kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 18-09-2008 voor het laatst bewerkt.

Ernest Reyer

Louis Étienne Ernest Reyer, Frans componist en muziekrecencent, geboren Marseille 1 december 1823, gestorven Le Lavandou, Hyères 15 januari 1909

Zijn vader een notaris te Marseille wilde niet dat zijn zoon een carrière in muziek begon. Ernest Reyer mocht echter van zijn zesde tot zijn zestiende jaar van zijn vader lessen volgen aan het conservatorium.

In 1839 toen hij zestien jaar oiud was, reisde Ernest Reyer naar noord-Afrika om te werken onder zijn zwager Farrenc, hoofd boekhouding voor het ministerie van financieën in Algerije. Het was geen goede baan voor Reyer's temperament, die nonchalant en ongedisciplineerd was. Uit administratieve documenten blijkt dat Reyer ontelbare jeugdige essays en verhalen schreef en originele dansstukken. Enkele van zijn vroege composities kregen lokale bekendheid en kregen gunstige commentaren in de Algerijnse pers, waaronder een mis uitgevoerd in de kathedraal ter ere van de aankomst van de graaf van Aumale in 1847.

Hij keerde terug naar Parijs tijdens de gebeurtenissen van 1848. In deze periode werd hij geïntroduceerd in de kring van de bohémienne artiesten van Parijs, waaronder Gustave Flaubert en Théophile Gaultier.

Zijn tante Louise Farrenc piano-docente aan het conservatorium en een getalenteerd componiste, leidde Reyer's muzikale studies. In 1850 debuteerde Reyer met een odesymfonie Le Sélam,op tekst van Théophile Gaultier, in het Théatre Italien.
In 1854 componeerde hij een opera in een akte Maître Wolfram, met een libretto van Joseph Méry. Hector Berlioz, die een uitvoering van Reyer's werk bijwoonde in de Opéra Comique, erkende diens talent.

Langzamerhand kreeg Reyer enige faam. In 1857 schreef de criticus Charles Monselet: "Is dit een musicus die schrijft, of een schrijver die muziek maakt? Ik weet het niet, maar ik heb goede hoop dat deze bezielde jongen zijn weg zal vinden in het zingen en schrijven."
Toeggeven Reyer werd nog niet door iedereen geprezen en sommige critici wezen erop dat zijn orkestratie geen niveau van muzikale genialiteit had bereikt.

In 1858 componeerde Reyer een ballet, Sakountala, met een verhaal van Theophile Gaultier. Het ballet werd 24 keer uitgevoerd tot 1860.

In 1861 componeerde Reyer een komische opera in drie actes en zes scènes, La Statue, waarvan de intrige geïnspireerd was op Duizend en Één Nacht, met een libretto van van Michel Carré en Jules Barbier. In minder dan twee jaar werd La Statue zestig keer uitgevoerd, een voor die tijd indrukwekkend aantal.

Reyer's werk kreeg uiteindelijk universele erkenning in 1862 en de componist werd chevalier de la Légion d'honneur. Hetzelfde jaar componeerde hij Érostrate, een opera in twee aktes, welke in augustus 1862 in Baden-Baden werd uitgevoerd en hem de onderscheiding van de Rode Adelaar opleverde overhandigd door de koningin van Pruisen.

Langzamerhand echter ging zijn reputatie achteruit. Érostrate werd een volkomen misluking in Parijs en kreeg slechts drie uitvoeringen waardoor de produktie niet meer kon worden opgevoerd in de Opéra.

Reyer stopte meer dan vijf jaar met componeren, behalve enkele composities zonder enige ambitie. Hij schreef kritiken in Débats en maakte reizen door Europa en Egypte. Op 11 november 1876 volgde hij Felicien David op als lid van de Académie des beaux-arts.

De bekendste van Reyer's vijf opera's is Sigurd (1884). Reyer's laatste opera was Salammbô (1890), gebaseerd op de roman van Gustave Flaubert, welke 46 uitvoeringen beleefde van mei tot december 1892.

website: fr.wikipedia.org


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 71.