kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 25-01-2016 voor het laatst bewerkt.

Franse ouverture

Franse Ouverture

Nog voor hij opera's begon te componeren had Lully de Franse ouverture zijn muzikale vorm al gegeven. In de laatzeventiende en vroeg-achttiende eeuw werden instrumentale stukken in deze vorm niet alleen gebruikt ter introductie van opera's en andere grote meerdelige werken maar verschenen ze ook als op zichzelf staande composities en vormden ze soms het eerste deel van een suite, sonate of concerto. Het oorspronkelijke doel van de ouverture was het scheppen van een feestelijke sfeer voor de komende opera; een van de functies ervan was het verwelkomen van de koning bij een voorstelling.

In sommige opzichten dienden Venetiaanse ouvertures aan het begin van de zeventiende eeuw dezelfde doeleinden. Rond het eind van de eeuw begonnen de Italiaanse operacomponisten echter een heel ander soort voorspelen te componeren dat zij sinfonie noemden, terwijl de Fransen trouw bleven aan hun traditionele vorm.

De invloed van Lully reikte verder dan de opera. De rijke vijfstemmige textuur van zijn orkestratie en zijn gebruik van houtblazers - zowel ter ondersteuning van de strijkers als in contrasterende passages of delen voor een trio van soloblazers (doorgaans twee hobo's en een fagot) - vonden in Frankrijk en dankzij Georg Muffat (1653-1740) in Duitsland veel navolging.
Tijdgenoten en volgelingen van Lully in Frankrijk continueerden het operatype dat hij tot stand had gebracht; de belangrijkste veranderingen die zij invoerden waren incidentele aria's in Italiaanse stijl en met een da capo-vorm (die zij ariettes noemden) en een nog verdere uitbreiding van de enorme divertissements waar balletten en koren aan te pas kwamen. Een nevenresultaat van deze uitbreiding was een mengvorm, het opéra-ballet, waarvan in 1697 L'Europe galante van André Campra (1660-1744) het eerste voorbeeld was.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 49.