kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Kate Bush

Kate (Katherine of Catherine) Bush, 30 juli 1958 geboren in Londen, was het derde kind van dokter Robert John Bush en Hannah Bush (een verpleegster). Samen met haar broers John Carder en Patrick groeide zij op in een oude boerderij op het platteland van het Engelse graafschap in Plumstead, Bexley, Kent. Toen ze zes jaar oud was verhuisde het gezin even naar New Zeeland, maar na enkele maanden keerden ze terug naar Engeland.

In september 1969 kwam Kate op school in contact met de viool. Haar voorliefde ging echter uit naar de piano, waarmee ze haar gedichten op muziek zette. Ze was gefascineerd door de Griekse mythologie.

Als lid van een zeer muzikale familie legde ze zich al op jonge leeftijd toe op pianospelen en componeren. De basis van nummers als 'The man with the child in his eyes' werd al gelegd toen ze nog maar 12 jaar oud was.

In 1972 probeerde haar familie die connecties had in de muziekwereld de liedjes van Kate op plaat te krijgen, maar de platenmaatschappijen waren niet geinteresseerd. Kate hield haar dromen voor bekeken en besloot zich te vervolmaken in de psychiatrie of in een sociale job.

Haar vader en twee broers zijn actieve muziekliefhebbers en dit muzikale gezin blijkt een uitstekende voedingsbodem voor het talent van Kate, die met een aantal optredens in Londense pubs de eerste stap op weg naar ontdekking zet. Terwijl ze zelf de hoop op een muziekcarrière reeds had opgegeven kwamen haar liedjes terecht bij Dave Gilmour van Pink Floyd, met wie ze vervolgens enige songs opneemt in zijn thuisstudio. Deze nummers doen de rondte op diverse bootlegs, en zijn grotendeels piano-gebaseerd.

In 1975 neemt Gilmour Kate mee naar de Air Studios in Londen. Terwijl Pink Floyd datzelfde jaar de studio's indook voor hun 'Wish you were here', laat Gilmour de opnames van Kate horen aan Bob Mercer van de platenmaatschappij EMI. Mercer is onder de indruk en de onderhandelingen worden gestart.

Via bemiddeling van Gilmour sluit ze een contract met EMI. EMI nam al in 1975 een optie op een aantal songs die haar debuutalbum, The Kick Inside, zouden vullen, maar zou die plaat pas drie jaar later uitbrengen. Ze mag zich rustig voorbereiden op een carrière in de muziek. In 1976 koopt Kate een tweedehandspiano en in 1977 treedt ze toe tot de band van haar broer Paddy, die omgedoopt wordt tot The KT Bush Band. Kate zelf ontwikkelde meer en meer interesse voor dansen en ballet.

Pas in 1977 wordt Kate opgeroepen om een album op te nemen. Die bestaat volledig uit eigen materiaal. Op 20 janauri 1978 ligt de single 'Wuthering Heights' in de winkels. De muziek en de stem van Kate Bush veroorzxaakten een sensatie van jewelste in popland. Al meenden sommige muziekkenners aanvankelijk, dat zij op een te hoog toerental werd afgespeeld. Haar debuutsingle Wuthering Heights, gebaseerd op de gelijknamige roman van Emily Brontë, klom in de winter van 1978, midden tussen het geweld van punk en new wave, razendsnel naar de eerste plaats in de Britse hitlijsten. De wereld maakte kennis met een merkwaardig stemgeluid. Sexy, vonden sommige mannen; romantisch, vonden de meeste vrouwen; Kate’s muziek viel bij beide geslachten in goede aarde.

Kort hierna volgde haar eerste LP, 'The Kick Inside', met hierop schitterende songs zoals 'Moving', 'Kite' en 'The Man with the Child in his Eyes', haar 2e single. Deze laatste zou eigenlijk haar eerste single moeten worden, maar Kate koos voor 'Wuthering Heights'.

In oktober '78 werd 'Hammer Horror' uitgebracht. Direct gevolgd door haar 2e LP, 'Lionheart'.
The Kick Inside en de opvolger Lionheart, staan nog dicht bij de nummers die ze in haar tienerjaren heeft geschreven: grotendeels met de piano als basisinstrument, en voorzien van tamelijk symfonische arrangementen, mede dankzij de deelname van muzikanten van The Alan Parsons Project. De nummers worden niet alleen gekenmerkt door vaak wonderschone (zang-)arrangementen, maar ook door intieme, sensuele, zelfs sexueel-getinte teksten.

