kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Francois Joseph Fetis

Francois Joseph Fétis geb. 25-3-1784 Mons, gest. 26-3-1871 Brussel
Belgisch musicoloog en componist

Francois Joseph Fétis, zoon van de organist Antoine-Joseph Fétis, werd aanvankelijk tot koorzanger opgeleid, echter op zijn zestiende jaar ging hij naar het conservatorium van Parijs en studeerde daar bij Francois Adrien Boieldieu en Luigi Cherubini.

Vanaf 1813 werkte hij als organist en muziekleraar voor gezang en harmonieleer in Douai. In 1818 keerde Fétis naar Parijs terug om zijn geluk als componist beproeven. Uiteindelijk werd hij echter vooral als muziekpedagoog, musicoloog en -criticus bekend. In 1821 werd Fétis hoogleraar voor compositie aan het conservatorium van Parijs benoemd; vijf jaar later werd hij ook bibliothecaris.

Herleving oude muziek: In 1827 richtte hij het muzikale vaktijdschrift 'Revue musicale' op en publiceerde dit tot 1835 bijna alleen onder eigen regie. In deze periode had hij door zijn positie als muziekcriticus grote invloed op het muziekleven van Parijs. Hij stond echter - dit tot grote spijt van Hector Berlioz - helemaal niet open voor muzikale vernieuwingen.
Fétis had een grote belangstelling voor het gregoriaans en voor de antieke muziekculturen. Hij hield zich vooral bezig met het weer tot leven roepen van de oude muziek en streefde ernaar deze in de originele opzet bij het publiek ten gehore te brengen.

Hij schreef ook talrijke leerboeken voor componisten en vertolkers. Hij publiceerde werken over klavierspel, notenleer, harmonie, contrapunt en fuga.
In 1833 werd hij directeur van het conservatorium in Brussel en bleef dit tot zijn dood. Zijn bibliotheek werd na zijn dood aangekocht door de Koninklijke Bibliotheek van België, waar zij als Fonds Fétis een rijke studiebron vormt.

Werken: o.a. opéras-comiques, twee symfonieën en andere symfonische werken, concerten, kamermuziek, piano- en orgelcomposities, zes orgelmissen, een requiem, Stabat mater, Te Deum en andere koorwerken.
Geschriften: o.a Méthode élémentaire et abrégé d'harmonie et d'accompagnement (1823); Traité du contrepoint et de la fugue (1824); Biographie universelle des musiciens et bibliographie générale de la musique (1837) en het helaas niet voltooide, vijf banden omvattende muzieklexicon Histoire générale de la musique (1869-76).


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 158.