kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Johann Peter Emilius Hartmann

Johann Peter Emilius Hartmann geboren Kopenhagen 14-5-1805, gestorven Kopenhagen 10-3-1900
Deens componist, violist en organist

Hoewel Hartmann nooit internationale volgelingen ontwikkelde, werd deze innovatieve leider van de Deense Romantiek buitengewoon gewaardeerd door Liszt, Grieg, Mendelssohn, Schumann, en vele beroemde componisten uit die periode.

Hartmann's vader was een violist, organist en koormeester van wie hij les kreeg in theorie, piano, orgel en viool. Zijn moeder was gouvernante in het huishouden van Prins Christian VIII, waardoor hij opgroeide in een comfortabele en sociaal prominente omgeving.

Hartman's vader spoorde hem aan tot een carrière in het recht en niet in de muziek. In 1828 behaalde hij zijn diploma aan de universiteit van Kopenhagen, wat hem in staat stelde de volgende 42 jaar in zijn eigen onderhoud te voorzien terwijl hij werkte voor het gouvernement.

In dezelfde tijd componeerde hij, speelde orgel, dirigeerde en gaf les. Hij had nmiddels verschillende orkestrale ouvertures gecomponeerd, drie vioolsonates en een sonate voor fluit en klarinet; één van zijn zijn sonates ging in 1826 in première tijdens het eerste concert dat gewijd was aan zijn muziek.

Hij had een permanente aanstelling als organist aan de Vor Frue Kirke, besteedde tijd aan verschillende muziek verenigingen en kreeg vele prijzen en een eredoctoraat van de universiteit van Kopenhagen.

Hartmann schreef 3 opera's: Ravnen, eller Broderprøven (de Raaf of de Broeder Test) Op. 12 (1832), Korsarerne (Zeerover) Op. 16 (1835) en zijn meesterwerk Liden Kirsten (Kleine Christine) Op. 44 (1846), met zijn oproepingen uit de middeleeuwse Deense ballade stijl; de laatste voorstelling werd opgevoerd in Weimar in 1856 dankzij de steun van Franz Liszt.

In Hartmann's cantates is ook de Scandinavische geest duidelijk terug te vinden, in werken zoals de in vroeg klassieke stijl Weyses minde (in herinnering aan Weyse, 1843), Vølvens spaadom (Vølven's Voorspelling, 1872) voor mannenstemen en orkest en Hinsides bjergene (Voorbij de Berg, 1865)

Oude culturele stijlen figureren in de incidental music voor Adam Oehlenschlaeger's drama's Olaf den hellige (1838), Hakon Jarl (1844-1857), Axel og Valborg (1856), en de Carl Nielsen-like Yrsa (1883). Deze invloeden zijn ook evident in Hartmann's muziek voor de balletten van August Bournonville: Et folkesagn (1854), Valkyrien (1861), en Thrymskviden (1868).
Veel van Hartmann's latere werken zijn religieuze koorwerken en liederen; zijn Piano Sonata van 1885 heeft veel vooruitziende aspecten.

Bron: www.answers.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 112.