kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 30-11-2008 voor het laatst bewerkt.

Franco Donatoni

Franco Donatoni geb. Verona 9-6-1927, gest. Milaan 17-8-2000
Italiaans componist

Donatoni was de zoon van een ambtenaar die vond dat zijn zoon bij een bank moest gaan werken. In die tijd verdiende je hiermee erg weinig in Italië en dus ging hij viool spelen om extra geld te verdienen. Hij speelde in het Arena Orkest van Verona.

Van 1946-48 studeerde hij aan het Verdi conservatorium in Milaan en van 1948-51 aan het Martini conservatorium van Bologna, vervolgens bij Pizetti aan de Academia di St. Cecilia in Rome. Pizetti was een traditionalist die een hekel had aan al het moderne in de muziek.

Zijn eerste grote invloed was Petrassi en daarna Bruno Maderna. In 1954 ging hij naar de Darmstädter Ferienkurse waar hij John Cage en Stockhausen ontmoette. Donatoni ging experimenteren met seriële muziek en schreef enkele pianowerken in deze stijl. Hij raakte tijdelijk onder de invloed van John Cage. Hij schreef een stuk voor twee piano's
met minimale aanwijzingen en Composizione in 4 movimenti (1955 piano, gebaseerd op verwisselingen van verschillende ritmes).

Nog steeds op zoek naar een eigen originele manier van uitdrukken in de muziek gebruikte hij in 1967 een fragment bestaande uit 8 maten uit Schönbergs Klavierstücke op. 23 en schreef daar een uitgebreid stuk omheen. Hij analyseerde het fragment en herschreef het op allerlei manieren Etwas ruhiger im Ausdruck is een stuk voor fluit, klarinet, viool, cello en piano.

Hij gaf les aan verschillende Italiaanse conservatoria. In 1971 werd hij docent aan de universiteit van Bologna en gaf cursussen in Berlijn en Rome aan de Academia di St. Cecilia.

Hij had veel last van depressies en toen Bruno Maderna stierf in 1973 was hij daar kapot van. Hij was van mening dat muziek niet zelfzuchtig mocht zijn en dat je muziek daarom niet gebruikte om je gevoelens uit te drukken. Muziek moest absoluut zijn en expressief zonder zelfexpressie. Hij schreef Duo per Bruno, een hommage aan Bruno Maderna, maar toch een stuk waarin hij zijn eigen gevoelens onderdrukte.

Hij raakte over zijn depressie heen en zijn muziek werd zelfverzekerd, euforisch en melodieus maar toch modern. Hij verzamelde verschillende musici om zich heen en ging voor kleine kamerensembles schrijven. Hij schreef o.a. Refrain een kamermuziekwerk voor gitaar, marimba, viola, dubbele bas, harp, klarinet en basklarinet. Sinds het eind van de jaren tachtig laat hij zich beïnvloeden door de jazzmuziek in werken als Hot (8 instrumenten 1989) en Blow (voor blaaskwintet, 1989).

Werken: Musica (voor kamerorkest,1955), Composizione(voor piano, 1955), Tre improvisazioni (voor piano (1956), Quartetto (1958), For Grilly (voor 7 instrumenten 1960), de symfonieën Sezioni (voor orkest 1961) en Puppenspiel I (1961), Quartetto IV (1963), Asar (voor 10 instrumenten, 1964), Black and White (voor 37 instrumenten, 1964),Babai (voor clavecimbel (1964), Divertimento II (voor strijkers, 1965), Souvenir (voor 15 instrumenten, 1967), Orts(voor 14 instrumenten, 1969), Etwas ruhiger im Ausdruck (voor 5 instrumenten, 1967), Gli estratti (1969-75), Solo (voor 10 strijkers), Duo pour Bruno (voor orkest, 1947-75); vocaal, L'ultima sera (zang en 5 instrumenten, 1980)), De près (sopraan en instrumenten 1981), In cauda (voor koor en orkest); muziekteheater: Atem (Milan 1985); Spiri (kamermuziekwerk voor 10 instrumenten 1980), The Heart's Eye (voor strijkkwartet, 1981), Arpège (6 instrumenten, 1986), Hot (saxofoon en 6 instr., 1989), Feria II (orgel, 1992)

Bron www.musicweb.uk.net


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 14.