kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Frank Martin

eigenlijk Franck Théodore Martin geboren Genève, 15 september 1890, gestorven Naarden, 21 november 1974
Zwitsers componist

Helen McGarr speelt Ballade van Frank Martin

Frank Martin ontving vele prijzen en eerbewijzen van over de hele wereld en wordt gerekend tot de belangrijkste hedendaagse componisten.

Frank Martin studeerde twee jaar lang wis- en natuurkunde aan de univeriteit van Genève. Tegelijkertijd begon hij piano en compositie te studeren bij Joseph Lauber. Tussen 1918 en 1926 woonde Frank Martin respectieveljk in Zürich Rome en Parijs, op zoek naar een eigen muzikale taal.

In zijn eerste composities, bijvoorbeeld de de vioolsonate (1913), Les Dithyrambes (1918) en het pianokwintet (1921), is de invloed van Franck, Fauré en Ravel te zien. Nadat Martin echter kennis gemaakt had met het werk van Jacques-Dalcrozes, begon het ritmische element een belangrijke rol te spelen in zijn werk.

In 1926 stichtte Martin de "Société de Musique de Chambre de Genève", die hij tien jaar lang leidde als pianist en clavecinist. Hij doceerde improvisatie en ritmische theorie aan het "Institut Jacques-Dalcroze" en kamer muziek aan het conservatorium van Genève. Nadat Martin kennis gemaakt had met het werk van Jacques-Dalcrozes, begon het ritmische element een belangrijke rol te spelen in zijn werk.

Frank Martin maakte in 1932 serieuze studie van Schönbergs twaalftoontechniek en verwerkte deze hierna op eigen wijze in zijn composities. Vanaf zijn pianoconcert (1934) en zijn symfonie (1937) begon zich een eigen stijl te openbaren, die tot volle ontplooiing zou komen in zijn dramatische oratorium Le vin herbé (1941).

Van 1933 tot 1940 was Martin directeur van het "Technicum Moderne de Musique" en tussen 1942-46 was hij voorzitter van het Zwitserse Muziekgenootschap.

Martins instrumentatiekunst blijkt onder meer uit de Petite Symphonie concertante (1945), voor klavecimbel, harp, piano en dubbel strijkorkest. Dit werk bracht hem wereldfaam.

In 1946 besloot Martin naar Nederland te verhuizen, waar hij tien jaar in het centrum van Amsterdam woonde, waarna hij in 1956 naar Naarden verhuisde. Tussen 1950 en 1957 doceerde hij compositie aan de "Staatliche Hochschule für Musik" in Keulen, waarna hij stopte met alle pedagogische activiteiten.

Martin maakte af en toe tournees met de cellist Henri Honegger en dirigeerde zijn eigen muziek op uitnodiging van vele belangrijke muziekcentra, waaronder die in de VS.

Werk: orkestmuziek: Suite (1913), Symphonie pour orchestre burlesque (1915), Esquisse voor klein orkest (1921), Rhytmes(1926), Guitare (1933), Danse de la peur (1937), Zwischen Rhone und Rhein, feestmars (1939), Ballade voor altsaxofoon, strijkers (ook met pianobegeleiding, 1939), Ballade voor piano en orkest (1939), Ballade voor trombone (ook met pianobegeleiding, (1949), Concert voor 7 blaasinstrumenten, pauken en strijkers (1949), Ballade voor cello en kl orkest (ook met pianobegeleiding, 1949), vioolconcert (1951), concert voor klavecimbel en klein orkest (1952), Études pour orchestre à cordes (1956); kamermuziek, waaronder 2 vioolsonates(1915-31), strijkkwartet (1936); koorwerken: o.a Le vin herbé (1941), In terra pax (1944), Golgotha (1948) Cinq chansons d'Ariel (1950); liederen met orkestbegeleiding: Trois poèmes payens (Leconte de Lisle, 1911), Der Cornet (Rilke, 1943), Sechs monologe aus Jedermann (Hofmannsthal, 1943),; balletmuziek: Ein Totentanz zu Basel im Jahre 1943 (1950); toneelmuziek: Athalie (Racine, 1946); opera: Der Sturm (1955)

website: www.frankmartin.org


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 20.