kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 19-08-2008 voor het laatst bewerkt.

Giulio Regondi

Italiaans componist, gitarist en concertina speler, geboren Genève of Genua 1822, gestorven Londen 1872

Gaëlle Solal speelt Giulio Regondi (Rêverie Nocturne op.19)

Geboren in 1922 als zoon van een naamloze moeder die misschien stierf bij zijn geboorte, werd Giulio Regondi opgevoed door een Italiaanse vader (sommigen zeggen stiefvader of pleegvader), die zelf een getalenteerde gitarist, componist en bariton was.

De jonge Regondi vertoonde wonderbaarlijke talenten op de gitaar. In Parijs, in de tijd van meesters als Sor, Carulli, Carcassi en Molino, bracht de slechts zeven- of achtjarige Regondi, meestal samen met zijn vader, critici in verrukking.

De Spaanse virtuoos Fernando Sor (1778-1839) droeg zijn Fantaisie "Souvenir d'Amitiè," Op. 46 (1831) op aan de jonge Regondi en zou ook een Grand Duet (nu verloren gegaan) voor hem geschreven kunnen hebben, het bewijs dat duidt op wederzijds respect en dat suggereert dat Sor een rol zou kunnen hebben gespeeld in de ontwikkeling van de jongen.

In 1831 arriveerden vader en zoon Regondi in Londen, en bereikten kritisch en financieel succes op hun tournees over de Britse eilanden. Op een dag in 1835 overhandigde de vader het kind een briefje van 5 pond en ging ervandoor met de rest van hun geld, waarvan werd gezegd dat het om enkelen duizenden ponden ging.

De jonge Giulio overleefde dit trauma, en met de hulp van vrienden en pleegouders werd hij een inwoner van Londen en bleef zijn geld verdienen met optredens. Eens trad hij op met een ander wonderkind Catherine Josepha Pelzer, die het oudste lid van de Victoriaanse gitaarwereld werd onder haar huwelijksnaam Mrs Sidney Pratten.

In 1836 deed Regondi een concert met de Weense pianist Moscheles en de beroemde sopraan Maria Malibran. Verscheidene jaren eerder was hij begonnen met het bespelen van de nieuw uitgevonden concertina (soort harmonika) en ontwikkelde een fenomenale techniek op dit instrument, wederom een bewijs van zijn buitengewone muzikale talenten.

Op de concertina voerde Regondi moeilijke werken uit, gecomponeerd voor de viool en andere instrumenten en hij componeerde virtuoze eigen werken, waaronder een concerto; de stijgende populariteit van de concertina was voor een groot deel aan hem te danken.

Regondi tourde over het continent met de cellist Joseph Lidel, spelend op zowel de gitaar als de concertina. In 1841 trad hij op met Clara Wieck Schumann in het Gewandhaus in Leipzig.

Hij maakte nog andere concertreizen, maar Regondi bracht het grootste deel van de rest van zijn leven door in Engeland. Als lid van het Victoriaanse muziekleven trad hij verscheidene keren per jaar op in Londen en af en toe in Liverpool en genoot hij de bescherming van onder meer Sir Charles Wheatstone, de uitvinder van de concertina.

Regondi had de reputatie een vriendelijke en zachtaardige natuur te bezitten. Volgens één bericht nam zijn vader die hem jaren eerder verlaten had, later contact met hem op en was Regondi direct bereid de behoeftige oude man op te nemen en voor hem te zorgen op zijn oude dag.

Werk: Nocturne 'Rêverie', op. 19 voor gitaar; Fête villageoise 'Rondo caprice', op. 20 voor gitaar; Air varié No. 1, op. 21 voor gitaar; Air varié No. 2, op. 22 voor gitaar; Introduction and caprice, op. 23 voor gitaar; Ten Etudes voor gitaar; Fantasia on English Airs voor concertina en piano; Leisure Moments voor concertina en piano; Morceau de Salon voor concertina en piano; Recollections of Home voor concertina.

websites: www.naxos.com, en.wikipedia.org


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 31.