kunstbus

Ben jij de slimste mens? Test je kennisniveau op YaGooBle.com.
Dit artikel is 24-01-2016 voor het laatst bewerkt.

enharmoniek

[Grieks: overeenstemming], dezelfde klank ondanks verschillende notatie. Enharmoniek duidt aan de verhouding tussen twee tonen, die ondanks een verschillende notatie precies eender klinken. Het fenomeen enharmoniek kan men het best verduidelijken d.m.v. de zwarte toetsen van de piano. Iedere zwarte toets heeft - al naargelang men hierbij uitgaat van de bovenste of de onderste grondtoon (= witte toets) - twee namen (bijv. cis of des).

Mogelijkheid tot verwisseling van tonen die qua toonhoogte nauwelijks tot niets verschillen, zoals bijv. fis en ges. Bij toetsinstrumenten in de evenredige stemming is het natuurlijke verschil geheel opgeheven (één toets voor beide tonen), bij strijkinstrumenten en in de zang bestaat tussen fis en een ges echter een duidelijk verschil. Enharmonische verwisseling is een belangrijk modulatiemiddel.

De interne verhouding tussen bepaalde diatonische en chromatische tonen, bijv. C, Bis en Deses die in het geheel van de tonen tot hetzelfde toongebied behoren en instrumentaal met één toets van de evenredige stemming overeenstemmen. De verhouding van deze betrekkingen wordt duidelijk in de gedaanteverwisseling van de ene toon in de andere (C-Bis, of C-Deses) bij een enharmonische modulatie, of in een kortstondig in elkaar grijpen van twee tonen zonder dat hier een modulatie plaatsvindt.
In alle gevallen veronderstelt de Enharmoniek de tonale bevestiging van de betreffende toon; zij heeft niets te maken met de ontkenning van deze toon, uitgaande van de atonaliteit, waarvan de Enharmoniek juist het tegendeel is.


Test je competentie op YaGooBle.com.

Pageviews vandaag: 277.