kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 08-09-2013 voor het laatst bewerkt.

Jacqueline Du Pre

Jacqueline Du Pré, Engels celliste, geboren in Oxford 26 januari 1945, gestorven in Londen 19 oktober 1987

Jacqueline du Pré werd geboren in een familie waar muziek belangrijk was. Haar moeder was een concert pianiste en een talentvol docente. De Frans klinkende naam komt van haar vader's Jersey afkomst.

Op haar vierde jaar hoorde Jacqueline du Pre de klank van de cello op de radio en ze vroeg haar moeder om zo'n ding. En dus kreeg zij een voor haar veel te grote cello. Haar eerste lessen kreeg zij eveneens van haar moeder, die kleine stukjes voor haar componeerde, geïllustreerd met tekeningetjes.

Op haar zesde jaar ging zij naar de Violoncello school in Londen, waar zij haar grote cello afpakten en haar op een kindercello lieten spelen. Haar eerste docente was Alison Dalrymple. Niet lang daarna ging zij meedoen aan lokale muziekwedstrijden en won zij deze naast haar zuster de fluitiste Hilary du Pré.

Du Pré's belangrijkste leraar van 1955 tot 1961, zowel privé als op de Guildhall School of Music in Londen, was de gevierde cellist Wiliam Pleeth. Zij voltooide haar opleiding aan Guildhall in 1960. Vervolgens nam zij in 1960 deel aan Pablo Casals masterclass in Zermatt in Zwitserland, volgde zij in 1962 een korte studie bij Paul Tortelier in Parijs en in 1966 bij Mstislav Rostropovich in Rusland. Rostropovich was zo onder de indruk van zijn jonge leerling dat hij aan het eind van haar studie bij hem, haar verklaarde tot: "De enige cellist van de jongere generatie die zijn eigen prestatie kon evenaren en inhalen".

In maart 1961 op haar zestiende haar, maakte Jacqueline du Pré haar officiële debuut in Wigmore Hall, in 1962 maakte zij haar concertdebuut in de Royal Festival Hall, waarbij ze het Elgar Cello Concerto speelde met het BBC Symphony Orchestra onder Rudolf Schwartz.
In 1963 op de Proms speelde du Pré dit concerto weer met Sir Malcolm Sargent. Haar uitvoering van dit werk bleek zo populair, dat ze drie jaar achter elkaar het werk uitvoerde. Zij werd een favoriet op de Proms en tot 1969 trad zij er ieder jaar op.

In 1965, op haar twintigste jaar, nam du Pré het Elgar Cello Concerto op met Sir John Barbirolli en het Londen Symphony Orchestra, een opname die haar internationale erkenning bracht. Deze opname wordt nog steeds uitgegeven.
In mei 1965 maakte zij haar debuut met het Elgar Cello Concerto met het BBC Symphony Orchestra onder leiding van Anta Dorati in Carnegie Hall in de Verenigde Staten.

Tijdens haar carrière, trad du Pré op met de meest prestigieuze orkesten en dirigenten, waaronder de Berliner Philharmoniker, het London Symphony, het London Philharmonic, het New Philharmonia Orchestra, het BBC Symphony Orchestra, het New York Philharmonic, het Israel Philharmonic en het Los Angeles Philharmonic Orchestra. Zij trad regelmatig op met met dirigenten als Barbirolli, Sir Adrian Boult, Sir Malcolm Sargent, Daniel Barenboim, Zubin Mehta en Leonard Bernstein.

Haar vriendschap met Itzhak Perlman, Zubin Mehta en Pinchas Zuckerman en haar huwelijk met Daniel Barenboim, leidde tot vele gedenkwaardige kamermuziekoptredens en het optreden in de Queen Elizabeth Hall in Londen in 1969 van het Schubert Piano Quintet ("Trout"), resulteerde ook in een film, The Trout, gemaakt door Cristopher Nupen. Andere films van Nupen met Jaccqueline du Pré waren onder meer, Jacqueline du Pré and the Elgar Cello Concerto, een documentaire met een life uitvoering van het Elgar Concerto en The Ghost, met Barenboim en Zukerman in een optreden van het Piano Trio, Op. 70, no. 1 in D Major van Beethoven.

Jacqueline du Pré ontmoette Daniel Barenboim in 1966 en zij trouwden in juni 1967 in Jeruzalem. Dit huwelijk, waarvoor zij zich bekeerde tot het Jodendom, bracht een van de vruchtbaarste relaties in de muziekwereld. Sommigen vergeleken dit muzikale huwelijk met dat van Robert en Clara Schumann. Het bewijs hiervan waren de vele optredens van du Pré met Baremboim als pianist of als dirigent.

In 1971 begon Du Pré te voelen dat er iets niet in orde was met haar lichaam en daardoor met haar spel en zij nam het hele volgende jaar vrij. In 1973 werd ze gediagnosticeerd met multiple sclerose en behalve enkele optredens in dat jaar en enkele sonsta opnames (Chopin en Franck), was haar carrière als performer voorbij.

Jacqueline du Pré bleef vele jaren daarna echter actief als docente.

Du Pré ontving verscheidene fellowships van muziekacademies en ere-doctoraten van universiteiten, ter erkenning van haar contributie aan de de muziek. Zij was de eerste ontvanger van de prestigieuze Guilhermina Suggia Award, op haar elfde jaar en blijft de jongste ontvanger. In 1960 won zij de gouden medaille van de Guildhall School of Music in Londen en de Prijs van de Koningin voor Britse muzikanten.
In 1976 werd haar de O.B.E. toegekend, op de BRIT Awards van 1977, won du Pré de award voor best classical soloist album in de afgelopen 25 jaar voor Elgar's Cello Concerto. In 1982 werd ze door de Incorporated Society of Musicians tot Musician of the Year benoemd.

Jacquleine du Pré stierf op 19 oktober 1987, op haar tweeënveertigste jaar.

websites: www.jacquelinedupre.net, www.answers.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 184.