kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 28-08-2009 voor het laatst bewerkt.

Hugo de Groot

augustus 1645).
Hugo de Groot, Nederlands dirigent en componist, geboren Den Bosch 8-9-1897, gestorven 1986 Laren
Hugo de Groot studeerde o.a. aan het conservatorium in Den Haag.
Hij was van 1917-21 violist in het Concertgebouworkest.
In 1929 werd hij dirigent van het V.A.R.A.orkest.
Na W.O. II was hij dirigent van verscheidene Nederlandse radio-orkesten, sedert 1952 van het Promenade-orkest van de N.R.U.
Hij trad herhaaldelijk als gastdirigent op en componeerde o.m. illustratieve muziek voor hoorspelen en films.
In 1962 kreeg hij de Gouden Harp uitgereikt wegens zijn verdiensten voor de Nederlandse muziek.

Hugo de Groot, Nederlands rechtsgeleerde en schrijver.
Hugo de Groot geniet onder het grote publiek vooral bekendheid door de boekenkist waarmee hij op 22 maart 1621 wist te ontsnappen uit slot Loevestein. Daar zat hij sinds 1619 gevangen wegens landverraad. Als pensionaris van Rotterdam en politiek en juridisch adviseur van landsadvocaat Oldenbarneveldt was De Groot een van de hoofdrolspelers geweest in de Bestandstwisten. Na de val van Oldenbarneveldt waren zijn dagen dan ook geteld. Hij verloor dan wel niet zijn hoofd, zoals zijn beschermheer, maar werd wel veroordeeld tot levenslange gevangenschap. Die zat hij dankzij de list met de boekenkist niet uit. Wel moest hij de rest van zijn leven als banneling doorbrengen in het buitenland. Hij stierf in 1645 in Rostock.

In 1621 kwam er dus een einde aan de Hollandse jaren van Hugo de Groot, maar niet aan zijn intellectuele activiteiten en geleerde reputatie. Die reputatie was al vroeg gevestigd. De in 1583 in Delft geboren De Groot was een wonderkind dat op elfjarige leeftijd aan de net opgerichte Leidse universiteit ging studeren. Daar werd hij begroet als de opvolger van Erasmus. De jonge De Groot bleek inderdaad een intellectuele alleskunner, die even gemakkelijk Latijnse verzen schreef als volwaardige edities van teksten uit de klassieke Oudheid verzorgde. ‘Het wonder van Holland’, noemde de Franse koning hem in 1598.

Hugo de Groot bleef de rest van zijn leven een veelzijdig man. Hij schreef een groot aantal verhandelingen op theologisch, historisch en vooral juridisch terrein. Aanvankelijk liet hij daarbij wel eens al te duidelijk zijn Hollandse afkomst doorschemeren. Met een stortvloed van historische en juridische voorbeelden probeerde hij dan bijvoorbeeld aan te tonen dat Holland al sinds de Bataven over de ideale regeringsvorm beschikte of dat het de Hollanders vrij stond de wereldzeeën te bevaren (Mare Liberum). De wijze waarop hij tot deze conclusies kwam, was evenwel kenmerkend voor de humanistische geleerde die De Groot was. Met zijn verbazingwekkende geleerdheid probeerde hij in de eerste plaats ordening en structuur aan te brengen in de bestaande kennis zoals die te vinden was in het werk van klassieke auteurs. Dat leverde vooral in zijn juridische werken belangrijke nieuwe inzichten op, zoals in De iure belli ac pacis (‘Over het recht van oorlog en vrede’) uit 1625, dat de grondbeginselen van het volkenrecht uiteenzette.

In het buitenland kent men Hugo de Groot vooral onder zijn verlatiniseerde naam Grotius als een briljant rechtsgeleerde; in Nederland bleef de boekenkist hem achtervolgen. Als slachtoffer van de stadhouder vervulde hij samen met Oldenbarneveldt en de gebroeders De Witt voor de tegenstanders van de Oranjes een symboolfunctie. Tijdens de patriottentijd doken dan ook verschillende relieken van hem op, waaronder twee boekenkisten.

Bron: Canon Nederlandse Geschiedenis


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 430.