kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Francesco Malipiero

Gian Francesco Malipiero (geb.Venetië, 18 mrt. 1882 - gest. Treviso, 1 aug. 1973), Italiaans componist en musicoloog.

Deze zoon uit een familie van musici kreeg in Bologna les in contrapunt en compositie van Marco Enrico Bossi en leerde dankzij hem de symfonische stijl van de Duitse romantiek kennen. Op autodidactische wijze wijdde hij zich aan de Italiaanse muziek uit de 17de en 18de eeuw en hij bezocht in de jaren 1908 en 1909 de colleges van Max Bruch te Berlijn.

Vanaf 1913 woonde de componist in Parijs, waar hij o.a. kennismaakte met A. Casella, M. Ravel en I. Stravinsky.

Van 1921 tot 1924 bekleedde hij een leerstoel Compositie aan het conservatorium in Parma, daarna muziekgeschiedenis aan de universiteit van Padua. Vervolgens gaf hij een cursus over compositieleer aan vanaf 1932 aan het Conservatorio B. Marcello in Venetië en werd tenslotte in 1940 directeur van dat instituut en bleef dit tot 1953.

Malipiero Ontwikkelde ook een grote journalistieke activiteit en schreef artikelen in verscheidenen Italiaanse en buitenlandse kranten en periodieken. Verder publiceerde hij een aantal geschriften waaronder L'orchestra (1920), I profeti de Babilonia (1924), Claudio Monteverdi (1930), Strawinsky (1945).

Malipiero zette zich steeds in voor de oudere Italiaanse muziek en gaf talrijke werken van Italiaanse meesters uit. In 1946 nam hij de leiding over van het instituut "Antonio Vivaldi". Dit ging gepaard met de uitgave van het gehele oeuvre van Antonio Vivaldi. Malipiero publiceerde ook de complete uitgave van de werken van Monteverdi en gaf bovendien instrumentale werken uit van Giovanni Battista Bassani, Girolamo Frescobaldi en Alessandro Stradella.

Malipiero bewerkte veel oude muziek: Cimarosiana (1921) voor ballet, concerten voor orgel en strijkers (1927) van Corelli en Scarlatti; andere concerten van Veracini en Tartini (1927) etc.

Ook in zijn compositorisch oeuvre, dat nagenoeg alle genres omvat, baseert hij zich op de werken van oude Italiaanse meesters en combineert elementen hiervan met nieuwere muzikale expressieve middelen uit geheel Europa. Daarbij maakt hij echter geen gebruik van atonaliteit en twaalftoontechniek.
Malipiero schreef o.a. ongeveer 20 opera's, balletten, 11 symfonieën, 2 vioolconcerten, 6 pianoconcerten, een fluitconcert, 7 strijkkwartetten, talrijke vocale werken alsook muziektheoretische verhandelingen, bijv. over Monteverdi (1930) en Vivaldi (1958).

Volmaakt Venetiaan als hij is (dat wil vanzelfsprekend zeggen: minnaar van de schoonheid in al haar verschijningen), komt hij tot artistieke rijpheid onder het teken van de Venetiaanse 17de en 18de eeuw, onder de dubbele invloed van muziek en poëzie. Het is voldoende, eraan te herinneren dat Malipiero alle werken van Monteverdi uitgaf en van werken van Vivaldi de uitgave leidde (zonder nog te spreken van de revisie van talrijke minder belangrijke composities) om duidelijk te maken dat een dusdanige geestesgesteldheid natuurlijk niet kon ontkomen aan de invloed van deze meesters. Deze onvermoeibare werker heeft een enorme hoeveelheid muziek van elk genre geschreven, van kwartet tot opera, van liederen tot symfonieën.

Malipiero is zo persoonlijk, dat men zijn stijl kan herkennen na drie maten van een willekeurig werk. Het is wellicht een ietwat improviserende stijl, maar hij is vaak zeer krachtig van werking en boordevol humor. Men heeft meermalen getracht hem te classificeren en waarschijnlijk komt men de waarheid het meest nabij als men hem een barok musicus noemt. Maar barok in een veel lichtere zin dan men gewoonlijk onder dat woord verstaat. Men kan van hem herhalen wat wij reeds van Pizzetti zeiden: nl. dat er geen jongere musicus in Italië bestaat die hem (bewust of onbewust) niet een of ander verschuldigd is. Hij heeft veel leerlingen gehad en nog meer discipelen, van wie velen in de ban kwamen van zijn fascinerende persoonlijkheid zonder erin te slagen meer te worden dan epigonen.
Hij is zeer precies en voerde heel zijn leven strijd tegen de slechte gebruiken in de muziek, niet alleen met zijn werk als componist en leermeester, maar ook als schrijver en met zijn zeer scherpe en gispende woorden, waarvan weinigen verschoond zijn gebleven.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 206.