunschweig nam de vioolvirtuoos Friedrich Eck in de arm, die zich om de verdere muzikale ontwikkeling van de jongen bekommerde en hem meenam op zijn concertreizen.

In 1804 had Spohr zijn eerste grote succes als violist. Vanaf 1805 was hij concertmeester van de slotkapel in Gotha, waar hij een aantal opera's, een symfonie en concerti componeerde. In de jaren 1812-1815 was hij dirigent bij het 'Theater an der Wien' in Wenen, waar hij Beethoven leerde kennen. Van 1817-20 leidde hij de opera te Franfort a.d. Main, hier componeerde hij een aantal succesvolle opera's. Hierna verhuisde hij naar Londen ging naar Parijs en vervolgens Dresden, waar hij Carl Maria von Weber leerde kennen.

Spohr werd in 1822 Hofkapellmeister, daarna tot 1857 was hij Generalmusikdirector aan het hof van Kassel, een functie die hij te danken had aan Carl Maria von Weber.

Spohr was als uitzonderlijk begaafd violist en dirigent zeer beroemd in Europa, mede door zijn composities, die (vooral in Engeland) veel gespeeld werden. Naast Paganini, die Louis Spohr persoonlijk had ontmoet, geldt de dirigent uit Braunschweig als een van de grootste violisten van zijn tijd. Vooral zijn zangerige en gevoelvolle adagiospel werd geroemd.

Spohr was een vroege Duitse romanticus, die Mozart bewonderde en de jonge Wagner begreep. Hij verenigde in zijn composities stijlelementen uit verschillende landen, maar hij ging ook in opbouw en orkestratie het experiment niet uit de weg, zoals in de opera Jessonda. Ook in de programmatische opschriften boven zijn werken toonde Spohr zich een typisch romanticus.

Spohr behoort tot de stroming der romantiek, maar hij neigde ook naar de Klassieke stroming (Mozart). Zijn muziek heeft een sentimentele inslag. De klankkunstenaar had een voorliefde voor de kleine terts en maakte veel gebruik van halve noten.

Zijn kamermuziek, vaak in zeer originele bezetting en zijn oratoria waren zeer geliefd, evenals zijn opera's. Spohr schreef onder andere tien opera's, waarvan Faust (1816) naast de opera Undine van E.T.A. Hoffmann geldt als de eerste romantische opera. Faust had invloed op Freishütz van Weber, Jessonda had invloed op Meyerbeer (l'Africaine) en loopt in zekere zin vooruit op Tristan van Wagner.

In 1831 schreef Spohr Violinschule, dat tot op heden van belang is gebleven en in zijn Selbstbiographie (1860-61) geeft hij veel interessante bijzonderheden over zijn tijd en de musici in die periode.

Spohr voerde twee belangrijke praktische vernieuwingen in: hij was de eerste dirigent die gebruik maakte van een dirigeerstok, en is tevens uitvinder van de schoudersteun voor de viool.

Werk: pianomuziek; kamermuziek: voor viool, voor klarinet, voor harp, 15 concertante vioolduetten, 36 strijkkwartetten, 5 strijkkwintetten, trio's, dubbelkwartetten, etc.; orkestmuziek: 9 symfonieën, 5 ouvertures, 15 vioolconcerten, 4 concerten voor klarinet; koormuziek: 3 oratoria, Die letzten Dinge (1826), Des Heilands letzte Stunden (1835), Der Fall Babylons (1842); koorwerken met solostemmen; 11 opera's, waaronder: Der Zweikampf mit der Geliebten (1811), Faust (1816, o.l.v. Weber), Zemire und Azor (1819), Jessonda (1823), Der Berggeist ((1825), Die Kreuzfahrer (1845).


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 17.