kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 14-08-2008 voor het laatst bewerkt.

Jean-Pierre Rampal

Frans fluitist geboren Marseille 7 januari 1922, gestorven Parijs 20 mei 2000

Joseph Rampal, Rampals vader, was beroepsfluitist in Marseille. Jean-Pierre Rampal leerde vanaf zijn twaalfde jaar fluitspelen op het conservatorium in Marseille, waar ook zjn vader lesgaf en behaalde in 1937 de Eerste Prijs. Naast zijn vader speelde Rampal de tweede fluit in het Orchestre des Concertes Classiques de Marseille.

Mozart Fluitconcert No 2 Jean-Pierre Rampal

Rampal begon op verzoek van zijn ouders aan een studie medicijnen. Hij verruilde deze studie echter toch voor een muziekstudie aan het conservatorium van Parijs, waar hij leerling van Gaston Crunelle was, die hij later opvolgde als fluitleraar aan het conservatorium. In 1944 behaalde hij hier de eerste Prijs.

In de naoorlogse jaren richtte Rampal verscheidene kamermuziekensembles op, waaronder het 'Quintette à Vent Français' (Frans blaaskwintet) en het 'Ensemble Baroque de Paris'.
In 1946 richtte hij samen met de hoboïst Pierre Pierlot het 'Quintette à Vent Français' oprichtte. Het ensemble bestond uit een groep muzikale vrienden die de oorlog doorgekomen waren: Rampal, Pierlot, klarinettist Jacques Lancelot, fagottist Paul Hongne, en hoornist Gilbert Coursier.
Vroeg in 1944 hadde ze samen gespeeld, waarbij ze s'nachts vanaf een geheim radio station in de Club d’Essai in rue de Bec, Paris, een programma brachten dat verboden was door de nazis, waaronder werken met Joodse banden door componisten als Hindemith, Schoenberg en Milhaud. Ook trad hij als solist steeds vaker op zowel nationaal als internationaal.

In 1955 werd Rampal solofluitist aan de Opéra in Parijs. In 1958 werd hij leraar aan de Académie Internationale d'Été in Nizza, welke hij mee opgericht had en in 1968 werd hij docent aan het conservatorium van Parijs.

Rampal geldt als een van de belangrijkste fluitisten van de twintigste eeuw en leverde een belangrijke bijdrage aan de acceptatie van de fluit als solo-instrument.

In de vijftiger en zestiger jaren trad hij steeds weer op als solist van het kamerorkest van de Saarlandse Radio onder Karl Ristenpart, op het concertpodium, in de opnamestudio en op de televisie.

Rampal leverde een bijdrage aan de herontdekking van de barokmuziek en de muziek uit de vroegklassieke periode. Voorts schreven talrijke hedendaagse componisten werken voor hem, waaronder Jean Françaix, André Jolivet, Jindrich Feld, Henri Tomasi en Francis Poulenc (wiens Fluitsonate hij in première bracht).

In 1981 werkte Rampal mee aan de première van Leonard Bernsteins Halil en in het begin van de jaren 1990 speelde Rampal de solopartij bij de première van het fluitconcert van Krzysztof Penderecki.

Regelmatig trad Rampal op met de violist Isaac Stern en de cellist Mstislaw Rostropowitsch. Ook ondernam hij uitstapjes naar de jazz onder andere samen met de pianist Claude Bolling, en in de wereldmuziek met de Japanse Shakuhachi-fluitsit Hozan Yamamoto.

Hij ondernam uitstapjes naar de jazz, onder andere met de pianist Claude Bolling, en de wereldmuziek, met de Japanse Shakuhachi-fluitist Hozan Yamamoto.

Te zijner ere wordt het in Parijs jaarlijks gehouden internationale fluitconcours, 'Concours de flûte Jean-Pierre Rampal' naar hem genoemd.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 31.