kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Franse-Revolutie

Franse Revolutie

Betreffende de geschiedenis der muziek - zo goed als de geschiedenis in het algemeen - kan worden gezegd dat het jaar 1789, het uitbreken der Revolutie, in Frankrijk de mijlpaal was die het begin der 19de eeuw anticiperend markeerde. Ook voor de muziek brak er toen een nieuw tijdperk aan: haar werd een 'sociale functie' toegekend als 'principal ornement de nos fêtes' (Framery, Avis aux poètes lyriques, an VI), en tussen de jaren 1790 en 1802 werden, in opdracht van het nieuwe bewind, (in Frankrijk) niet minder dan 2337 nationale hymnen, koren en cantates, al of niet met begeleiding van symfonische of militaire orkesten, gecomponeerd.
F.J. Gossec, die in 1792 tot directeur der nationale volksfeesten werd benoemd, gaf deze massale en patriottische ceremoniën muzikale vorm, terwijl hij bovendien het hoogste aantal voorbeelden - 28 hymnen, w.o. Le chant du 14-juillet, en 7 composities voor militair gebruik - heeft geleverd.
Tot zijn directe navolgers behoorden o.a. J.F. Lesueur, de Italiaan M.L. Cherubini, J.F. Halévy, D.F.E. Auber, F.A. Boieldieu, N. Méhul, componist van de beroemde Chant du déPart en Chant du retour, Rouget de l'Isle, een jong officier, wiens naam door de Marseillaise onsterfelijk zou worden, en de Belg A.E.M. Grétry, wiens kwartet uit de opera Lucile tot 'chant national' werd uitgeroepen. Deze gelegenheidswerken, ter glorificatie der Franse Revolutie, waren over het algemeen op traditionele leest geschoeid, terwijl de doorgaans hoogdravende teksten, doorkruid, naar het voorbeeld van Gluck, met mythologische toespelingen op de Griekse of Romeinse oudheid, niet zelden hun neerslag vonden in de muziek waarvan de melodie van een zeker 'pompiérisme' en het ritme van monotonie dan ook niet altijd waren vrij te pleiten. De 'heroïsche' onderwerpen hebben eveneens een manifeste uitwerking gehad op de orkestratietechniek, en het lijkt niet gewaagd te veronderstellen dat de emancipatie van het koper, en van de trombones in het bijzonder - 'qui arrachaient les estrailles et brisaient les coeurs' (Le Moniteur, 13 juli 1791) -, emancipatie waarvan Hector Berlioz de grote promotor zou worden, in deze jaren reeds werd voorbereid. Berlioz is trouwens de leerling geweest van Lesueur. die op zijn beurt een der vooraanstaande muzikale figuren uit de tijd van de Franse Revolutie was.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 216.