kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 12-01-2010 voor het laatst bewerkt.

Giuseppe Sinopoli

Italiaans dirigent en componist, geboren Venetië 2 november 1946, gestorven Berlijn 20 April 2001

biografie
Giuseppe Sinopoli groeit op in Messina Sicilië, waar hij op zijn twaalfde orgel en harmonie studeert aan het conservatorium aldaar. Op zijn vijftiende keerde hij terug naar zijn geboortestad Venetië. Hier studeert hij tussen 1965 en 1967 harmonie en contrapunt aan het Benedetto Marcello conservatorium bij Ernesto Rubin de Cervin. Volgens zijn vaders wens studeert hij tegelijkertijd medicijnen, psychiatrie en antropologie aan de universiteit van Padua. Sinopoli studeert ook nog compositie in Darmstadt bij onder meer Bruno Maderna en Karlheinz Stockhausen en van 1969 tot 1973, studeert hij aan de Accademia Musicale Chigiana in Siena bij Franco Donatoni.

In 1972 behaalt hij zijn doctoraat medicijnen in psychiatrie en voltooit een dissertatie in criminele antroplologie aan de universiteit van Padua. Zijn psychiatrie proefschrift handelde over de fysiologie van de gebieden van het brein, betrokken bij het teweegbrengen van de gewaarwording van geluid.

Sinopoli concentreert zich helemaal op de muziek en begint naam te maken als componist. In 1972 wordt hij, na een periode assistent te zijn geweest van Donatoni, docent hedendaagse en electronische muziek aan het Conservatorium Benedetto Marcello in Venetië, ook is hij een groot voorstander van de nieuwe beweging aldaar in hedendaagse muziek. In hetzelfde jaar studeert Sinopoli directie aan de muziek academie bij Hans Swarowsky in Wenen.

In 1975 richt Sinopoli het Bruno Maderna Ensemble voor nieuwe muziek op. Hij blijft doceren en componeren en zijn werken volgen de heersende trend van de seriële muziek. Hij krijgt verscheidene belangrijke opdrachten. Zijn grootste werk was een opera Lou Salomé, gebaseerd op het leven van 19de eeuwse figuur uit de literatuur. Het gaat in 1981 aan de Beierse Staatsopera in München première, met Karan Armstrong in de hoofdrol.

dirigent
In 1978 begint Sinopoli's carrière als operadirigent in Wenen met Aïda van Guiseppe Verdi. Hij ontwikkelde zijn eigen interpretatie van de muziek van Verdi, een interpretatie die de klank van het orkest doorzichtiger maakte en veel van de tot dan toe niet gehoorde muzikale details uit de partituur hoorbaar maakte. Zijn uitvoering van Verdi's opera Macbeth twee jaar later aan de Deutschen Oper te Berlijn, werd een groter succes en wordt als het begin van zijn internationale dirigenten-carrière gezien, waardoor het componeren op de achtergrond raakte.

Sinopoli's zwaartepunt als dirigent lag op de opera's van Verdi van Puccini en de Duitse en Oostenrijkse muzikale traditie van de 19de en 20ste eeuw van Schubert tot Wagner, Mahler en Richard Strauss tot aan de Tweede Weense School.
Zijn manier van dirigeren was het onderwerp van veel controverse, in het bijzonder in het symfonische genre; waarin sommigen scholden op de excentriciteit van zijn interpretaties en twijfelden aan zijn directie-kwaliteiten, terwijl anderen het inzicht prezen van zijn vaak intellectuele benadering van de werken.

Van 1983 tot 1987 is hij chefdirigent van het Orchestra dell'Accademia di Santa Cecilia in Rome.

