kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.

Ferdinand Herold

Louis Joseph Ferdinand Hérold geboren Parijs 28-1-1791, gestorven Parijs 19-1-1833
Frans componist

Hérold kreeg zijn eerste muzieklessen van zijn vader en zijn peter Louis Adam. Op zijn zevende jaar speelde hij piano en componeerde hij zijn eerste stukjes.

Hij werd geschoold aan het Hix instituut onder leiding van de abt Géoffrey, en hij bleek een briljante leerling in latijn, grieks en frans. Hij volgde lessen solfège bij Francois Joseph Fétis. Op aanraden van Grétry, studeerde hij, naast de klassieke letteren, muziek.

Op 6 oktober 1808, kwam hij in de klas bij Louis Adam (piano) aan het conservatorium van Parijs. In 1810 kreeg hij een eerste prijs voor piano, met een door hem gecomponeerde sonate. Hij was eerst leerling harmonie bij Rodolphe Kreutzer, daarna bij Charles Simon Catel. In april 1811 kwam hij in de compositieklas van Etienne Méhul. In 1812 behaalde hij de Grand Prix de Rome met de cantate Mlle de la Vallière.

OP 18 november 1812 bereikte Hérold de Villa Médicis te Rome. In de lente van 1813 componeerde hij een symfonie en de Hymne de la transfiguration. Vanwege zijn gezondheid ging hij naar Napels, waar hij Paisiello, Zingarelli en Murat leerde kennen. Hij werd de leraar van de dochters van Joachim Murat. Terwijl hij in Napels was componeerde hij verschillende werken, waaronder zijn tweede symfonie en drie strijkkwartetten. Zijn opera La gioventù di Enrico Quinto (1815) werd gepresenteerd in San Carlo (onder het psuedoniem Landriani) en werd door het Italiaanse publiek (hield niet van Franse componisten) goed ontvangen, maar niet door de componisten uit het gebied.

Na de executie van de koning moest Hérold Italië verlaten en ging hij naar Oostenrijk, waar hij twee maanden verbleef in dienst van Prince Metternich. Hij keerde terug naar Parijs via München en Zwitserland, dit alles te voet.

Ondanks een overvloedige produktie van instrumentale muziek, voelde Hérold zich toch vooral aangetrokken tot de opera.
In 1816 werkte Herold samen met François-Adrien Boïeldieu in de opera Charles de France, een werk dat zijn naam bekend maakte bij het publiek. In datzelfde jaar componeerde hij de succesvolle opera Les Rosières, die hij opdroeg aan zijn vriend en voormalig leraar Méhul. In 1817 ging zijn succesvolle opera La Clochette in première.

Omdat Herold graag opera's componeerde was hij gedwongen ieder libretto aan te nemen dat op zijn pad kwam, aangezien veel librettisten hem niet vertrouwden met hun werk. Daarom faalden zijn volgende opera's L'Amour platonique en L'Auteur mort et vivant. Dit was de reden dat Herold drie jaar lang geen opera's schreef.

In 1821 werd Hérold assistent aan het Théâtre Italien en reisde naar Italië om zangers te recruteren. Dit hernieuwde zijn inspiratie en zijn gezondheid.

In 1823 keerde hij terug op het podium met de succesvolle Le Muletier. Zijn volgende opera Lasthénie was gematigd succesvol. Hij werkte samen met Daniel Auber aan Vendôme en Espagne (1823), dat inspeelde op de rage voor de Spaanse atmosfeer, volgend op de Franse overwinning in Tracadero in Spanje.

In 1824 kreeg hij de opdracht van de Opéra Comique op Le Roi René te componeren. In datzelfde jaar werd hij begeleider aan het Théâtre Italien, en twee jaar later koormeester. In 1825 schreef hij Le Lapin blanc, dat faalde, Herold werd niet door het libretto geïnspireerd om goede muziek te schrijven.

Zijn nieuwe opera Marie (1926) was een groot succes, maar zijn werkzaamheden aan het Théâtre Italien hinderden hem in het verder ontplooien van zijn talent en de komende drie jaren schreef hij balletmuziek.

In 1827 werd hij hoofdvervanger aan de Parijse Opera. Op 3 november 1828 werd hem het Legioen van Eer teogekend. Zijn volgende opera L’Illusion (1829) werd een succes de opera Emmeline (1830) niet.

Op 3 mei 1831 ging Zampa, één van zijn meest beroemde opera's, in première en werd een groot succes in Frankrijk en Duitsland. Daarna volgde zijn contributies aan La Marquise de Brinvilliers, een samenwerking van vele componisten, waaronder François-Adrien Boïeldieu en Daniel Auber.

Herold schreef La Médecine sans médecin in 1832 en Le Pré aux Clercs later datzelfde jaar. Le Pré aux Clercs is eveneens één van zijn beroemdste werken, in 1871 bereikte het zijn duizendste uitvoering. Een maand na de première van dit werk, stierf Hérold op 42jarige leeftijd aan tuberculose, een ziekte waaraan hij lang geleden had.
Zijn opera Ludovic, die hij niet had kunnen afmaken, werd voltooid door Fromental Halévy.

Bron: oa www.answers.com


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 108.