muziekbus









James Brown

Amerikaanse soulzanger, geb. 3 Mei 1933 Tennessee (andere bronnen melden Barnwell, South Caroline) - gest. 25 December 2006 Atlanta

James Brown, de bekendste gospel- en soulzanger van onze tijd, was een van de belangrijkste muzikanten van de laatste vijftig jaar. De 'Godfather of Soul' drukte zijn stempel op muziekgenres als funk, reggae, jazz, hiphop, rap en breakdance.
James Brown - Mans World 1966

Tot zijn bekendste nummers behoren Out of Sight, (Get Up I Feel Like Being a) Sex Machine, Say It Out Loud - I'm Black and I'm Proud, King Heroin, I Got You, Papa's Got a Brand New Bag en Living In America (1977 van de soundtrack van "Rocky IV"). Brown ontving voor zijn ongeveer tachtig albums in de loop van zijn carriŤre meer dan veertig gouden platen. Bijna onafgebroken voerde hij in de jaren zestig de 'zwarte' rhythm and blues hitlijsten aan.

levensloop
James Brown werd geboren in 1933 in Barnwell, South Carolina. Als enig kind van arme ouders groeide hij in de crisisjaren '30 op in Augusta, Georgia. Om aan geld te komen, plukte hij katoen, danste hij op straat en poetste hij schoenen. Op 16-jarige leeftijd werd hij veroordeeld voor diefstal/gewapende overval. Hij bracht drie jaar door in een opvoedingsgesticht en ontmoette daar Bobby Byrd, die een gospelkoor leidde en een vriend voor het leven werd. Het was Bobby Byrd die Brown uit de cel haalde, en in zijn familie en zijn groep de Gospel Starlighters opnam. De groepsnaam veranderde al snel in de Famous Flames, en qua stijl werd geopteerd voor harde rhythm'n and blues.

Voordat Brown zijn heil zocht in de muziek, wilde hij bokser of basketballer worden. Een blessure aan zijn been zette een streep door die droom. Brown zocht Byrd op in het plaatsje Toccoa in Georgia, waar ze langs bars en clubs trokken om muziek te maken. De manager van Little Richard bood Brown zijn eerste contract aan, onder meer om als drummer te spelen in de Twospot Nightclub. Overdag werkte hij in een garage als autowasser.

Brown speelde in verschillende bandjes tot hij in 1956 bij de Famous Flames terechtkwam en zich al snel opwerkte tot voorman van de groep. In de jaren veertig en vijftig nog het slachtoffer van het racistische regime in de Verenigde Staten, is hij vastbesloten het te maken in de muziekindustrie. Als jongen van eenvoudige komaf weet hij wat hem te doen staat: keihard werken. Dat werpt zijn vruchten af. Hij kreeg steeds meer succes als zanger en in 1956 vierde James Brown zijn doorbraak met de single Please, please, please. Met dit nummer kwam voor Brown een einde aan een leven van bittere armoede, criminaliteit en tuchtscholen.

Al in 1963 bereikt James Brown het toppunt van zijn roem met het album Live At the Apollo, een live-album dat de ongeŽvenaarde kracht van James Brown laat horen.

Zijn echte claim to fame volgt een paar jaar later. Met nummers als Papaís Got A Brand New Bag (1965), It's a Man's Man's Man's World (1966) en Cold Sweat (1967).
Met Sex Machine (1970) een paar jaar later zet Brown een nieuw genre op de kaart: funk.
Tot dan toe waren r&b en soul vooral gericht op de melodie, James Brown legt de nadruk op het ritme. Met zijn groep The JBís maakt hij ongekend strakke grooves en neemt hij heel veel platen op, tot halverwege de jaren zeventig scoort hij enorme hits. Verschillende muzikanten uit Brown's band worden later wereldberoemd, waaronder Bootsy Collins, Maceo Parker en Fred Wesley.

In 1965 kreeg hij een Grammy voor Papa's got a brand new bag.

Halverwege de jaren zestig vond Browns platenmaatschappij King Records dat het tijd werd voor een doorbraak naar het blanke publiek, wat ook lukte. De maatschappij dwong de zanger melodieuze, zoetgevooisde ballads op te nemen. Ook voor dit soort nummers bleek zijn veelzijdige stem zich te lenen. Daarnaast mocht hij ook wat ruigere nummers uitbrengen.

Een belangrijke bijdrage levert Brown ook aan de emancipatie van de zwarte Amerikaan. Lange tijd houdt Brown zich afzijdig van het sluimerende conflict. In 1963 wordt Malcolm X al vermoord, in 1967 spreekt James Brown zich in niet mis te verstane woorden uit: Say It Loud (Iím Black and Iím Proud). Het kost hem een deel van zijn blanke publiek, maar maakt zijn status in de zwarte gemeenschap alleen maar groter.

Als in 1968 Martin Luther King vermoord wordt, treedt James Brown op voor de televisie in Boston, waardoor de rellen in die stad relatief beperkt blijven.