Vanaf 1985 dirigeerde Sinopoli ieder jaar bij de Bayreuther Festspiele: van 1985 tot 1989 de Tannhäuser. Van 1990 tot 1993 der Fliegende Holländer (Regie Dieter Dorn), van 1994 tot 1999 Parsifal (Regie Wolfgang Wagner) en in 2000 de nieuwe enscenering van der Ring des Nibelungen (Regie Jürgen Flimm). Na de dood van Sinopoli nam de Hongaarse collega Adam Fischer de directie van der Ring des Nibelungen over.

Van 1984 tot 1994 is Sinopoli chefdirigent en vanaf 1987 muziekdirecteur van het London Philharmonia Orchestra, waarmee hij een aantal opnamen maakt, waaronder van muziek van Elgar en de complete symfonieën van Mahler.

In 1990 zou Sinopoli chefdirigent aan de Deutsche Oper te Berlijn worden, maar hij trok zich nog voor het begin van zijn ambtstermijn terug.

Vanaf 1992 is Sinopoli chefdirigent van de Sächsischen Staatskapelle Dresden.

Op 20 april 2001 sterft Giuseppe Sinopoli aan een hartaanval terwijl hij Aïda van Giuseppe Verdi dirigeert aan de Deutsche Oper te Berlijn. De uitvoering was gewijd aan de overleden algemeen directeur Goetz Friedrich. Twee avonden later neemt Marcello Viotti de directie van Aida over en wijdt deze uitvoering aan de herinnering van Sinopoli. Zijn begrafenis op 23 april 2001 in Rome, werd bijgewoond door de Italiaanse minister president en premier, evenals velen van La Scala. Hij liet zijn vrouw Silvia en twee zonen achter.

Onder zijn boeken: Masterpieces of Greek Ceramics from the Sinopoli Collection. Hij stierf twee dagen voor het ontvangen van zijn Laurea in archeologie aan de Università La Sapienza in Rome. Onder zijn laatse opnamen: Ariadne auf Naxos van Richard Strauss en Stabat Mater van Dvorak.

Het Giuseppe Sinopoli Festival
Sinds 2005 heeft Taormina Arte elk jaar in oktober een festival gewijd aan Giuseppe Sinopoli, die van 1989 tot 1997 artistiek directeur van de muziekafdeling van het Taormina Festival was. Het Giuseppe Sinopoli Festival is niet alleen ter herdenking aan de musicus, doch ook aan de dirigent, de componist, de dokter, de archeoloog en de intellectueel; met een verscheidenheid aan evenementen van muziek en literatuur, theater en beeldende kunst, tot conferenties, exposities, publicaties en natuurlijk concerten. Ieder jaar treden de belangrijkste orkesten uit het land op.

Ter gelegenheid van de eerste editie van het Giuseppe Sinopoli Festival, werd het Sinopoli kamerorkest gevormd in samenwerking met het Conservatorio "Arcangelo Corelli" van Messina. Het orkest bestaand uit jonge getalenteerde musici, zowel docenten als leerlingen van het conservatorium, voeren voornamelijk werken van Giuseppe Sinopoli uit.

prijzen
Giuseppe Sinopoli maakte excusief opnamen voor Deutsche Grammophon. Zijn set van werken van Maderna wint in 1981 de Grand Prix International du Disque en Premio della Critica Discografia Italiana. Zijn opname van Manon Lescaut wint deze beide prijzen met daar nog bovenop de International Record Critics Award in 1985. Andere prijzen zijn een Gramophone Award in 1987 voor La forza del destino van Verdi, de Tokyo Record Academy Prize en de Stella d'Oro voor Madama Butterfly van Puccini, drie prijzen voor Tannhäuser van Wagner en drie voor Tosca van Puccini. Zijn meest geëerde opname is die van Salome van Richard Strauss, welke de Orphee d'Or, de Stella d'Argento, de Grand Prix de la Nouvelle Academie du Disque en de Edison Award won.
In 1994 ontvangt Sinopoli zijn hoogste onderscheiding de Gran Croce al Merito voor zijn bijdrage aan de kunsten en de muziek

websites:
. allmusic.com
. www.sinopolifestival.it


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 16.