kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Gordon Mumma

Gordon Mumma geboren Farmingham, Massachusetts 30-3-1935
Amerikaans componist

Gordon Mumma studeerde piano en hoorn in Chicago en Detroit en begon zijn carrière als hoornspeler in symfonische- en kamermuziek.

Mumma omschrijft zichzelf als een oude instrumentbouwer. In dumpzaken kocht hij onderdelen van militaire installaties tegen redelijke prijzen en bouwde er geheel nieuwe apparaten en opstellingen mee. Net als zijn geestverwanten (onder wie David Tudor, David Behrman en Pauline Oliveros).

Van 1953 tot 1966 woonde Mumma in Ann Arbor, Michigan, waar hij samen met Richard Ashley de Cooperative Studio for Electronic Music en de inmiddels historische Once-Festivals of Contemporary Music oprichtte.
Hij verzorgde de muziek bij theaterproducties in Ann Arbor, waarbij hij de beschikking kreeg over een bandrecorder, waarmee hij zijn muziek opnam, opdat hij geen musici hoefde in te huren. Hij haalde het apparaat uit elkaar en merkte dat je het kon aanpassen op allerlei fascinerende manieren. Dat gegeven is altijd een kenmerk gebleven van zijn muziek. Die periode van knutselen en uitvinden is afgesloten door de opkomst van de digitale elektronica.

In 1963 maakte Mumma zijn eerste cybersonische werk, waarin een elektronisch schakelkastje zelfstandig binnenkomende geluiden aanpaste, afhankelijk van hun karakteristieken. Zo bereikte hij een situatie waarin er sprake was van drie spelers die ieder een eigen inbreng hadden in de muziek en op elkaar reageerden: de musicus, de elektronische opstelling, en de ruimte met zijn akoestiek.

Van 1966 tot 1974 was Mumma samen met John Cage en David Tudor één van de drie componisten-muzikanten van de Merce Cunningham Dance Company, waarvoor hij vier werken in opdracht schreef. Ook vanaf 1966, trad hij op met de Sonic Arts Union, waarvan Robert Ashley, David Behrman en Alvin Lucier deel uitmaakten.
Ook werkte Mumma samen met artiesten als Tandy Beal, Anthony Braxton, William Brooks, Chris Brown, Marcel Duchamp, Fred Frith, Toshi Ichiyanagi, Jasper Johns, Jann McCauley, Pauline Oliveros, Yvonne Rainer, Tom Robbins, Frederic Rzewski, Stephen Smoliar, Stan Van Der Beek, William Winant en Christian Wolff.

Gordon Mumma heeft concertournees en opnames gemaakt in Noord- en Zuid-Amerika, Japan en Europa. Zijn geschriften over de Hedendaagse performance kunsten en techniek zijn in verschillende talen gepubliceerd. Zijn bekendste technische ontwerp, was voor een live-performance systeem van electronisch muziek op EXPO-70 (Osaka, Japan) in samenwerking met David Tudor.

Gordon Mumma is op de faculteiten van de Brandeis universiteit en de universiteit van Illinois geweest, op de Ferienkurse für Neue Musik Darmstadt, en de Cursos Latinoamericanos de Música Contemporánea (Buenos Aires, Montevideo en Santiago, Dominicaanse Republiek).

Van 1975 tot 1994 was hij professor in de muziek aan de universiteit van Californië, Santa Cruz en gastprofessor aan de universiteit van Californië, San Diego in 1985 en 1987. Aan Mills College in Oakland, Californië, was Mumma de Darius Milhaud professor in 1981, Distinguished Visiting Composer in 1989 en de Jean Macduff Vaux Composer-in-Residence in 1999.

Mumma's composities bevatten werken voor akoestische instrumenten (vooral solo piano en kamermuziek) zowel als voor electronische- en computermiddelen. Zijn composities ontstonden vanuit de systemen die hij bouwde. In zijn meeste muziek krijgt een akoestische instrument een elektronische schaduw die enerzijds gebonden is aan zijn oorsprong, maar tevens heel eigen wegen bewandelt. Verder is zijn muziek doortrokken van theatrale aspecten en een weerspiegeling van zijn politieke opvattingen.

Mumma schreef werken in opdracht voor Radio Bremen, de Biennale dei Venezia, New York State Arts Council, Oberlin College, het San Francisco Conservatory of Music, de Oregon Arts Council, de National Endowment for the Arts en de San Francisco Contemporary Music Players.

In 2000 ontving Mumma de tweejaarlijkse John Cage Award van de Foundation for Contemporary Performance Arts.

opnames van Gordon Mumma's muziek: STUDIO RETROSPECT (mei 2000), een selectie van zijn baanbrekende studio composities van electronische muziek uit de jaren 1960 tot 1980; LIVE ELECTRONIC MUSIC (januari 2002), een slelectie van zijn electronische live muziek optredens van 1963 tot 1986, waaronder optredens met Robert Ashley, George Cacioppo, William Ribbens, David Tudor in MESA, 1966, William Winant in THAN PARTICLE, 1985, en de eerste volledige opname van HORNPIPE, 1967.

Bron oa: Gaudeamus


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 26.