De tekstuele lijn wordt doorgezet op het derde album, Never Forever, maar muzikaal gezien is het album een "quantum leap forward". Onder invloed van Peter Gabriel gaat ze experimenteren met geluiden naast traditionele instrumenten. Met name de Fairlight is een dankbaar instrument voor die experimenten. Never Forever is de eerste LP van een vrouwelijke artiest die de nr. 1 positie haalt in de Engelse hitparade.

1979 'Tour of Life', haar enige tour.
Een Europese Tour volgde in het voorjaar van 1979. Ze veroverde de wereld met haar ballet-act. Dank zij een piepklein draadloos microfoontje, kon Kate over het podium kronkelen, solo of en groupe, en toch gewoon door blijven zingen.

Direct na de Tour werkte Kate aan haar 3e LP. De single werd 'Breathing', gevolgd door 'Babooshka' en de LP 'Never For Ever'. De LP werd een enorm succes.

De muzikale koerswijziging en de nogal traumatische ervaringen tijdens haar eerste en enige tournee zorgden ervoor dat ze zich vanaf dat moment hoofdzakelijk als componiste en studiomuzikante ontplooide. Dat namen veel fans haar niet in dank af. Het vierde album, The Dreaming, was voor velen te zwaar te verteren: een nogal ruig album, zonder 'zachte' liedjes en arrangementen. Ook probeerde ze (enigszins geforceerd) afstand te nemen van het hoge kinderstemmetje van de eerste platen. Veel fans haakten af, de singles flopten, maar voor de 'blijvers' was en is The Dreaming een meesterwerk, waarmee Kate Bush muzikaal volwassen werd.

Kate bouwde haar eigen studio in haar achtertuin en werkte in alle rust aan een album wat één van haar grootste successen zou worden. Half september 1985 wordt 'Hounds of Love' uitgebracht, dat binnen een week op nummer 1 staat! De singles 'Running up that Hill', 'Cloudbusting', 'Hounds of Love' en 'Big Sky' worden een enorm succes. In de begeleidende video van 'Cloudbusting' speelt Kate naast niemand minder dan Donald Sutherland.

Er volgde een Greatest Hits van Kate onder de naam 'The Whole Story' met daarop remixen van bijvoorbeeld 'Wuthering Heights' en een nieuwe: 'Experiment IV'.

De rest van Kate’s loopbaan smoorde in perfectionisme. Jarenlang kan zij schaven aan een nummer, totdat alle emotie eruit verwijderd is, en de gevoelstemperatuur nog slechts enkele tienden van een graad boven het absolute nulpunt ligt.

Haar 6e album wordt 'The Sensual World', uitgebracht in 1989,
Zoals ze zelf noemt haar meest vrouwelijke plaat. Niet alleen vanwege de vrouwelijke onderwerpen (zoals in het titelnummer en This woman's work), maar ook vanwege de bijdragen van het Trio Bulgarka, een nieuwe laag in de vocale experimenten.

Na een stilte van een paar jaar volgt in 1993 haar laatste werk 'The Red Shoes'. Iets gemakkelijker dan haar vorige, maar toch weer uitgesproken Kate Bush. De single 'Rubberband Girl' heeft nog even in de hitlijsten gestaan, maar voor de rest was ie minder populair. Er doen desondanks nogal wat klinkende namen op mee: Eric Clapton, Jeff Beck, Gary Brooker, Prince. Misschien juist wel hierdoor is The Red Shoes een wat rommelig en onevenwichtig album geworden. Sommige nummers zijn van een ontroerende schoonheid, maar ook hier weer enkele zwakkere composities die het vooral moeten hebben van de opvallende en afwijkende arrangementen, zoals Eat the music, een nummer geïnspireerd op haar vegetarisme.

Haar laatste album flopte, met als gevolg een langdurige radiostilte van de zijde van Kate.
Kate geniet van het leven en van haar dochtertje, Bertie, maar naar verluid werkt ze sinds 1999 aan nieuw materiaal en zou er zelfs een nieuwe CD uitkomen. In januari 2002 stond ze weer even op het podium tijdens een optreden van David Gilmour.

Bronnen: www.filmrecensiepagina.nl en Marco's Spot


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 242.