kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 12-12-2008 voor het laatst bewerkt.

Hermann Scherchen

Duits dirigent, geboren 21 juni 1891 in Berlijn – overleden 12 juni 1966 in Florence.

Biografie
Hermann Scherchen, van een zeer eenvoudige komaf, had als enige muzikale opleiding vioolles genoten tijdens zijn kinderjaren.

Als autodidact-altviolist speelde hij bij o.a. de Berliner Philharmoniker (1907–1910) waarna zijn loopbaan als dirigent begon waarbij hij zich al dadelijk inzette voor de nieuwe muziek van Arnold Schönberg, met wie hij samenwerkte voor de première van Pierrot Lunaire in 1911.

Tijdens een dirigentschap in Riga in Letland brak de Eerste Wereldoorlog uit en moest hij als staatsvijand in de Oeral een krijgsgevangenschap uitzitten. In 1917 was Scherchen daar getuige van de Oktoberrevolutie; de belangrijkste muzikale documenten daarvan, waaronder het lied Broeders verheft u ter vrijheid, heeft hij in eigen bewerkingen in Europa bekendgemaakt.

Scherchen keerde, inmiddels als overtuigd communist, weer terug naar Duitsland waar hij enkele arbeidersstrijdliederen in het Duits vertaalde en enkele arbeiderskoren leidde. Hij sloot zich aan bij de arbeidersmuziekbeweging en organiseerde muzikale manifestaties voor de KPD. Scherchen kreeg in verschillende steden engagementen als dirigent en was daarbij muzikaal leider bij enkele radiozenders.

Weer zette hij zich in voor de nieuwe muziek. In 1919 richtte hij daartoe in Berlijn het Scherchen-Quartett op, alsmede de Neue Musikgesellschaft en het tijdschrift Melos, dat hij tot 1921 redigeerde.

In 1923 was hij medeoprichter van de Internationale Gesellschaft für Neue Musik. Hij begeleidde Karl Amadeus Hartmann en dirigeerde vele premières, waaronder de Erste Kammersinfonie van Schönberg, fragmenten uit Wozzeck, en Der Wein van Alban Berg.

In 1929 verscheen van Hermann Scherchen's hand het standaardwerk Lehrbuch des Dirigierens.

In 1933 verliet hij Duitsland om zich in Winterthur in Zwitserland te vestigen waar hij al aan het plaatselijk orkest verbonden was.

Zijn actieve leven zette hij voort met het stichten van orkesten in Brussel en Wenen die gezien zijn politieke overtuiging vooral de vreugde van de musiceerarbeid moesten uitstralen met namen als Ars Viva en Musica Viva; in Brussel gaf Scherchen van 1933 tot 1936 het tijdschrift Musica Viva uit. Zijn belangstelling voor de nieuwe muziek toonde hij weer met het dirigeren van premières van werken van Alois Haba, Karl Amadeus Hartmann, Albert Roussel en Anton Webern.

Scherchen trouwde met de Chinese componiste Hsia Shu-sien met wie hij in 1937 een dochter Tona kreeg. Daarnaast had hij nog meerdere kinderen, uit de biografieën wordt niet geheel duidelijk van wie. Zijn zoon Wolfgang, ofwel Wulff zoals hij liefdevol door Benjamin Britten werd genoemd, had vanaf zijn dertiende jaar een zes jaar durende verhouding met Britten. Zoals bekend was Brittens seksuele belangstelling voor jonge jongens de inspiratiebron voor vele van zijn opera's. Wulff Scherchen was Brittens inspiratie voor de verklanking van het erotische gedicht Antique van Rimbaud in de liederencyclus Les Illuminations.

Wenen werd vlak na de Tweede Wereldoorlog het roemrijke toneel voor de onstuitbare activiteiten van Scherchen.

In 1949 keert Hsia Shu-sien met haar dochter Tona terug naar China, in 1972 keerde Tona in 1972 terug naar Frankrijk waar ze naam maakte als componiste.

In 1950 stichtte Scherchen in Zürich de muziekuitgeverij Ars Viva (in 1953 door Scott in Mainz overgenomen).

In 1954 richtte Scherchen in Gravesano een elektro-akoestische studio op; daar begon hij in hetzelfde jaar de Gravesaner Blätter uit te geven over muziek en elektroakoestiek.

Werk: Hermann Scherchen componeerde kamermuziek en koorwerken.
Geschriften: Lehrbuch des Dirigierens (1929); Das moderne Musikempfinden, I: Vom Wesen der Musik (1946); Musik für Jedermann (1950).

Websites: www.audio-muziek.nl


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 317.