kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Hans Henkemans

Hans Henkemans, geboren Den Haag 23-12-1913, gestorven Nieuwegein 29-12-1995
Nederlands pianist, componist en psychiater

Hans Henkemans studeerde op dertienjarige leeftijd bij Bernhard van den Sigtenhorst Meyer piano en en compositie.

Naast zijn studie geneeskunde in 1931 aan de universiteit in Utrecht (waar hij zijn artsdiploma behaalde), bekwaamde hij zich verder in de compositie bij Willem Pijper, bij wie hij studeerde van 1933 tot 1938. Willem Pijper had had een grote invloed op Henkemans vorming als componist, wat merkbaar in zijn werken is.

Karakteristiek voor Henkemans compositiestijl, zijn de doorgaans gecompliceerde structuur, veelvuldige toepassing van polyritmiek en polymetriek, nerveus- gevoelige melodievorming, gedurfde harmoniek en bijzonder intelligent gebruik van de mogelijkheden van de vertolkingsmedia.

Onder leiding van George van Renesse ontwikelde hij zich tot een voortreffelijk pianist. Vooral zijn vertolkingen van Mozart en Debussy bezorgden hem in de jaren vijftig internationale bekendheid. Henkemans heeft eens Mozarts hele piano-oeuvre voor de radio uitgevoerd.

In de jaren zestig was hij docent voor compositie en instrumentatie aan het Noord-Nederlands Conservatorium in Groningen en gaf hij pianolessen aan het Muzieklyceum te Amsterdam.

In 1969 beëindigde hij zijn solocarrière wegens een zwakke gezondheid. Zijn instrumentale composities waren vaak succesvol, maar na de Notenkrakersactie (1969) nogal controversieel.

In 1981 promoveerde Henkemans in de psychiatrie op het proefschrift Aspecten van de sublimatie, haar stoornissen en de therapie hiervan.

Werken: pianomuziek: 2 etudes (1937), sonate voor twee piano's (1943); kamermuziek: 3 strijkkwartetten (1932-33), 3 vioolsonates (191932, 37, 44), blaaskwintet ((1934), cellosonate (1936); orkestmuziek: eerste pianoconcert (1932), symfonie (1934), voorspel (1935), tweede pianoconcert (1936), Passacaglia en gigue (voor piano en orkest, 1942), fluitconcert (1946), altvioolconcert (1954), harpconcert (1955), Partita (voor orkest, 1959), hoornconcert (1981). ; Primavera (voor 12 instrumenten, 1944); vocale muziek: ballade voor alt en klein orkest (1936); liederencyclus: De toverfluit (tekst Bertus Aafjes, 1946). Verder instrumenteerde hij de pianopreludes van Debussy.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 212.