kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 16-12-2008 voor het laatst bewerkt.

Joseph Schillinger

Amerikaans componist en muziektheoreticus van Russische afkomst, geboren Kharkov (Oekraïne) 31 augustus of 1 september 1895, gestorven New York 23 maart 1943

Joseph Schillinger studeerde vanaf 1914 vier jaar aan het conservatorium van St. Petersburg, waar hij de hoogste prijs, de gouden medaille voor compositie won. Hij was zeer geïnteresseerd in klassieke en oosterse filosofie en religie en deed aan yoga. Verder was hij op zoek naar leraren en boeken over wiskunde, natuurkunde, akoestiek, mythologie, literatuur etc.

Van 1918 tot 1922 had Schillinger verscheidenen officiële en onofficiële lerarenfuncties. Hij gaf de voorkeur aan eten en materialen als betaling liever dan geld, dat waardeloos was in Kharkov dat in die gevaarlijke vier jaar 14 verschillende lokale besturen zag. Schillinger was, hoofd van de muziekafdeling van Oekraïnse Onderwijsbestuur, Hoofd van de Staasacademie voor muziek in Kharkov, adviseur van de Staatsopera, dirigent en lector voor de Oekraïnse Onderwijsraad en het Staats Symfonie Orkest, componist voor het Staatsacademie-theater voor kinderen en koormeester en lector voor verschillende Sovjet regiments- en arbeidersclubs.

Van 1922 tot 1928 was Schillinger adviseur voor de Onderwijsraad in Moskou en Leningrad, senior onderwijzer aan het Staatsinstituut voor muzikaal onderwijs (Leningrad) en leraar voor kunstgeschiedenis aan hetzelfde instituut. Omdat Schillinger en Sjostakovtsj vrienden waren, is het waarschijnlijk dat ze elkaar in deze periode leerden kennen, of terwijl Shostakovich nog student was of vlak daarna.

In 1928 ging Schillinger naar de V.S. en kreeg het Amerikaanse staatsburgerschap in 1936.

Van laat 1928 tot 1931, werkte Schilinger samen met de Russische uitvinder Leon Theremin aan verschillende muzikaal-wetenschappelijke problemen en aan de constructie van muziekinstrumenten. Schillinger schreef het eerste handboek voor het bespelen van de Theremin en in 1929 componeerde hij het eerste stuk ooit voor dat instrument getiteld First Airphonic Suite, Opus 21, for orchestra and solo Theremin.

Van 1930 tot 1936 doceerde Schillinger zijn theorieën aan de The New School aan de University of New York en aan Teachers College, Columbia University. Voorts gaf hij privé-lessen, die hem meer prestige opleverden dan geld. In deze tijd ontwikkelde hij zijn Schillinger System of Music. Tegen 1936 zorgde zijn reputatie in combinatie met een wachtlijst er voor dat hij full-time les kon geven.

Schillinger's sterleerling was George Gershwin, die viereneenhalf jaar bij hem in New York studeerde, voordat hij naar Hollywood verhuisde. Gershwin had bijna alle takken van het systeem bestudeerd voordat hij stierf in 1937. Bewijs van deze studies zijn al te zien in de Cuban Ouverture, waar contrapunt, vorm, orkestratie en harmonie allemaal uitgewerkt zijn. Alles tussen de Cuban Ouverture en Porgy and Bess werd geschreven onder de voogdij en zorgvuldige supervisie van Schillinger en zijn systeem.

Een ander uitstekend voorbeeld van Schillinger's theorieën in actie: Glenn Miller schreef een een serie harmonie oefeningen uit voor een huiswerkopdracht en Schillinger was zo onder de indruk van één hiervan, dat hij aan Glenn voorsteld om deze te orkestreren. Glenn Miller maakte een klein fortuin met die Moonlight Serenade.

Schillinger was economisch gezien de model Amerikaan: van iedere nieuwe dollar die hij verdiende, gaf hij bijna alles uit. Gezien zijn inkomen en de deflatie van de depressie, betekent dit dat hij een flinke som uitgaf.
Gedurende zijn vijftien jaar in New York City, woonde hij in veertien verschillende appartementen. Iedere keer dat hij een nieuw appartement zocht zei hij: "Laten we alles in overweging nemen, behalve de huur".
Volgens zijn vrouw waren zijn geldelijke gewoonten van dien aard dat "zodra hij een redelijke som geld had verzameld, gaf hij het uit aan de nieuwste muziekinstrumenten, wetenschappelijke apparatuur, kantoorbenodigdheden of camera's en apparatuur."
Schillinger wist nooit hoeveel geld hij in zijn portemonnee had en was extreem kieskeurig in zijn kleding. Hij bezat ongeveer tweehonderd paar sokken, van verschillend gewicht en kleur, veertig pakken, twintig jassen, dozijnen overhemden en ontelbare dassen en accessoires. Op al deze zaken paste hij zijn theorie toe van ritmisch ontwerp en verwisselde ze allemaal zo, dat hij nooit helemaal dezelfde outfit aanhad.

Schillinger wilde echter niet de soort roem die gepaard gaat met fortuin. Meer dan populaire publiciteit, wilde hij een stichting die zijn theorieën kon presenteren en een laboratorium van assistenten ter beschikking hebben om de machines en kunstproducten te produceren die het resultaat waren van zijn ontdekkingen.

Schillinger was volkomen geobsedeerd door het blootleggen van een systeem van relaties tussen alle kunsten. Hij geloofde uiteindelijk dat hij een algemeen systeem had uitgevonden voor de analyse en de synthese van de kunsten. Zelfs in de laatste uren van zijn leven, stervend aan kanker en zwaar gedrogeerd met opiaten, zag hij de kunsten zich vermengen in kleuren, bewegingen en muziek.

www.theschillingerschoolofmusic.org, www.schillingersystem.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 280.