Later vertroebelde zijn relatie met de zwarte achterban. Die nam de zanger het nationalistische nummer America Is My Home niet in dank af. Ook was het militante deel van de zwarte bevolking erover verbolgen, dat Brown grote sommen geld in de verkiezingskas van de conservatieve presidentskandidaat Richard Nixon pompte.
Nog slechter viel de laatdunkende toon waarvan Brown zich bediende. Hij zei bijvoorbeeld dat de gemiddelde zwarte Amerikaan zijn miserabele positie volledig aan zichzelf te danken had. Die zou alleen geÔnteresseerd zijn in een uitkering en te beroerd zijn zelf de handen uit de mouwen te steken. Wel streed hij voor gelijke rechten voor de zwarte Amerikaanse bevolking.

In de late jaren zeventig wordt Brown door persoonlijke problemen en door de opkomst van de disco naar de achtergrond gedreven en nadien heeft hij weinig memorabele muziek opgenomen. Maar met enkele tussenpozen (waaronder een gevangenisstraf) is hij altijd op blijven treden.

In 1982 kreeg hij wederom een Grammy; ditmaal voor Living in America.

Halverwege de jaren tachtig wordt het werk van Brown door grote hiphopsterren op een voetstuk geplaatst. Zijn muziek wordt veel gesampled en speelt zo een belangrijke rol in de hiphopgeschiedenis.

In het jaar 1986 schreef hij zijn autobiografie met de titel James Brown, The Godfather of Soul.

In latere jaren is de negatieve kant van James Brown steeds nadrukkelijker naar voren gekomen. Brown was niet alleen obsessief in zijn muziek, maar ook in zijn privťleven. Brown werd een aantal keer gearresteerd voor illegaal wapen- en drugsbezit, poging tot doodslag en mishandeling van zijn derde vrouw die in 1996 in een drugskliniek overleed.
In 1988 kreeg Brown zes jaar gevangenisstraf wegens het aanrijden van twee politieagenten maar kwam drie jaar later weer vrij wegens goed gedrag. Brown is still alive, en gaat er na zijn gevangenisstraf nog een paar jaar flink tegenaan.

In de zomer van 1991 maakte Brown een comeback door in het Wiltern Theatre in Los Angeles een spetterende show te geven met gastoptredens van Mick Jagger, Quincy Jones en MC Hammer. In november bracht hij voor de vierde keer het album ' Sex machine' uit en in 1992 kreeg hij een Grammy voor zijn gehele oeuvre.

In 1992 kreeg Brown een Grammy voor zijn oeuvre.

Zijn laatste album heet 'I'm back' en stamt uit 1998.

James Brown was vier keer getrouwd. Hij trouwde met een van zijn achtergrondzangeressen, Tommie Rae Hynie, in 2002 na het overlijden van zijn derde vrouw Adrienne Rodriguez in 1996, met wie hij twaalf jaar getrouwd was geweest. Daarvoor was hij al tweemaal getrouwd geweest, met Deidre Jenkins, en met Velma Warren (1954 - 1969).

De zanger werd in 2004 getroffen door prostaatkanker, maar de behandeling was succesvol.

In juli 2005 verscheen hij 72 jaar oud op Live 8, en hij bracht er, samen met de Britse popster Will Young zijn hit Papa's Got A Brand New Bag ten gehore.

In juli gaf hij nog een optreden in Ahoy' Rotterdam, maandag 25 December 2006 is Soullegende James Brown overleden
De Amerikaanse soulzanger James Brown overleed in de kerstnacht, op 73-jarige leeftijd, in zijn woonplaats Atlanta. De zondag daarvoor werd hij opgenomen in het ziekenhuis met een longontsteking. Eerder deze week zegde Brown al een paar concerten af, maar toen werd nog verwacht dat hij zaterdag weer fit genoeg zou zijn om op te treden. Zijn befaamde bijnaam Hardest Working Man in the Show Business heeft James Brown tot zijn dood willen waarmaken.

De bijnamen The Hardest Working Man in Showbusiness en Mister Dynamite dankte de zanger aan zijn opzwepende en toen sensationele optredens. Hij werd begeleid door een band met soms wel veertig man, een koor, danseressen en soms ook door acrobaten en komische acts.

Naast zanger was 'Mister Dynamite' een succesvol zakenman. Hij bezat een aantal radiostations en een platenmaatschappij.

Zijn bijnamen Mister Dynamite en The Hardest Working Man in Showbusiness dankte hij aan zijn opzwepende en destijds sensationele optredens. Stones-zanger Mick Jagger zei ooit dat hij zijn befaamde dribbelpasjes van Brown had overgenomen. Ook de Moonwalk, beroemd geworden door Michael Jackson, is een uitvinding van James Brown.

Brown was een groot acteur: voortdurend wisselend van kostuum schreeuwde hij met zijn rasperige stem de longen uit het lijf, totdat het hem ieder optreden weer te veel werd. Hij zakte dan door de knieŽn en werd voorzichtig van het podium afgeholpen. Op het laatste moment rukte hij zich dan los en greep de microfoon. Deze act kon wel een half uur duren en maakte zijn fans hysterisch.

privacybeleid