kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Hermann Heiss

Hermann Heiß geboren Darmstadt 29-12-1897, gestorven Darmstadt 6-12-1966
Duits componist

Musici als Hermann Heiss, Carl Orff of Werner Egk, huldigden de nationaal-socialistische machthebber met hun composities. Na 1945 beweerde Heiss dat al zijn tot dan toe gecomponeerde werken door een bommenregen vernietigd waren. Hij wilde zo verhinderen dat aan het licht kwam dat hij muziek gecomponeerd had die het Derde Rijk diende. Echter vondsten in bibliotheken en archieven bewijzen dat niet alles verbrand was.
Na 1945 werd Heiss tot één van de belangrijkste vertegenwoordigers van het electronische componeren, lang voor Stockhausen.

Hermann Heiss kwam voor het eerst in contact met muziek in zijn ouderlijk huis.

In 1916 werd hij opgeroepen voor de Militaire Dienst.

In 1919 keerde hij terug uit Amerikaanse gevangenschap. Daar had hij zijn eerste contacten met de jazz gehad. Daarna studeerde hij autodidact.

In 1921 ging Heiss compositie studeren bij Bernhard Sekles en piano bij Willy Renner in Frankfurt am Main. In 1922 werden zijn eerste werken uitgevoerd en sluit Heiß zich aan bij het 'Freie Gesellschaft für Musik'.

Van 1923-25 gaat hij zich steeds meer bezig houden met twaalftoonsmuziek. In deze tijd maakt hij kennis met Josef Matthias Hauer, bij wie hij in Wenen gaat studeren. Hauer droeg zijn studie Zwölftontechnik (1926) aan hem op.

Komposition E-Fis-D für Klavier (1925/26), voor Heiss een bepalend en fundamenteel werk.

In 1926/27 studeerde hij piano bij Alfred Hoehn in Frankfurt am Main. Daarna was hij koordirigent en pianist in Darmstadt.

Van 1928 tot 1933 was hij muziekpedagoog op de Lietz-Schule in Spiekeroog. In 1932 studeerde hij bij Arnold Schönberg in Berlijn. Vanaf 1933 tot 1941 was hij vrijscheppend componist in Berlijn van oa propagandamuziek, waaronder het opdrachtwerk voor de Olympiade van 1936 Das Jahresrad, waarvan de uitvoering werd onderbroken. In 1937 componeerde hij de sprookjesopera Prinzessin Filigran.

Vanf 1941 werd hij theorieleraar aan de Heeresmusikschule te Frankfurt. In deze tijd maakte hij composities voor militaire orkesten, waaronder Festliches Konzert. In 1942 keerde Heiss terug naar Darmstadt. In 1944, bij een luchtaanval op Darmstadt werd negentig procent van zijn oeuvre verbrand. Hermann Heiß ging naar Wenen en gaf les aan de muziekschool aldaar.

In 1946 kreeg hij een muzikale en culturele aanstelling in Hause Ottenheimer in Darmstadt en werd hij compositieleraar op de 'Kranichsteiner Ferienkursen für Neue Musik' in Darmstadt.

In 1948 kreeg hij de Georg Büchner Prijs. Voorts werd hij leraar toonzetting en compositie aan de Stads Academie voor Toonkunst in Darmstadt.

In 1951 begon zijn eerste interesse in electronische klankverwekkers.

Van 1952 tot 1954 experimenteerde hij in de (N)WDR Studio in Keulen en ontstonden zijn eerste electronische werken: Elektronische Studien (1953) en Elektronisches Diskontinuum (1954).

In 1955 werd Heiss leider van de Studio's voor Electronische Compositie in het Kranichsteiner Muziekinstituut.

1956/57 De ontwikkeling van de Heiß-Vollmer Bandrecorder.

Op 12 juli 1957 was de oprichting van de 'Studios für elektronische Komposition Hermann Heiß Darmstadt in het gebouw naast de 'Städtischen Akademie für Tonkunst' in Darmstadt. In deze studio ontstonden in de daaropvolgende jaren tot aan zijn dood, talrijke electronische composities en opdrachtwerken voor theater, radio, film en televisie.

Vanaf 1957 gaf Heiss zowel in binnen- als in buitenland voordrachten over electronische muziek.

In 1958 kreeg hij de 'Goethe-Plakette' van het land Hessen en de Johann-Heinrich-Merck-Ehrung van de stad Darmstadt.

Hermann Heiss stierf op 6 december 1966 in Darmstadt.

Electronische werken: Undine (theater, 1957), Der Feind des Präsidenten (hoorspel, 1957) Essay I (Bandrecorder, 1957), Essay II (Bandrecorder, 1958), Die Tat (Bandrecorder 1958), Elektronische Komposition II "Laut und Stille" (Bandrecorder, 1959), Battements (televisie, 1960), Ferne Trommeln - ferne Glocken (televisie, 1960), Die Troerinnen (theater, 1960)

bronnen: biblio.zkm.de/heiss en www.radiobremen.de


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 97.